Hoe mijn vakantiefoto een symbool werd en bij Banksy belandde

“Content spreads in unpredictable ways”

(You can read this article in English here)

Tijdens een van onze reizen, op Tweede Kerstdag 2008, wandelde ik met mijn vriendin Josselien langs het strand van Dominical in Costa Rica. De sfeer was vredig, de mensen ontspannen en de warmte aangenaam. De zon ging langzaam onder en de strandgasten maakten zich op om te gaan eten. De locals hingen op hun motorkap met aan hun voeten koelboxen vol Corona en Imperal bierflesjes. Langs de kust trapten kinderen een balletje. Zorgeloos. Josselien had haar camera niet bij zich, ik wel. Ze wees mij op de twee kinderen, voetballend in het water. Ik drukte af.

De originele foto in Costa Rica (foto: Stéphan Lam)

Vijfenhalf jaar later, op 9 juli 2014 en hemelsbreed 12.113 kilometer verderop op strand aan de Middellandse Zee voetbalden vier Palestijnse neefjes. Hun ouders hadden nog zo gezegd het huis niet te verlaten, omdat het buiten onveilig was. Het strand was al helemaal verboden gebied. Na negen dagen hielden de jongens het niet meer uit en besloten ongehoorzaam te zijn. Langs de gekleurde parasolletje renden ze het strand op en trapten daar een balletje. Onschuldig.

De afloop staat nog bij velen nog op het netvlies. Een Israëlisch oorlogsschip vuurde een bom af op het strand. Een van de jongens werd direct dodelijk geraakt, de andere drie maakten dat ze wegkwamen. Een tweede bom maakte een einde aan hun jonge levens. De foto’s van Ahed Atef Bakr, Zakaria Ahed Bakr, Mohamed Ramez Bakr en Ismael Mohamed Bakr van vlak na de vreselijke gebeurtenis gingen de wereld over.

Kunstenaar maakt tribute

De vissersjongens werden ongewild het symbool van het brute, aanhoudende geweld van Israël op de Palestijnse burgerbevolking, die als ratten in de val zitten aan de westkust. Dit ging ook de Israëlische kunstenaar Amir Schiby, bekend van politieke satirische collages, aan het hart. Als ‘tribute’ publiceerde hij een foto van vier voetballende silhouetten van kinderen op het strand, een bewerkte versie van mijn vakantiekiekje. Een bewoner van Tel Aviv schreef bij het zien van de foto: “Couldn’t watch the original picture cause they’re so horrifying, but this one carries as much emotional impact.” In contrast met de foto’s die vlak na de dodelijke afloop gemaakt zijn, stralen de schimmen die voor de neefjes staan iets zachts uit. Het meisje en jongetje uit Costa Rica gingen de wereld over als vier Palestijnse jongetjes.

De bewerking an mijn vakantiefoto door Amir Schiby
Couldn’t watch the original picture cause they’re so horrifying, but this one carries as much emotional impact.

Banksy toont mijn foto

Kort daarop ging de bewerkte foto van Schiby de wereld over. Zo kopte de Huffington Post “Heartbreaking Tribute To Four Boys Killed On Gaza Beach Created By Israeli Artist Amir Schiby”.

Fragment uit The Huffington Post (bron)

Een jaar later opende street-artist Banksy Dismaland, een ‘sinistere versie van Disneyland’. In dit kunstproject in de vorm van een pretpark hingen ook kunstwerken van andere artiesten, zoals Damien Hirst en Pure Evil. Het pretpark werd opgeleukt door optredens van artiesten als Damon Albarn en Pussy Riot. Ook Schiby droeg bij aan het project. Je raad het al, met de bewerking van mijn foto. Saillant detail is dat een Palestijnse kunstenaar, die er ook exposeerde voor ophef zorgde. Toen hij er achter kwam dat er ook werk van Israelische kunstenaars te zien was, hing hij woedend een laken met ‘R.I.P Gaza: Boycott Israel’ over zijn eigen werk. Hij is van het terrein verwijderd, misschien niet bewust van het statement van Schiby. Banksy zelf schuwt politieke statements niet, gezien zijn werk in Gaza.

(lees verder na de de volgende afbeeldingen)

Bezoeker van Dismaland plaatst instagram foto van het kunstwerk (bron)
Columnist Sultan Sooud Al Qassemi bezocht Dismaland en maakte een foto (bron)

26.000 mensen en een kleedje

In 2017 werd ik per e-mail benaderd door een dame uit Nieuw Zeeland, woonachtig in Saoedi-Arabië. Haar naam is Allison Rice-Korban. Het geweld in de Gazastrook stak haar diep. Met zoons van dezelfde leeftijd, die ook graag voetballen gaf het haar een wrang gevoel. In Saoedi-Arabië is voetbal overigens een populaire sport en de gebeurtenis op het strand was drie dagen na de WK-finale tussen Duitsland en Argentinië.

Allison is een ‘quilter’, oftwel iemand die dekens maakt. Een goede vriendin (en prijswinnend ‘quilter’) had haar geholpen de bewerking van de voetballende kinderen te transformeren naar een quilt. Deze vriendin overleed plotseling. Allison wilde het kleed nu afmaken en opdragen aan de Bakr-neefjes én haar vriendin. Haar vraag aan mij was of ze de foto mocht gebruiken. Ik stemde toe.

In augustus 2017 hing haar versie van mijn foto, genaamd ‘Collateral Damage’, op The Festival of Quilts in Birmingham. Zo’n 26.000 mensen uit de hele wereld bezochten dit festival.

(lees verder na de de volgende foto’s)

Een bezoeker van The Festival of Quilts (foto: Allison Rice-Korban)
Het mini quilt van Allison Rice-Korban (foto: Allison Rice-Korban)
De omschrijving van het quilt (foto: Allison Rice-Korban)

De herinnering aan de Palestijnse neefjes blijft dankzij kunstenaars die zich hebben laten inspireren door mijn vakantiefoto in leven.

Mocht je gebruik willen maken van mijn foto, met als doel deze jongens te herdenken of aandacht te willen vestigen aan de onderdrukking van Palestina door Israël, neem dan contact met mij op.

— — — — — — — — —

Ik zoek iemand die deze blog als vriendendienst in het Engels wil vertalen, zodat ik het ook aan Allison kan laten lezen. Wil je dat? Neem contact met mij op.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.