Let the adveture begin.

แด่ ความรู้สึกที่คิดว่ารถไฟฟรีจะถูกยกเลิก.. เชียงคาน เลย สิงหาคม 2558

มานั่งรถไฟฟรีเล่น ก่อนจะถูกยกเลิก นั่งยาวไปถึงลอนดอนเลยนะ 12 ชม.
Good morning!

อากาศดีแต่เวรี่ง่วง พี่ๆเค้าเดินขายไก่ย่างกันทั้งคืน ไม่ต้องกลัวหิวกันเลยนะ ส่งตรงยิ่งกว่าดิลิเวอรี่อีก นี่นั่งหลังตรงจนเช้า โทษฐานที่จองตู้นอนไม่ทัน หลังร้าวมาก

หลังจากรอแล้วรอเล่าเฝ้าแต่รอ เราก็ถึงแล้ว แต่ต้องนั่งสามล้อไปบขส.อีกที ค่าเสียหาย ซาวบาท ที่เราเข้าใจกันว่า 50บาท มันคือ 20บาท เกือบต่อลุงแล้วเชียว.. พอถึงบขสแล้วต้องต่อรถทัวร์อีก รถทัวร์คือที่นอนที่ดีที่สุดของเราตอนนี้ ไม่มีไก่ย่างเดินขาย แต่มีซาลาเปาขึ้นมาขายลูกใหญ่มาก อ่าาาอิ่มแล้วนอนได้สบายใจ

ยังๆ ยังไม่ถึงนะ ต้องต่อสองแถวอีก.. ฉันจะเดินทางยากๆเพื่อใครกัน หลังจากเดินทางนานความคิดเริ่มตีกัน ร่างกายเริ่มงอแง มันต้องไปต่อ ฝนจะตกแล้ว ที่พักก็ยังไม่มี

ถึงแล้วนะ ได้แต่บอกกับตัวเอง.. ฉันว่ามันคุ้มกับการเดินที่ยาวนาน ฉันเจอที่พักราคาถูก เจ้าของใจดีอีกด้วย ที่นี่คล้ายๆโฮสเทลแต่โชคดีวันนั้นมีแค่พวกเรา

ที่นี่เหมือนบ้าน ดึกขนาดนี่พี่เต้ย(เจ้าของบ้าน) อยู่ๆแกก็เดินมาหยิบสายยางลากออกไปหน้าร้านเพื่อล้างรถคู่ใจ ได้มีโอกาสคุยกับพี่เต้ยระหว่างรอช็อกโกแลตร้อน สรุปง่ายๆคือพี่แกใจดีมากและตลกมาก ปล.เพื่อนฝรั่งของพี่เต้ยพูดไทยได้และน่ารัก

รถไฟ รถทัวร์ รถสามล้อ รถสองแถว ก่อนเดินทางจริงแพลนของพวกเรามันไม่ขนาดนี้เลยนะ พอเอาเข้าจริงหลายต่อชะมัด เคยรู้สึกผิดที่พาเพื่อนมาลำบากด้วย แต่โครตสนุกเลยตอนมีพวกมันอยู่ด้วยตอนงงจะต่อรถผิดเนี้ย เราเจอคนระหว่างทางเยอะ เจอป้าไปจ่ายตลาดตอนเช้า เจอเด็กนักเรียนนั่งรถไปโรงเรียน เจอฝรั่งแบกจักรยานมาปั่งถึงเชียงคาน ฉันว่าทั้งหมดนี่มันน่าจะเป็นคำตอบของความลำบากทั้งหมด

หนังสือดีๆสักเล่ม จบเลยนะ
เจ้ามุ้งแมงกะพรุน
ตื่นเช้าริมแม่น้ำโขง วิวก็จะประมานนี้
Take a shower in a chicken :D
เจ้าเพื่อนที่หลงมาด้วยกัน

ปัจุบันรถไฟฟรียังไม่ถูกยกเลิก…

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.