Sona kaldik, dona kaldik…

Ormandaki son aractik. Tam bizim yuklememiz basladiginda yagmur da basladi. Ama azar azar ciseliyordu. Yukleme tamamlandi ve 50 metre filan ilerledikten sonra geldigimiz kisimlara fena halde yagmis oldugunu gorduk ve yerler fena halde camurdu. Dozer operatoru zaten zeminin farkinda, daha biz oralara gelmeden halatini hazirlamis bizi bekliyordu. Arkasina gelip durdugumuz gibi halati bagladi onumuze, cekti bizi bolgenin disina kadar.

Bolgenin tam cikisindaki yokus saglam bir yokus. Orada artik dozerin de gucu yetmedi ve kaldik tam donusun ortasinda. Ardindan ikinci dozeri cagirdik bizi arkadan itmesi icin. Bir dozer arkadan itti, digeri onden cekti, ancak oyle cikabildik bolgeden.

Highwaye baglanana kadar birkac yerde daha zorluk yasadik ama ucu ucuna tirmanabildik, lastikler spin ata ata. Yer cok fena kaygan hale gelmis. Zemin cok farkli bir zemin. Ufacik islandiginda inanilmaz kaygan hale geliyor, cok farkli cins bir toprak. 3–5 km/h hizda surunur vaziyette gitmemize ragmen, aynadan trailera baktigimizda trailerin surekli yolun yanina dogru gittigini goruyorduk. Zaten trailer kendini tumuyle yan tarafa atsa butun araci ceker asagi oldugu gibi.

Kopruye geldik. Kopruden sonra cok saglam bir yokus var. Imkani yok tirmanamayiz zaten orayi 69 tonluk agirligimizla, zemin o kadar kayganken. Kopruden gecip tirmanmaya basladik ve lastikler aninda patinaja dustu, saplanip kaldik. Telsizden tekrar dozeri cagirdik. Allah’tan park frenlerini cekince arac yerinde durdu. Zaten frenleri cektikten sonra bir sure araci terk etmedim, ne olur ne olmaz diye.

Dozeri yarim saatten fazla bekledik belki, dozer de yavas geliyor sonucta. Dozer bizi arkadan itti yokusun tepesine kadar ve kurtulduk. En sonunda highwaye atabildik kendimizi.

Bu bolgenin zemini cok farkli. Ufacik yagmura gelmiyor, cok cabuk camura donuyor. Yagmur basladiktan sonra en fazla 15 dakikamiz var.

Show your support

Clapping shows how much you appreciated Okan Obuz’s story.