Lerarentekort = Werkoverschot

We hebben een probleem. Een probleem van vraag en aanbod: er is meer werk voor leraren, dan dat we goede leraren hebben om dit werk te doen. Dit probleem noemen we het lerarentekort.

Doordat we dit probleem het lerarentekort noemen, zien we eigenlijk alleen het tekort aan de aanbodzijde. Daarom verzinnen we allerhande plannen en projecten om ervoor te zorgen dat we in de toekomst meer leraren hebben. Goed bezig, zou je zeggen.


Het leraarschap is een moeilijk vak. Je moet een flinke dosis kennis, kunde, wijsheid en gedrevenheid in huis hebben om een goede leraar te zijn. Het aantal mensen in Nederland met deze kwaliteiten is beperkt. We kunnen blijven werven en opleiden, maar op een gegeven momenten zijn de echte ras-leraren gewoon ‘op’.

We moeten daarom niet alleen kijken hoe we de aanbodzijde kunnen opkrikken, maar óók kijken naar hoe we oplossingen kunnen bedenken voor de vraagzijde. Laten we het voortaan niet meer hebben over het lerarentekort, maar over het werkoverschot in onderwijs. 
Dus niet: ‘Hoe kunnen we meer leraren vinden om het werk te doen dat er ligt? 
Maar: ‘Hoe zorgen we ervoor dat we zo min mogelijk tijd en energie en talent en aandacht verspillen van de goede leraren die we nu hebben?’


Noem het lean. Of noem het gezond verstand. Er is genoeg verspilling van tijd en energie en talent en aandacht aan te wijzen, toch?