The Lost Paradise.

แด่ การจบ ปี4 ที่ชีวิตวุ่นวายและสับสน ขอมาเคลียร์ตัวเอง มาหาแรงบัลดาลใจ วังเวียง ประเทศลาว มิถุนายน 2559

ณ บขส เรานั่งรอรถทัวร์อุดร ครั้งนี้ขึ้นที่รังสิตใกล้เรามาก ไม่ต้องรีบแต่รอนานเหมือนเดิม
อุดร ต่อ วังเวียงเด้อ 320บาท นั่งประมาน 7 ชม. !!!!!

รถทัวร์คันที่ 2 ของเรา จอดตรงด่านตรวจ ด้วยเวลาที่ว่างมากบนรถ หลับๆตื่นๆ การฝึกอ่านภาษาลาวคือบรรเทิงมาก

จุดแวะกินขนม ขาไป ห้องน้ำฟรี / ขากลับ เสียตัง

สิ่งที่ไม่ชอบที่สุด คือ นั่งรถนานๆตอนกลางวัน เราอยากให้ถึงเร็ว แต่สองข้างทางคล้ายๆกับตอนไปปาย โค้งเยอะมาก และขับช้ามาก เรานั่งรถจนจะบ้ากันอยู่แล้ว

ละแล้วก็ถึง เหมือนนั่งรถทัวร์ที่ปลายสถานีคือสวรรค์เลย มันอาจจะเหมือนเปรียบซะเวอร์ไปหน่อย แต่เวลาบนรถทัวร์มันนรกสำหรับเรา ปลายทางสำหรับเรามันก็สวรรค์แหละ โชคดีที่มาถึงตอนฝนหยุดตกแล้ว

ที่พักประมานนี้ แต่เรานอนเตียงใหญ่อีกห้อง ที่พักเราชื่อจำปาลาว เจ้าของคนไทย มีลูกสาวตัวเล็กๆ เรารู้สึกอิจฉาชีวิตง่ายๆแบบนี้จัง

สังขละต้องสู้หน่อยนะ วังเวียงชิลมาก

นั้นไงเจ้าบอลลูนที่อยากขึ้น แต่เงินไม่พอ ค่าบอลลูนนี่เเพงกว่าค่าใช้จ่ายทั้งทริปเลย

บังเอิญเจอคิม เพื่อนใหม่ที่มาคนเดียวเพราะเพื่อนเท.. ใครจะไปรู้ว่านี่คือเด็ก 18 แต่ลึกๆแล้วคิมเป็นเด็กสายดาร์กมากลองทุกอย่างเลย แต่ที่ตลกคือพวกเราเจอกันบนรถด่านลาว คุยกันจนรู้ว่ามาคนเดียว เราเลยออกปากชวนไปเวียดนามด้วยกันมั๊ย? สรุปคิมตอบ ไปดิ! เฮ้ยมันง่ายแบบนี้เลยหรอ? .. ดีแล้วมาหลงเป็นเพื่อนกัน

แพลนของเราคือมานั่งดูพระอาทิตย์ตกริมแม่น้ำซอง แต่เจ้าพระอาทิตย์ตกหลังภูเขาซะงั้น.. ขี้เล่นไม่เบา สรุปเลยอดเจอเเสงสีทองเลย

วังเวียงไม่ได้มีแค่ธรรมชาติ แต่รวมงานนานาชาติไว้ ต้องมาช่วงเหล้าฟรีนะ 3 ทุ่ม หลังจากนั้นคนก็เบาบางเหลือเกิน.. ขาดทุนชะมัด! ใช่แล้วนี่แหละ sakura bar ที่ใครๆต่างพูดถึง.. ปล. 3คน ที่เพิ่มมานั้นคือเพื่อนใหม่ที่จำชื่อไม่ได้แล้ว ปล2. นี่เป็นครั้งแรกที่รู้จัก laughing gas ผ่านเจ้าลูกโป่ง! ปล3. ขอไม่พูดถึงเจ้าพืชสีเขียวใบห้าแฉกที่หาซื้อง่ายมากแถวนี้

สาวลาวน่าฮักอิ๊อิ๊! น้องอายุ 14 เองนะ ลูกเจ้าของร้านที่เราซื้อ one day trip! ปล. อิ๊อิ๊ ภาษาวังเวียง แปลว่ามาก น้องสอนมา วังเวียงก็มีภาษาของตัวเอง cool!

นั่งห่วงยางลอดถ้ำ เป็นกิจกรรมที่ชอบมาก ที่นี่ทำให้นึกถึงถ้ำลอดที่แม่ฮ่องสอนเลย แต่ที่นี่เจ๋งกว่า! น้ำสะอาดมากและเย็นมาก ถ้ำเป็นทางยาวมืดมากต้องคอยดึงเชือกไปตามๆกัน สนุก!

และแล้วการเดินป่าก็กลับมาอเกน… ธรรมชาติของทีนี่สมบูรณ์เกือบ 100% เลยนะ

นอนจากเดินป่านั้น งานลุยโคลนก็มีนะ เละมาก ถ้าเอาผ้าใบมามีเน่า!

ป่าก็เดินแล้ว โคลนก็ลุยแล้ว ภารกิจต่อไป.. พายเรือคายัคในแม่น้ำซอง ธรรมชาติ 360 องศากันเลยทีเดียว ชนสะพานไปหนึ่งที ฮ่า

จุดแวะพักเด้อ นี่อยู่ลาวแน่นะ.. แถวนี้งานดีกว่าซากุระบาร์ซะอีก เจอลุงชาวยุ่นสงสัยเมาเต็มที่ แกเต้นท่าเดียวกับ Drake เพลง Hotline Bling เลยแต่ไม่น่าดูเท่าไหร่.. แต่เราว่าฝรั่งผิวแทนตรงนั้น ยืนเฉยๆก็ชนะแล้ว

ทาด้าาา นี่คือพี่มั่น ผู้เป็นไกด์และครูสอนพายคายัคของพวกเรา พี่แกพูดน้อยแต่ใจดี

นอนอ่านหนังสือเล่นอยู่ชานบ้าน แต่ไฟสีส้มไม่เอื้อต่อการอ่านหนังสือเอาซะเลย ได้แต่ปล่อยใจทบทวนกับวันที่ผ่านๆมา เมื่อเช้าข้างๆที่พักมีฝรั่งเล่นโยคะยามเช้า ส่วนค่ำนี้กลายเป็นดนตรีสดแทน อยู่ๆก็รู้สึกเหมือนอยู่บ้าน ดีแล้วที่เลือกวังเวียงเป็นด่านแรก เหลือเวลาอีกคืนเดียวเอง ใจอยากอยู่ต่ออีกหน่อย แต่สงสัยเงินไม่อยากร่วมมือแล้ว.. เรามีที่ๆเราต้องไปอีก แต่ไม่เป็นไร..เราจะกลับมาอีก

Life is just a long trip, Have fun!