Ελληνική Π.Φ.Υ. και “αριστερή” μεταρρύθμιση.

Η αξία της Π.Φ.Υ. είναι αναγνωρισμένη εδώ και δεκαετίες σε παγκόσμιο επίπεδο μέσα από την διακήρυξη της Άλμα-Άτα του Π.Ο.Υ.. Από τότε πολλά ευρωπαϊκά κράτη έχουν αναπτύξει ένα αξιόλογο δίκτυο πρωτοβάθμιας φροντίδας, το οποίο αποτελεί το βασικό κορμό της υγειονομικής περίθαλψης. Ειδικότερα, οι χώρες αναφοράς αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα, υποδειγματικής λειτουργίας και υψηλής ποιότητας παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας με αιχμή την Π.Φ.Υ.. Η Ελλάδα αποτελεί και σε αυτόν τον τομέα αρνητική εξαίρεση με πολλές αγκυλώσεις και χαμηλή ποιότητα στις υπηρεσίες υγείας. Μέχρι την έλευση της οικονομικής κρίσης, οι δαπάνες υγείας διαρκώς αυξάνονταν, πορεία που δεν ακολούθησε όμως η ικανοποίηση των πολιτών για το σύστημα. Βασική πηγή των προβλημάτων αποτελεί η νοσοκομειακή προσέγγιση και η πλήρης απουσία οργανωμένης πρωτοβάθμιας φροντίδας.

Η επιχειρούμενη μεταρρύθμιση της παρούσας ηγεσίας του Υπουργείου Υγείας, αποτελεί μία από τις πολλές προσπάθειες που έγιναν από το 1983 που πρωτοθεσπίστηκε το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Η δημιουργία ενός δικτύου ‘ιατρείων γειτονιάς’ που θα παρέχει πρωτοβάθμιες υπηρεσίες υγείας είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Τα συγκεκριμένα ιατρεία θα επιφέρουν σημαντική αποσυμφόρηση των νοσοκομείων και θα βελτιώσουν την ποιότητα στην υγεία των πολιτών. Τέτοιου είδους μεταρρυθμίσεις χρειάζονται τους απαραίτητους πόρους για σωστή στελέχωση και εξοπλισμό στις νέες μονάδες. Οι μνημονιακές δεσμεύσεις τις χώρας απειλούν με αποτυχία την επιχειρούμενη αλλαγή. Τα περιορισμένα οικονομικά περιθώρια σε συνδυασμό με την αδυναμία νέων προσλήψεων καθιστούν απίθανη την επιτυχία του όλου εγχειρήματος. Αναμφίβολα η πολιτική υγείας της χώρας πρέπει να απομακρυνθεί από τη λογιστική λογική και να στραφεί στις ανάγκες, όπως αυτές εκφράζονται μέσα από τα διεθνή πρότυπα. Η επένδυση στην Π.Φ.Υ. δεν πρέπει να αποτελεί απλά μία δαπάνη, αλλά να προσεγγίζεται ως επένδυση που στο μέλλον θα συμβάλει στη μείωση των συνολικών δαπανών υγείας με ταυτόχρονη αύξηση της ποιότητάς τους.