วันนี้ระหว่างมื้ออาหารเที่ยง (ที่กินฟรี อิอิ) บทสนทนาหนึ่งจากหลาย ๆ บทสนทนาของน้องในทีมคุยกันเรื่องออกกำลังกาย.. คนหนึ่งว่าไม่มีเวลาออกกำลังกายเลย.. อีกคนจึงบอกว่า

จริง ๆ มันอยู่ที่คุณ ว่าคุณให้ความสำคัญและจัดเวลาให้ตัวเองอย่างไร

ถ้าคุณอยากออกกำลังกายจริง ๆ และมองมันว่าเป็นเรื่องสำคัญกับคุณ คุณก็จะสามารถ rearrange/allocate your time ได้เอง..

เมื่อได้ฟังแล้วก็คิดว่า สิ่งนี้ถือว่าเป็นแนวคิดที่ถูกต้องและรู้สึกเห็นด้วย จากการพยายามปรับชีวิตของตัวเองมาก่อน ในเรื่องการออกกำลังกาย และหลาย ๆ อย่างในชีวิต ถ้าโฟกัสว่าจะให้เวลากับมัน จะสนใจมัน มันจะมีเวลาให้สิ่งนั้น ๆ ได้เอง

ทว่ายังคงพบเห็นหลาย ๆ คนที่พร่ำบ่นนู่นนี่ถึงเรื่องที่พวกเขาอยากทำมาก แต่ไม่มีเวลาเสียที จนกลายเป็นปล่อยปะละเลย ไม่ได้ทำสิ่งนั้นไปในที่สุด

หรือจริง ๆ แล้วสิ่งเหล่านั้นไม่ได้สำคัญกับพวกเขาจริงอย่างที่เขาพูดออกมากันแน่..