Yellow Korea

เราพึ่งกลับมาจากเกาหลี
ซึ่งเป็นช่วง winter พอดี หนาวแบบเลขตัวเดียวถึงเลขติดลบ
ต้นไม้ใบร่วงโกร๋นไปหมด ส่วนต้นที่ยังมีใบอยู่ ภูเขา รวมถึงหญ้า กลายเป็นสีเหลืองๆไปหมด
มีทั้งเรื่องประทับใจและไม่ประทับใจ อยากเอาบางอย่างมาบันทึกไว้หน่อย
เกาหลีเป็นประเทศที่ไม่มีทรัพยากรธรรมชาติเลย (มีอย่างเดียวคือแร่อเมทิสต์) เลยต้องส่งออก ส่งเสริมอย่างอื่นแทน
เช่นส่งเสริมการท่องเที่ยว ตอนนี้รายได้หลักของเกาหลีก็มาจากการท่องเที่ยว หลายๆที่ของเกาหลีจะเซอร์วิสนักท่องเที่ยวมากกว่าญี่ปุ่น เที่ยวได้สนุก
นอกจากนี้ก็ส่งเสริมสกิลของคน พวกไอเดีย ความสามารถ เด่นๆเลยก็คือนักร้อง Kpop
ตามถนนก็มีเด็กมาเล่นไวโอลิน มีคนมาร้องเพลง คือแค่อยากโชว์เฉยๆ ไม่เชิงเปิดหมวกขนาดนั้น ไม่ได้หาเงิน จะโชว์
รัฐบาลเกาหลีทำหลายอย่างนะ
รัฐบาลเขาใช้สื่อเก่งมาก สนับสนุนการทำหนังทำละคร แค่บอกว่าจะทำรัฐก็ทุ่มงบให้ไม่อั้น มีเงื่อนไขคือต้องมีโลเคชั่นเป็นสถานที่ท่องเที่ยวอย่างน้อย 70% อยู่ในเรื่อง
ทำให้เกาะนามิจากเรื่อง winter love song ดังมาก
การท่องเที่ยวก็บูมมาก
คนเกาหลียังคงแค้นญี่ปุ่นแรงมาก
ใดๆในเกาหลีล้วนถูกญี่ปุ่นทำลายไปหมดแล้ว พวกมรดกทางอารยธรรมไม่เหลือแล้ว สถาปัตยกรรมวัด วัง ที่มีทุกวันนี้คือการถอดรหัสแล้วสร้างขึ้นมาใหม่
เพราะ “โดนญี่ปุ่นทำลายไปหมดแล้ว”
แต่มันก็ยังชอบส่งนักร้องประเทศตัวเองไปตีตลาดญี่ปุ่นอยู่บ่อยๆ เรียนภาษาญี่ปุ่น รับวัฒนธรรมญี่ปุ่น
อาจจะเป็นความสัมพันธ์แบบ love-hate กันอยู่
เมื่อก่อนเกาหลีเป็นพวกขี้แพ้ สงครามอะไรก็แพ้ไปหมด สู้กับอะไรก็ไม่เคยชนะเลย
คนเกาหลีเลยเป็นพวกมุทะลุ เซย์เยสคือเยส ทำแล้วทำจนสำเร็จ
ปัจจุบันความต้องการเอาชนะสูงมาก กลายเป็นพวกขี้โกงไปเฉยเลย โกงทุกสิ่ง กีฬาเอยไรเอย ไม่สนเว่ย ขอชนะพอ
แต่นิสัยแย่ๆของเกาหลีก็มีแค่ขี้โกงกับขี้ก๊อป ไม่ได้เล่นยา ก่ออาชญากรรม
แลนด์สเคปของเกาหลีเป็นภูเขา เป็นเมืองหนาว จัดสรรพื้นที่ออกมาแล้วทำให้สามารถมีอะไรน่ารักๆเยอะได้ เช่น ร้านกาแฟ
สตาร์บัคและฮอลลี่มีในโซลเยอะมาก (ที่อื่นไม่รู้) ร้านกาแฟที่เจอส่วนมากมี 2 ชั้นขึ้นไป คนเต็มร้านเกือบทุกร้าน ทุกเวลาด้วย
บางทีก็แค่เข้าไปหาอะไรอุ่นๆกินแล้วก็ออกมา เข้าไปรอรถเมล์ เข้าไปฉี่ การเข้าร้านกาแฟไม่ได้เป็นคนตอแหล ไม่ได้ทำตัวสโลว์ไลฟ์ การเข้าไปนั่งร้านกาแฟไม่ใช่เรื่องแปลก คนไม่แซะ
ร้านปารีสบาแกตต์ก็เยอะ นางชอบกินขนมปังกันหรอ
ร้านสะดวกซื้อก็มีหลายเจ้า ไม่ได้ผูกขาดแค่เซเว่น
ขนมในชั้นวางก็เยอะ มีนมให้เลือกหลายรสชาติมาก แพกเกจน่ารัก น่ากิน อร่อย
ถ้าเทียบกับประเทศไทยว่าเหมือนมีสยามเป็นจุดรวมตัววัยรุ่น จุดศูนย์กลางเมือง เกาหลีมีสยามเยอะกว่าไทยอีก มีทั้งกังนัม เมียงดง ทงแดมุน
เกาหลีเป็นโคตรเมืองคู่รัก เมืองโรแมนติก ทุกคนเหมือนมีซีรี่ส์เป็นของตัวเอง
การเห็นคู่รักมันทำให้เราเศร้า
คู่รักเกาหลีสามารถแสดงความรักกันอย่างเปิดเผยในที่สาธารณะ คือไม่ถึงขนาดดูดปากกัน แต่ก็โอบ คล้องแขน จับมือ หอมแก้ม เป็นเรื่องปกติ
และมันชอบใช้ couple item ใส่เสื้อคู่ เคสโทรศัพท์คู่
โดยเฉพาะรองเท้าคู่นี่เห็นเยอะมาก คิดว่าถ้าเปลี่ยนผัวก็น่าจะต้องเปลี่ยนรองเท้า
คนเกาหลียังคงหัวโบราณอยู่ เพราะจากจุดเริ่มต้นที่ยากจน ก้าวขึ้นมาสู่ประเทศที่พัฒนาแล้วอย่างเร็วมาก เหมือนช่วงแก๊ปมันน้อย ทำให้คนยังไม่ค่อยปรับตัว
พ่อแม่คนเกาหลีหลายครอบครัวก็ไม่ชอบให้ลูกหลานตัวเองแต่งงานกับชาวต่างชาติ
นอกจากนี้ก็ไม่ค่อยยอมรับเรื่องเพศทางเลือก
ไม่ยอมรับไม่พอ แยกไม่ออกอีก แยกเป็นแค่สองเพศคือชายกับหญิง
แยกไม่ออกไม่พอ บอกมันมันก็ไม่เชื่อ แล้วแต่เลย
คนเกาหลีสุขภาพดี มีอายุเฉลี่ยคือ 86 ปี คือนานอะ จะอยู่ไปทำไมนานขนาดนั้น มันแก่หงำแล้วนะ
คิดว่าที่สุขภาพดีเพราะมันมีอาหารบำรุงสุขภาพเยอะ ทั้งโสม สนเข็มแดง ฮอกเกนามู มีเครื่องสำอางค์ที่ดีต่อสุขภาพ
คนเกาหลีใช้ชีวิตสุดเหวี่ยงมาก ดูดบุหรี่ กินเหล้า (สามารถทำออกสื่อได้) กินไขมันสูงๆ กินหวาน กินอะไรก็ได้ ที่มันอยากกิน แล้วมันก็กินโสม โรคภัยก็หาย
เหมือนเพราะรัฐบาลแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ พอรู้ว่าคนเป็นโรคอะไรแล้วตายเยอะๆก็จะคิดยาขึ้นมาแก้ คือกินเหล้าใช่มะ เป็นโรคตับใช่มะ อะถ้างั้นกินเหล้าเสร็จละเอาฮอกเกนามูไปกิน ล้างแอลกอฮอล์เกลี้ยง ในเมื่อห้ามกินไม่ได้งั้นก็กินไปให้สุดละมึงค่อยไปกินยาตามเอา ถือว่าแก้ปัญหาได้เวิร์ค
แต่รัฐบาลไทยพยามแก้ที่ต้นเหตุ เป็นโรคตับใช่มะ เพราะกินเหล้าใช่มะ งั้นไม่ต้องกิน จบ งดเหล้าเข้าพรรษา จบ ทำได้ไหม ไม่ จบ
ถึงได้ดราม่า 30 บาทรักษาทุกโรคกันไง
นอกจากรัฐบาล เอกชนก็เข้ามาช่วยเยอะ เช่นผลิตยาออกมาแล้วดี ซัมซุงก็มาประกันให้ ถ้าไม่หายเขาก็จ่ายเงินคืนเต็มจำนวน
อาหารเกาหลีเกือบทุกจาน (ที่เป็นอาหารเกาหลีแท้ๆ) มีส่วนผสมที่เป็นสมุนไพรหมด อย่างน้อยโสมก็ใส่ทุกเมนู ไก่ที่เลี้ยงเพื่อกินก็ให้มันกินโสมตั้งแต่เด็ก ทุกอย่างบำรุงสุขภาพหมด แต่มันดันชอบกินอาหารอิตาเลียนกัน (เหมือนอาหารไทยแท้ที่ดีต่อสุขภาพแต่คนไทยก็ไม่ชอบกิน)
อีกอย่างที่ว่าใช้ชีวิตสุดเหวี่ยงคือโดยเฉพาะคืนที่ปาร์ตี้ นางจะปาร์ตี้เป็นบ้าเป็นหลัง ใช้พื้นที่ในการเต้นเยอะๆ กินเหล้าจนเมา อ้วกแตก กินยา แล้วก็รอรถไปทำงานตอนเช้าได้เลย
การนัดบอดเป็นเรื่องปกติ มีร้านสำหรับนัดบอดโดยเฉพาะ บางทีก็เริ่มจากร้านกาแฟเป็นสเต็ปแรก ต่อไปก็ผับ
ผับเกาหลีไม่สามารถเชิดหน้าชูตาอยู่บนดินได้ ถูกจับยัดลงไปอยู่ใต้ดินหมด มีแค่ประตูทางเข้าเล็กๆ
แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น เขาก็คัดคนเข้าผับ อย่างน้อยก็ต้องแต่งตัวดี ไม่แก่ อย่างมากต้องก็มีรถขับ
พวกสถาปัตยกรรมใหญ่ๆตั้งโด่ๆอยู่กลางเมืองค่อนข้างเยอะ เช่น DDP พระราชวังเคียงบ็อก นัมซานทาวเวอร์ คือถึงอยู่ในบริเวณใกล้ๆกันแต่ก็มีแลนด์มาร์คติดๆกันเยอะมาก
รถไฟใต้ดินเกาหลีลงไปลึกมาก สามารถเป็นหลุมหลบภัยในกรณีฉุกเฉินได้เพราะเกาหลียังไม่ได้เซ็นสัญญายุติสงคราม
แต่จริงๆแล้วประเทศนี้ปลอดภัย สาธารณูปโภคดี มีบริการสาธารณะเพื่อประชาชนแบบเต็มรูปแบบ ประชาชนได้ผลประโยชน์จริงๆ
เงิน 39 อาจสามารถตอบโจทย์ตรงตามความต้องการ
บิ๊กแบงดังมาก อันนี้รู้ ที่แอบเซอร์ไพรส์คือเอกโซก็ดังมากเช่นกัน เป็นพรีเซนเตอร์เยอะมาก เจอรูปตลอดที่เที่ยวในโซล เปิดเพลงเอกโซตลอดซอยในเมียงดง เพลงเก่าก็เอามาเปิด มาเกือบทุกอัลบั้ม
รันนิ่งแมนก็ดัง 2day 1night ก็ดัง
คนเกาหลีรักพระเจ้าเซจงมาก มีคำต่อท้ายว่า มหาราช
อาจจะเพราะเขามีพระราชกรณียกิจหลายอย่างมาก เช่น เลิกทาส ประดิษฐอักษร หลายๆอย่างที่คิงคนนึงจะทำได้ รวมอยู่ที่เขาทั้งนั้น
หลายครอบครัวยังรอให้คนที่หายไปในเหตุการณ์เรือเซวอลกลับมาอยู่นะ
ห้องน้ำไม่มีสายฉีดตูด ไม่มีที่อุ่นตูด เรื่องนี้ควรเลียนแบบญี่ปุ่นมาใช้ให้แพร่หลาย
สาวๆแต่งหน้าเก่งมาก แต่งหน้าหนา ปากแดงกันทุกคน เติมทิ้นต์กันตลอดเวลา (สาวไทยส่วนมากอาจจะชอบนู้ดๆ)
อาจเพราะมีนวัตกรรมดีๆออกมาเสมอๆ เครื่องสำอางค์ดีๆก็มีเยอะ
ที่ไม่เข้าใจคือเด็กประถมก็เขียนคิ้วแล้ว
ผู้ชายไทยไม่ชอบผู้หญิงแต่งหน้าเยอะๆ แต่ผู้ชายเกาหลีชอบ มาก
เซนส์ทางแฟชั่นของวัยรุ่นค่อนข้างสูง ใส่เสื้อผ้าติดแบรนด์เป็นเรื่องปกติ ทุกคนเหมือนหลุดออกมาจากนิตยสารแฟชั่น โซลสามารถเป็นเมืองแฟชั่นชั้นนำได้นะ(อันนี้ความคิดส่วนตัว)
ส่วนมากไม่ค่อยใส่สีฉูดฉาด เน้น 3 สี คือ ดำ ขาว เทา
การศัลยกรรมเป็นเรื่องง่าย ทำจมูกเสร็จก็ไปเดินเที่ยวต่อได้เลย
หมอศัลไม่ตามใจคนทำ คือจะทำจมูกแค่ทรงเดียว แล้วแก้หน้าให้เข้ากับจมูกอีกที คนเกาหลี(ที่ทำ)เลยหน้าบล็อคเดียวกันหมด เหมือนออกมาจากโรงงานเดียวกัน
เต๊นท์อาหารสตรีทฟู้ดอุ่นมาก เหมาะกับหนีหนาวไปหาอะไรร้อนๆกิน
โรงหนังใหญ่มาก สามารถเป็นห้างได้ด้วยตัวเอง อารมณ์เมเจอร์ แต่ใหญ่กว่า
เขตก่อสร้างจะมีอะไรมาปิดไว้ แล้วก็มีวาดรูปบนที่ปิดนั้นให้สวยงาม ทัศนียภาพของเมืองจะสวยงามมาก มองแล้วน่าดูกว่าเอาสังกะสีมาแปะ
พวกวัยรุ่นมือบอน เขียนตามฝาผนังก็มีเหมือนกัน แต่เป็นพวกวัยรุ่นป๊อดๆ จะเขียนก็ไม่ทำให้สุด แค่เอาปากกาเมจิกมาเขียนคนนี้รักคนนั้น เขียนแอบๆตามมุม ตามราวจับ มากสุดก็เอาลิขวิดเขียน สู้วัยรุ่นไทยไม่ได้ ใช้สเปรย์พ่นผนังบอกรักสถาบันไปเลย
พวกนิสัยดีมีเยอะ นิสัยไม่ดีก็เยอะ เป็นเรื่องปกติ
มีคนประเภทที่นึกจะเดินก็เดิน ก็ชนเลย ถ้าไม่ติดว่ามึงหล่อนะ
ใช่ ผู้ชายหน้าตาดี ปลื้ม (ผู้หญิงก็หน้าตาดีมาก) แต่พูดภาษาอังกฤษไม่เป็นกัน (ทั้งหญิงทั้งชายแหละ) ทั้งๆที่สอบโทอิคได้คะแนนสูงๆกันทั้งนั้น
พูดไม่เป็นไม่เท่าไร บางคนพูดเป็นแต่ไม่กล้าพูด ยิ่งที่สาธารณะยิ่งไม่กล้าพูด เหมือนคนไทยแหละ
นี่ก็เข้าใจนะ ถ้าใครมาให้เราบวกเลขกลางโรงอาหารก็อาจจะเกลียดและชี้หน้ามันเป็นศัตรูเหมือนกัน
หลายๆอย่างในเกาหลีมีที่มาที่ไป มีเหตุผลรองรับ อธิบายได้ ไม่ได้เกิดขึ้นมาเฉยๆแล้วทำต่อๆกันมาโดยไม่รู้จุดประสงค์
รวมๆแล้วเป็นประเทศไปนั่งอยู่เฉยๆแล้วสังเกตุคนก็เพลินแล้ว สามารถนั่งได้เป็นวันๆ มีคอนฟลิคเล็กน้อยในประเทศตัวเองค่อนข้างเยอะ แต่ก็น่ารักดี
เป็นที่ที่ทำให้ยิ้มเยอะ
เลยประทับใจประเทศนี้อยู่บ้างแหละ
เป็นการเริ่มปี 2016 ที่สนุกดี
Happy New Year นะ
ใช้ชีวิตให้ดีๆล่ะ