ไอ้ตี๋ ยอดนักสู้แห่ง โนนคูณ

วันนี้ผมขออนุญาติ เล่าเรื่องของเพื่อนผมคนหนึ่ง เขาอยากเป็นเจ้าของกิจการ ร้านไวนิล
แต่ ไม่มีเงินสักบาท…
ความไม่มีเงิน เป็นอุปสรรค ของเส้นทางนายตัวเอง จริงหรือ ???

ไอ้ตี๋ มีแค่รถมอเตอร์ไซ เก่าๆ คันนึง เท่านั้น มีแค่นี้ล่ะครับ จุดเริ่มต้น กล้องไม่มี ร้านไม่มี เงินลงทุนไม่มี

มันตัดสินใจ ขับมอเตอร์ไซค์ ไปตามบ้านคน รับเอารูปไปอัดกรอบให้ ไปขยาย แต่งให้
เมื่อมีคนจ้าง มันก็เอารุปนี่แหละ ไปให้ร้านใหญ่ในเมือง ทำให้ แล้วเอากรอบรูปมาให้ลูกค้า พร้อมรับเงิน
ไอ้ตี๋ ขับรถมอเตอร์ไซค์ เข้ามือง 80 โล แบกกรอบรูปใหญ่ๆ หนักๆ กลับมาอีก หลายใบ ระยะทางก็อีก 80 โล

แต่ละวัน ต้องขับรถเข้าเมือง และเอารูปมาส่ง
บางครั้งก็มีคนจ้างทำไวนิล ไอ้ตี๋เข้าร้านคอม ตกแต่ง ออกแบบ แล้วเอาไปให้ร้านในเมืองทำให้
แล้วก็แบกไวนิลหนักๆ กลับมาให้ลูกค้า

วันแล้ววันเล่า กับความอดทน เพียรพยายาม
ไอ้ตี๋หยอดกระปุกทุกวัน เพื่อฝันว่า สักวันจะมีร้านเป็นของตัวเอง

หลายปีผ่านไป บัดนี้ ร้านสีสรรโฟโต้ มีเครื่องทำไวนิลที่ทันสมัยที่สุด และเป็นร้านใหญ่ที่สุด ใน อำเภอโนนคูณ จังหวัดอุบล
ตอนนี้กำลังขยายสาขา 2 ไป อำเภอเบญลักษณ์ จังหวัดศรีสะเกษ

ไอ้ตี๋คือเพื่อน เรียนห้องเดียวกับผม สมัย ม.ปลาย
จากเงินลงทุน ที่ไม่มีเลย ตอนนี้มีร้าน มีรถยนต์ขี่ ไม่ต้องแบกของขับมอไซค์ อีกแล้ว

ทิ้งท้ายนี้ ตี๋บอกว่า มันอยู่ที่ใจมึง
ถ้ามึงคิดว่า ไม่พร้อม มึงก็ไม่มีวันได้ทำ สิ่งที่ฝัน
วันนี้มึงพร้อมแค่ไหน ให้ใช้แค่นั้น
มึงไม่มีคอม ไปใช้ร้านเนต มึงไม่มีรถ ให้โหนรถโดยสาย
มึงไม่มีร้าน ไม่มีเครื่องจักร ให้ไปใช้บริการร้านที่เขามี

มึงจะรอให้พร้อม หรือสร้างความพร้อมขึ้นมาเอง
ก็เลือกเอา…