5 dingen die we nu NIET gaan doen in Nederland.

1. Denken dat de Islam een religie van haat is.

Met hun humorloze cocktail van vooringenomenheid, zelfhaat en zelfmedelijden maken fascistoïde islamistjes het ons bijzonder moeilijk, maar de strijd die al decennia woedt en de laatste tijd verhevigt is er niet een van de Islam tegen het Westen. Hoe graag de islamofascisten het ook zouden willen. Het is een strijd van de onverdraagzamen en de humorlozen tegen de verlichten, de humanisten en de ontwikkelden.

2. Denken dat we deze strijd winnen met waxinelichtjes en zwarte bordjes.

Wil je solidair zijn? Tof. Teken een cartoon van Mohammed (die schijnbaar wél tegen een geintje kon) en zet die cartoon op je blog, je Facebook, hang hem op achter het raam van je voordeur.

Toch bluf.

De strijd voor vrijheid voeren we met zijn allen, iedere dag. Vooral nadat de “Je Suis Charlie” avatarretjes weer zijn vervangen door zomerse selfies.

Hoe?

Door een talkshowredactie ter verantwoording te roepen, wanneer een glas bier niet geserveerd mag worden vanwege een kleinzerig mannetje dat zich verschuilt achter de islam;

Door op scholen, in bibliotheken, op de werkvloer een gebrek aan kritisch denken, een gebrek aan verdraagzaamheid, keer op keer ter discussie te stellen;

Door als schrijvers, columnisten en kunstenaars méér te doen dan nu. Door je verontwaardiging te uiten, de grens op te zoeken en je niet de mond te laten snoeren. (Je hebt een talent, gebruik dat.);

Door, kortom, het wegduiken en polderen en weglachen en sussen fel ter discussie te stellen.

We leven in een vind-ik-leuk maatschappij. Provocatie vinden we niet leuk. De discussie is lastig. Lezen vinden we maar moeilijk. Ons eigen ongelijk toegeven ook.

Well, boohoo.

Pak die stupiditeit aan. Pak die onverdraagzaamheid aan. Jij. Overal waar je kunt. Geen avatar vervangen, je angst vervangen. De angst van de ander te lijf gaan, met een scherpe geest, je potlood, je pen. Iedere dag.

Onze grens ligt, zoals Hans Teeuwen het subliem verwoordde bij de meiden van Halal, bij geweld. Die van hun niet. Dat maakt het een valse strijd. “Zij” zijn gewelddadiger dan wij.

Maar wij zijn, zoals Jan Postma bij Hard Hoofd terecht opmerkte, met heel veel meer. Lekker.

3. Denken dat we een volgende aanslag in Nederland kunnen voorkomen.

Die bom gaat hier ook (weer) af.

En als ze slim zijn, blazen ze het station van Zoetermeer op, en niet Paleis op de Dam. Een willekeurig station opblazen zaait namelijk véél meer angst. (Fucking run with it, islamistjes.)

Hoeveel telefoon- en internettaps we ook loslaten op de wereld (NL schijnt recordhouder te zijn, c.q. braafste jongetje in de klas, bron), hoeveel drones we ook de lucht in sturen: alleen in een volledig totalitaire samenleving ban je ieder gevaar uit.

Veiligheidsdenken is een illusie en garen op het spinnewiel van de 21e eeuwse Gestapo. (Zie ook deze tweet, en dit nieuwsbericht waarin gepensioneerd generaal Pieter Cobelens nú al pleit voor minder privacy. Zum kotzen.)

We kunnen de mogelijkheid van een aanslag in Nederland niet uitbannen. En sommige van ons gematigde, verlichte mensen zullen bij zo’n aanslag sterven.

Soit.

(Accepteren dat je vroeg of laat zult sterven is sowieso een geestverruimende gedachte.)

We kunnen onverdraagzaamheid, stupiditeit en fascisme niet uitbannen. Maar we kunnen het gif wel zo snel mogelijk uit onze samenleving snijden, steeds als het de kop op steekt. In een talkshow. Op school. In de bus. Door de discussie aan te gaan. En als dat niet werkt, en alléén als dat niet werkt, aan de bel te trekken.

4. De strijd om ideeën overlaten aan de half-zachten en rabiaat-rechtsen.

De recente aanvallen in Sydney, Peshawar en Parijs zijn uitwassen van een groter probleem, waar Kustaw Bessems vanochtend terecht op wees in zijn BNR column: er is geen noemenswaardige ideëenstrijd in Europa, of in Nederland.

De halfzachten die de macht hebben en de rabiaat-rechtsen worden gehoord in 99% van de publieke debatten. De rest veel te weinig. Ik denk dan (ook) aan de Nederlandse liberale, overwegend intelligente provocateurs die de foute uitwassen van de islam durven te benoemen, vrijheid van meningsuiting proberen te verdedigen en de vinger op de zere plek durven leggen. Al was het maar door een cartoon te publiceren.

Maar ze zijn er wel. Sommige scherper dan anderen. Nausicaa Marbe, bijvoorbeeld. Gregorius Nekschot. Kustaw Bessems. Ruben Oppenheimer. Annabel Nanninga. Joep Bertrams. Bas Heijne. Jonathan van ‘t Reve. Bart Nijman, en eigenlijk ja, een groot deel van Geenstijl eigenlijk wel.

Te weinig anderen durven zich uit te spreken in die zeldzame toon die zowel weet te provoceren als te nuanceren, ook over Islamisme. Zij die de lastige vragen stellen en de scherpe toon durven aanslaan worden op één PVV’erig anti-Islam hoopje gegooid.

Wat blijft is de tijdelijke verontwaardiging. De avatar. Het waxine lichtje. Of Van Aartsen, die vanavond gaat spreken vóór Charlie Hebdo maar recentelijk Geenstijl wilde vervolgen om een provocatieve fotomontage. (zie ook deze terechte tweet).

Symboolpolitiek. Oliedom en, letterlijk, levensgevaarlijk.

De strijd de we moeten voeren is er een om ideeën. Eén van de lange adem.

Kustaw Bessems in die eerder aangehaalde column:

Inlichtingendiensten worden ingezet, politie, de rechter en vliegtuigbommen en dat is allemaal nodig. Maar de ideëenstrijd wordt verwaarloosd. Wij moeten beter werven. Consequente voorstanders van gewetensvrijheid moeten eindelijk hun best gaan doen.

Wie die voorstanders zouden zijn, los van dat rijtje schrijvers en cartoonisten? De hoofdredacteuren in Nederland. De schrijvers. De kunstenaars. De politici. De bestuurders, van het openbaar vervoer tot de ziekenhuizen. De schooldirecteuren. De ambtenaren. De voetbalverenigingen. De cartoonisten. De rechters. Jij en ik.

5. Bang zijn.

Wees bang voor alcohol (4.411 doden in ‘09, bron), wees bang voor tabak (19.245 doden in ‘09, bron), wees bang in het verkeer (570 doden, bron). En wees bang voor kanker (± 44.000 doden, bron).

Iedere jaarlijkse terroristendode is er één te veel, tuurlijk. Maar het is de bijvangst van hun propaganda. Laat hun bom ontploffen. Maar ontmantel hun propaganda.

Vrijheid is een luxe die in ons verleden duur is bevochten. Nu hebben we het. De Onverdraagzamen vallen die vrijheid en daarmee ons aan.

Een kritische geest is de beste verdediging.

Besef dat.

Wees dus kritisch.

Leef opstandig.

En doe dat, als het even kan, met een briljante grap.

Sidney Vollmer.

Ik ben een schrijver en copywriter en leef in Amsterdam. Volg me op Twitter, of volg mijn Tumblr blog over digitale cultuur.