Nie znam kwiatu miłości

M
M
Jul 29, 2017 · 1 min read
From Tumblr

Nie znam kwiatu miłości,
a mimo to
nie znoszę jego zapachu.

Czuję na sobie ciężar ziemi,
w której dojrzewają
młodego uczucia
nieskończone korzenie.

Jestem samotnym chwastem
wśród bukietu róż.

Tracę grunt, pod którym
wzbierają się soki z rzek,
nieprzeznaczonych dla mnie.

Dokoła szepczą wiatry,
odbijane od skalnych ścian:

Czy wiesz, że uczucie miłości
jest nieśmiertelne?

Widzę jak kwitną pąki
ich czystego pożądania-
są tak nieskazitelne
i przezroczyste
w odbiciu zachodzącego słońca.

To są kwiaty wieczne.

Nad moją dolą
wiatr przywołał
granatowe chmury.

Niebo płacze,
bym chociaż miał szansę
pożywić się deszczem.

Jednak nawet
w największym cieniu drzew
nie ukryję się
przed czerwienią
wiekuistej namiętności.

Jestem samotnym chwastem
wśród bukietu róż.

Nie poznałem dotąd kwiatu miłości,
lecz nie znoszę
jego zapachu.

Jedyne, co mam,
to naostrzone kolce.

Proszę,
wyrwijcie mnie,
nim zranię innych.

    M

    Written by

    M

    Welcome to a place where words matter. On Medium, smart voices and original ideas take center stage - with no ads in sight. Watch
    Follow all the topics you care about, and we’ll deliver the best stories for you to your homepage and inbox. Explore
    Get unlimited access to the best stories on Medium — and support writers while you’re at it. Just $5/month. Upgrade