Baku by night

Werken in de Tour d’Azerbaidjan: Dag 1

Normaal gesproken ben ik niet echt het type dat in een dagboek schrijft, laat staan het ook nog eens online publiceert. Maar soms heb je én zoveel te vertellen én zoveel mensen die er naar vragen dat het simpelweg de beste oplossing is. Tenslotte werk je niet elke dag voor een wielerkoers die zich afspeelt in een land dat zich tussen Rusland, Iran, Armenië en Georgië bevindt. Dit is het verslag van Dag 1 van het Postman-team (www.wearepostman.com) in de Tour d’Azerbaidjan 2015!

Samen met collega Geert Broekhuizen vloog ik gister vanaf Brussel via Istanbul naar Baku, de hoofdstad van Azerbeidzjan. In juni is Baku het toneel van de eerste European Games, maar tot die tijd is het wielrennen wat de klok slaat. In de voorbereiding en tijdens de Tour d’Azerbaidjan (6 t/m 11 mei) zijn Geert en ik verantwoordelijk voor de PR rondom deze etappekoers. Persberichten, persconferenties, journalisten uitnodigen, een programma samenstellen voor diezelfde journalisten, enz., enz. Waar Geert de afgelopen jaren deze werkzaamheden alleen op zich nam is deze koers nu zo groot geworden dat hij daar extra handen bij kan gebruiken. Een paar handen die ik maar wat graag uit de mouwen steek voor zo’n bijzondere klus.

Vandaag stond in het teken van kennismaken en de eerste meetings. Tijdens de eerste meeting kwam ik erachter waarom ik ooit het vak ‘Interculturele Communicatie’ heb gevolgd tijdens mijn studie. In een meeting waarin het Azerisch, Engels, Duits en Nederlands elkaar in rap tempo afwisselden was het lastig om alles goed te blijven volgen, maar aan het eind van de rit was het programma dat wij de journalisten gaan aanbieden definitief en waren de laatste zaken omtrent o.a. radio tour, live uitzendingen op Eurosport (laatste drie etappes) en accreditaties geregeld.

De tweede meeting van de dag was om de podiumceremonie aan het eind van elke etappe goed en vooral snel te laten verlopen. Vooral belangrijk vanwege de live uitzendingen waarbij elke seconde telt. Waar de vorige meeting al als chaotisch bestempeld mocht worden was deze meeting de overtreffende trap. We begonnen de meeting met vijf mensen, ieder verantwoordelijk voor een deel van de ceremonie. Na een klein uurtje stond de conferentiezaal vol met in totaal wel dertig man (inclusief twee ‘kissing girls’) om de ceremonie te oefenen. Waterflesjes waren plotseling bloemstukken en een Azerbaijaanse jongen speelde Mark Cavendish die de fictieve etappe had gewonnen. Al met al een bijzonder schouwspel met uiteindelijk het gewenste resultaat: De podiumceremonie lijkt gereed voor een live uitzending.

Vandaag veel nieuwe mensen leren kennen en veel zaken geregeld. Na een kort bezoekje aan de binnenstad (over de pracht en praal in de stad Baku later meer) is het nu tijd om te gaan slapen. Morgen begint namelijk het echte werk met in de ochtend de press meeting met alle internationale pers en in de middag de eerste persconferentie van de Tour.

Zolang ik ‘s avonds nog wat tijd over heb zal ik proberen een soortgelijk verslagje te typen over elke dag. Mocht je na het lezen van dit stukje nou nog een vraag hebben..Stuur even een Tweet (@svenjonker) of WhatsApp met je vraag, kom ik daar morgen op terug.

Welterusten, tot morgen!

Show your support

Clapping shows how much you appreciated Sven Jonker’s story.