Sonsuzluğun ortasında çırpınan
Şu insan dalgası
Yalınayak meçhule koşan umutlar
Biriktirdiğim her sey ayaklarımın altinda
Koca bir ömrün sonu
Olmamalı böyle tarumar

Bedenlerinden habersiz gezinen
Kendine buyruk başlar
Ve yüzüme saplanan
Lakayt
Bir o kadar duyarsız bakışlar

Bi haberim ben sizin
Kameri bölen şuhane gülüşlerinizden
Bu yüzden
Damarlarimdan kan yerine
Öfke akar
Ha bi de vazgeçemediginiz
Şahane benliginizden
Saklanan ordular
Çıkıp 
Utanmadan
g/aybı bende arar

Evet sen
İslak saçlarında
Sonbahar kuşlarını doyuran adam
Yerlerde sürünen gücünü topla
Yaslandığın kütükte akmıyor mu zaman
Ki oyalanmaktasin halâ
O kırk yıl serapla

Inmek ve çıkmak bir hayat boyu
Uzunluğunu hesaplayamadigin
Esrarengiz yolu
Üzmek ve sevmek yeniden
Her gün aynı yerinden
Koparıp doyduğun
Ekmek kokulu
korkuyu

Ya sen
Göğsüme hapsolunan 
milyon kat karanlığında 
Katrana meydan okuyan
Aydınlık gece
Hangi yüzün bağışlar bana güneşi
Sadık elçin hangi buluttur
Tohumu taşıyan hangi rüzgâr

Ruhumda tufanlar koparan
Bu dingin suret 
senin mi yâr
Madem ki kavuşmak aramakta yatar
Arayişsız vuslat o zaman
Söyle 
Neye yarar