***
я не паспяваю
ўтапіцца ў мёд
аддацца адчаю
разбіцца аб лёд
нарэшце стаць птушкай
спяваць пад стрэшкай
ўвайсці ў сэрца стрэмкай
няўлоўнай, ценькай
у памяць апушчуся
на каляровым парашуціку
і дна не знайшоўшы
правалюся ў пачуцці
калі зоры дарэшты згарэлі
гэты партал у паэзію
адкрыты для тых, хто ў дэпрэсіі
