Ընկերուհու վատ կանխազգացումը փրկեց աղջկա կյանք

Լաուրան Գյումրից է: Սովորում Գյումրիի դպրոցներից մեկում: Լաուրան մեկնելու էր Մոսկվա սակայն նա չգնաց, իսկ եթե գնար նրա թռիչկը կմնար անավարտ: Լաուրան պատմում է.

«Այո ես պետք է մեկնեի, ճանապարհին էի մեկ ժամ էր մնացել մինչ մեկնելս, ես չգիտեի թե քանի տարով եմ մեկնելու գուցե էլ երբեք ետ չվերադառնամ: Հանկարծ զանգ ստացա ընկերուհուցս: Նա շատ տխուր էր և ինձ ասում էր մի գնա ես քեզ շատ կկարոտեմ: Ես նրա տխուր ձայնը լսելով որոշեցի նրան տեսնել ու նոր մեկնեի Հայաստանից և գնացի նրան տեսնելու»:

Ազատ ժամանակ հիմնականում Լաուրան անցկացնում է իր ընկերհուիների և ընկերների հետ նա շատ էր սիրում իր ընկերներին ուրախ ու տխուր օրերին միշտ նրանց կողքին էր լինում:

« Երբ հասա տեղ տեսա ընկերուհուս նա շատ ուրախացավ ինձ տեսնելով, հարցրեցի թե ինչու է այսքան տխուր, նա պատասխանեց, որ ես նրա ամենամոտ ընկերուհին եմ և չի ցանկանում ինձ կորցնել ասելով, որ վատ կանխազգացում ունի: Իսկ ես նրան չէի հասկանում, մենք երկար զրուցեցինք ես պետք է արդեն դուրս գաի, քանի որ արդեն ուշանում էի սակայն ընկերուհիս պնդում էր, որ չգնամ ես նրան չլսելով վեր կացա և գնացի իսկ ընկերուհիս ինձ հետ եկավ մինչև օդանավակայան »:

Հարցրեցի Լաուրան թե երբ հասավ օդանավակայան ու տեսար որ թռիչքից արդեն ուշացել ես մեղադրում էիր ընկերուհուտ: Լաուրան ասաց․ «Ոչ ես նրան չէի մեղադրում: Ես և նա գնացինք տուն երբ տան դուռը բացեցի ծնողներս զարմացան ինձ տեսնելով ես ամեն ինչ նրանց պատմեցի: Մի քանի ժամ էր անցել հեռուստացույց էինք դիտում երբ տեսանք, որ այն ինքնաթիռը որով պետք է մեկնեի կործանվել է շատ մարդիկ էին զոհվել:

Ես շատ էի տխրել մտածում էի իսկ եթե ես էի լինեի ինքնաթիռում ինչ կլիներ

գուցե և ոչինչ չլիներ: Ես այտ օրվանից ընկերուհուս համարում էի իմ պահապան հրեշտակը»:

Լաուրան իր խոսքը այսպես է ավարտում «Աստված ինձ հետ է եղել պահել ու պահպանել է ինձ»:

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.