การ Coding เมื่อ 13 ปีก่อน

ขอย้อนเวลากลับไป พาน้องๆ รุ่นใหม่ไปเยี่ยมชม บรรดาคนแก่ๆ อย่างผม เมื่อสมัย 13 ปีก่อน ราวช่วงปี 2003 ใช่ครับ คุณอ่านไม่ผิดแน่นอน

ยุคสมัยที่คอมพิวเตอร์ Pentium II ยังโด่งดังมาก และสมัยนั้น CPU Celeron ยังเป็นอะไรที่แบบว่า ว้าวววว มากเลย แรมแต่ละเครื่องมีแค่เพียง 128 MB หรืออย่างหรูหราเลยนะ 256 MB ย้ำอีกรอบ MB ครับ ไม่ใช่ GB

ตอนนั้นยังเป็นยุคที่มีการใช้ Floppy Disk ไอ้แผ่นสี่เหลี่ยม เก็บข้อมูลได้ 1.4 MB น่ะ

นั่นล่ะครับ พวกเราใช้คอมที่มีสเปคแค่เพียงเท่านั้นเขียนโปรแกรม สร้างผลงานต่างๆ นาๆ เอาล่ะทีนี้ มาดูกันว่า ไอ้คนแก่ๆ อย่างผม พากันใช้อะไรในสมัยนั้น

“ไม่มี Framework”

ใช่ครับ ฟังไม่ผิดหรอก สมัยนั้นไม่มีจริงๆ ครับมันเป็นอะไรที่แบบว่า อยากได้อะไรต้องเขียนขึ้นมาเอง สร้างกันเอง ไม่เว้นแม้แต่ ปฏิทิน หรือ validate form อะไรจะลำบากขนาดนั้น คือมันลำบากกันจริงๆ ครับ

ภาษาที่นิยมกันมากในตอนนั้นก็จะเป็น TurboC, Turbo Pascal, ASP, PHP, FoxPro น่าจะประมาณนี้ อ้อ ก็ยังมี VB 6, Delphi 7, Access อยู่นะ แต่ผมไม่ค่อยถนัดสายนี้เท่าไหร่

การเขียนเว็บยังเป็นอะไรที่ใหม่แบบสุดๆ เลยครับ แค่ระบบลงทะเบียนออนไลน์ หรือระบบ จองหนังสือ สั่งสินค้าออนไลน์ มันช่างหรูหรา อลังการ เพราะไรน่ะเหรอ

เนตสมัยนั้นวิ่งแค่ 64kb ได้มั้ง ถ้าจำไม่ผิด เห้ยยยย มันวิ่งกันเป็น k จริงๆ นะครับ

เอาแค่โหลดไฟล์สัก 1GB นี่ โหลดกันเป็นเดือนเลย ขนาดใช้โปรแกรม Flash Get ช่วยแล้วนะเนี่ย

“Editor ไม่ช่วยอะไรเลย”

จริงครับ คือตอนนั้นมีเครื่องมือเขียนโค้ดแค่ไม่กี่ตัวหรอก ที่ดังๆ น่ะ นิยมกันมากหน่อยก็ Turbo C, Pascal ไม่ก็ Notepad อันนี้เรื่องจริงเลยนะครับ ใช้ไอ้ Notepad นี่ล่ะ เขียนโปรแกรมได้เป็นตัวๆ เลย

ผมใช้ Notepad เขียนโค้ด JAVA สร้างหน้าจอ GUI ด้วย JFC ยุคเก่า ตอนนั้นเป็น AWT ด้วยซ้ำ กว่าจะได้จอนึงลำบากมากๆ ก่อนที่พักหลังจะมาใช้พวก SWT ทำหน้าจอ เออ ค่อยสบายขึ้นมานิดนึง

แต่จะว่ามันไม่มีเลยก็ไม่ใช่หรอก พอจะมีพวก Hot Dog Editor, JCreator, EditPlus 2 อะไรพวกนี้ให้ใช้งานอยู่ แต่บ่งตงครับ ไม่มีตัวช่วยอะไรเลย นอกจากแบ่งสีของโค้ด เพื่อแยกให้ทราบว่า อะไรคือ ตัวแปร อะไรคือ สตริง

คือมันไม่มีพวกอะไรนะ อินเทลลิเซน คอมพลีท โค้ด อะไรแบบนี้ มาช่วยเราเลย เวลาติดคำสั่งไหน จำพารามิเตอร์ไม่ได้ ก็เปิดดูใน คู่มือ เช่น JavaDoc ครับ (พกติดเครื่องไว้เลยทีเดียว)

บางทีก็อาศัย javap ดูใน cmd ว่า class นี้มี method, parameter อะไรให้ใช้งานได้บ้าง (ก็เดาช่วยด้วยอีก ส่วนนึง)

“แหล่งเรียนรู้ หาแทบไม่มี”

อยากบอกว่า มันหายากมากจริงๆ ครับ ไม่ต้องถามหา E-Book PDF เลย ยังไม่มากๆ สมัยนั้นเรียกว่ามีค่ายเดียวมั้งคือ Adobe Acrobat นี่หละ ที่ออกไฟล์เป็น pdf และยังไม่ได้รับการยอมรับเท่าไหร่

เราก็อาศัยอ่านพวก .chm ไอ้ตัวเหลืองๆ เครื่องหมาย ? แล้วเปิดดูเอาน่ะ ลำบากมากๆ ครับ บอกเลยว่า กว่าจะหาคำสั่ง หรือโค้ดอะไรได้สักอย่าง สังคมก็ไม่มี เว็บก็มีแต่ของต่างชาติ เว็บในไทยมีน้อยมาก จนแทบจะไม่มีเลยก็ว่าได้

แม้แต่หนังสือ ก็ยังขาดแคลน ส่วนมากเหมือนจะมาแนวเดียวกัน คือดูสารบัญก็เหมือนคนเขียนคนเดียวกันละ แต่ต่างที่การอธิบายรายละเอียด ทำให้คนอย่างพวกกระผม ต้องซื้อเรื่องนั้นหลายๆ เล่มเอา เผื่อได้โค้ดแปลกๆ มาเสริมกัน

ความรู้การเขียนโค้ด เหมือน “ผี” รู้ว่ามีแต่หาไม่เห็น…

ฮ่าๆๆ ไปหัวข้อต่อไปกันดีกว่า

“แล้ว… ผ่านกันมาได้ไง”

ความยากลำบากทั้งหมดที่เล่ามา ทั้งสเปคคอมอันแสนจะเชื่องช้า (แต่ในตอนนั้นเรารู้สึกว่า มันเร็วมากเลยนะ) ไอ้การแตกไฟล์ 200mb แล้วรอ ครึ่งชั่วโมง หรือการ compile code แล้วรอ 5–10 นาที (ยิ่งใครเขียนพวก EJB จะรู้เลย ว่านานมาก)

ทั้งเรื่องเครื่องมือเขียนที่ไม่ช่วยอะไรเลย โดยเฉพาะ Editor อย่าง NotePad หลายคนคุ้นเคยดี ฮ่าๆๆ

ไหนจะ Internet ต่อเข้าเนตบ้าน แสนจะช้าสุดยอด แต่เราก็รอคอยกันได้ เพื่อหวังจะได้โค้ดใหม่ๆ แปลกๆ ไปลองเขียน

แล้วยังต้องเรื่องแหล่งเรียนรู้ สังคมที่เป็นวงแคบมากๆ อีก

แต่พวกเรา ก็ “ผ่าน” มันมาได้ จนถึงวันนี้ มีหลายคนครับ ที่ล้มหายตายไป จากวงการนี้ คงด้วยอายุ และความรับผิดชอบต่างๆ มันเปลี่ยนไป

หลายท่านก็เป็น SA มือโปร หลายท่านก็เป็น PM ไปแล้ว และอีกหลายๆ ท่านเป็น Senior Programmer ตามบริษัทต่างๆ นอกจากนี้ก็ยังมีอีกหลายท่านที่เป็น เจ้าของบริษัท Software ชื่อดังบ้าง ไม่ดังบ้าง ในไทยเรา

พวกเราผ่านมันได้ เพราะ “ใจรัก” และอดทน กับอุปสรรค ทุกอย่างที่อยู่รอบตัว โดยเราไม่มองว่ามันคือปัญหา แต่มันคือโจทย์ ท้าทายพวกเรา

วันนี้มองไปรอบตัวมีเว็บให้หา PDF, Tutorial, VDO เพียบไปหมด มีคอมพิวเตอร์ที่สเปคระดับ RAM 64 GB, HDD ระดับ 2TB แถมด้วย Internet ที่เร็วกันถึง 100 MB เป็นอย่างน้อยนะ (ถ้าเอาไปพูดให้คนยุคนั้นฟัง เป็นลมกันเลยทีเดียว) มีเครื่องมือเขียนโค้ดสุดล้ำอย่าง Netbeans, Android Studio, Jetbrain และอีกมากมาย ที่ช่วยให้คนเขียนโค้ดแทบไม่ต้องจดจำ method, parameter, interface ใดๆ อีกต่อไป แถมยังมีพวก Framework ช่วยลดโค้ด และจัดระบบ คำสั่งต่างๆ ให้อีก

คนยุคนี้ มีสภาพแวดล้อมที่เหนือกว่าคนยุค 13 ปีก่อน อย่างมากเลยครับ

เช่นกัน คนในอีก 13 ปีข้างหน้า ผมก็ไม่กล้าคาดเดา แรมอาจจะเป็นระดับ TB ก็ได้ HDD อาจจะไปถึงระดับ 1000 TB ก็ได้เนาะ แล้วเครื่องมือเขียนโค้ด ก็คงเข้าขั้น เสกโค้ดกันเลย (ไม่ก็มีบอทช่วยเขียน) ผมก็จินตนาการไม่ออกจริงๆ

สรุปครับ บทความนี้ก็เล่าอะไรไปเรื่อยเปื่อยเช่นเคย หาสาระได้บ้างไม่ได้บ้าง

ถือซะว่าผมเป็น ไทม์ แมชชีน พาคนยุคเก่าย้อนไปดูวันวาน และพาคนยุคใหม่ไปดูพวกเราในวันวาน ว่ามากันถึงตรงนี้ได้อย่างไร

ขอให้สนุกกับการเสพบทความ บ้าๆ บอๆ เกรียนๆ ของผมครับ