Aslanın Gülüşü

Fotoğraf — Scott Randal
Harold Braem’in Gılgamış kitabını okuyalı çok uzun bir zaman oldu. Belki on, on beş seneyi geçmiştir. Ama kitapta unutmadığım bir paragraf vardı. Bu paragrafı bloga yazarak unutma ihtimalimi tamamen ortadan kaldırıyorum.
Hatırladığım kadarıyla Gılgamış’ın karşılaştığı büyük bir problem vardır. Bir rüya görür ve rüyasında ona gülümseyen bir aslan vardır. Bilge Ana rüyayı aşağıdaki gibi yorumlar.
“Hareketsiz kılmadığı veya çıldırtmadığı müddetçe korku iyidir. İnsan cesaretle korkuyu yenebilir, fakat bu arada kalpsizleşir, çünkü cesaret, sınırsız olabilmek için tüm diğer duyguları yok eder.
Sadece sevinç cesaretten daha kudretlidir, bildiğimiz en büyük güçtür. Sevinç cesareti de kapsar, cesaret sevincin bir parçasıdır. Sevincin olduğu yerde korkuya yer yoktur. Bu sevinci korumaya çalış Gılgamış ve onu kendine yakın olanlarla paylaş.Gözlerindeki kırmızı aslanın gülüşünü koru.”
Aslanın Gülüşünü Koruyun

Harald Braem (1944)
