Vrouw met likkende hond.
Al snel kom ik uit bij een vrouw die haar wangen laat likken door een hond: Paulien Derwort. Ik ben haar maar even gaan opzoeken, de schrijfster van een artikel over mindfulness wat vandaag trending is.
Ik zie ook dat deze dame dol (dol?!) op lezen, schrijven, mannen en honden is. Dat laatste had ik dus al gezien op de foto met lange wapperende haren en zwart hondje in vroeg zonlicht. En ook dat van de mannen, daar ik vermoed dat menig man haar en profil foto met de mooi gevormde borsten in combinatie met die blonde slierten reuze opwindend vindt. Een behoeftige foto zullen we maar zeggen. Ik ga even een tijdje mindful in –en uitademen. Ik had net een artikel over Herman Finkers gelezen, -Laten we lief en zorgzaam zijn in 2016- en een essay van Bas Heijne, -Een individu harnast zichzelf met het gelijk van de groep- toen mijn oog viel op ‘veel gedeeld’; Ga toch weg met je mindfulness van Paulien Derwort. Nee, niet wéér, denk ik. In mei, net terug van een gewonnen mindfulness-reisje (als je iets wint dan ga je) stond dit artikel in de krant. De groep waar ik op gesteld ben geraakt tijdens deze reis, wond zich enorm op, maar ik bleef er kalm onder, tenslotte had ik net geleerd dat gedachten geen feiten zijn, dus het ‘wat een dom kutwijf’ nam ik niet al te serieus. Wat ik serieuzer neem, is dat nu einde 2015, beginnend 2016, dit een veel gedeeld artikel is. Wat betekent dat veel mensen zich er waarschijnlijk in kunnen vinden en dat hebben willen delen; tenslotte: life is sharing. Het kloterige is wel dat deze dame heel erg weinig heeft begrepen, of zich heel erg weinig heeft verdiept in mindfulness. Ze plakt het maatschappelijk verschijnsel dat we ons voortdurend gelukkig willen voelen, het vooral alleen maar leuk willen hebben, bovenop mindfulness, terwijl het één niets met het andere te maken heeft. Dat het trending is heeft te maken met een ander fenomeen; dat we vaak als massa achter dom gezwam aanlopen zonder zelf nog na te denken. Dus bij deze:
Paulien, we vinden jou een bijzonder slechte mindfulness-kenner.
En laten we nu vooral heel lief en zorgzaam zijn voor elkaar, want ik wil het vooral heel leuk hebben en goed kunnen poepen. Het liefst mindful in een weiland en dan mijn kontje afvegen met wat grassprieten of laten aflikken door dat zwarte hondje. Adem. Ach, het zijn maar wat gedachten van verhalenvertellers, geen feiten.
Political hopefuls, for high office and otherwise, create elaborate narratives that they themselves don’t believe. Storytelling isn’t always positive. –James Murdoch.
Echter, goede verhalen, we hebben ze harder nodig dan ooit. We zullen gaan zien of in 2016 de verhalen van woede, wrok en wijzen naar zondebokken of de verhalen van liefde en de kracht ervan, empathie en hoop op een betere toekomst, trending zijn. Mensen beslissen daar zelf over. In deze tijd van het verhaal, is de inzet hoog.
Alle liefs voor 2016. Ook voor Paulien.