Make it happen

ยินดีต้อนรับท่านผู้อ่านทุกท่านสู่ซีรี่ย์ Make it happen ที่จะมาบอกเล่าเรื่องราวการกลับมาพัฒนาบ้านเกิดในแบบของผมเอง

ย้อนกลับไปเมื่อวันที่ 10 กรกฏาคม 2561 ผมลาออกจากบริษัทในกรุงเทพฯในวัย 30 ปีที่เงินเก็บไม่ค่อยจะมี เดินทางกลับมาบ้านที่โคราชเพื่อช่วยพ่อแม่ทำนาทำไร่ โดยในระหว่างนี้ตัวผมก็จะรับงานเป็นฟรีแลนค์ไปด้วยเพื่อให้มีรายได้จุนเจือครอบครัวและส่งน้องเรียนหนังสือไปด้วยนะ (เหนื่อยสุดๆ)
แต่สิ่งสำคัญที่เป็นจุดเปลี่ยนให้อยากช่วยพัฒนาหมู่บ้านนั้นเกิดขึ้นตอนเหตุการณ์ที่เราต้องสูญเสียตาอันเป็นที่รักของครอบครัวไปหลังจากผมกลับมาอยู่ได้แค่สองเดือน และในระยะเวลาหกเดือนต่อจากนั้นก็มีข่าวคราวการตายของบรรดาผู้หลักผู้ใหญ่คนเฒ่าคนแก่สองคน จนมาถึงคราวของปู่แก้ว ภูศรีฤทธิ์ ตรงนี้แหละคือจุดเปลี่ยนให้เกิดความคิดที่จะต้องทำอะไรสักอย่าง

ปู่แก้วกับตัวผมไม่ได้สนิทอะไรกันมาก แต่ผมก็นับถือท่านเป็นผู้หลักผู้ใหญ่ที่น่าเคารพคนนึงนะ ตั้มและมนตรีเพื่อนสนิทผมเป็นหลานปู่แก้ว เวลามีกินสังสรรค์กันก็จะไปกินบ้านตั้มเพราะอยู่นอกหมู่บ้าน จะได้ไม่เกิดเสียงรบกวนคนอื่น
น้าบุญส่ง ลูกชายของปู่แก้วแกจะแวะมากินด้วยเป็นบางครั้ง เพราะงั้นจึงได้มีการแลกเปลี่ยนเรื่องราวชีวิตกัน น้าส่งต้องดูแลปู่แก้วที่เป็นผู้ป่วยติดเตียงมานาน แกบอกว่าในหมู่บ้านเรายังมีคนแก่อีกหลายคนที่ไม่มีเตียงหรือถังออกซิเจนช่วยหายใจ เรามาหาวิธีระดมทุนหรือหางบประมาณมาจัดซื้อของตรงนี้มั้ย ถ้าทำได้นะ มันจะช่วยคนในหมู่บ้านได้อีกมากๆเลย
ได้ฟังแล้วใจเต้นเลยแหละ ก่อนหน้านี้ผมมัวแต่โฟกัสที่ตัวเองและครอบครัวจนมองไม่เห็นคนรอบข้างและคนในหมู่บ้าน ยังมีอีกหลายคนที่ไม่สามารถช่วยตัวเองหรือคนในครอบครัวพวกเขาได้
มันเกิดคำถามในใจว่า
ผมสามารถช่วยคนในหมู่บ้านให้มีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นได้มั้ยนะ ?
เราจะทำได้มั้ยนะ ?
ผมมีอาวุธคู่กายคือการเขียนโปรแกรมและความชอบในการวิ่งเท่านั้น สองสิ่งนี้เราจะประยุกต์ใช้กับหมู่บ้านเรายังไงนะ ?

ผมตั้งทีมชื่อ mooban team เพื่อช่วยกันพูดคุยและแก้ปัญหาหรือทำกิจกรรมที่เกิดขึ้นในหมู่บ้าน เริ่มต้นมีสมาชิกประกอบไปด้วย
ตั้ม ต้อม หนุ่ย แพม มนตรี กอล์ฟ(ผมเอง) รวมทั้งหมด 6 คน
ทุกคนต่างมีภาระหน้าที่ต้องรับผิดชอบแต่เราก็ตกลงว่าจะช่วยเหลือกัน ☺
ด้วยในกลุ่มนั้นว่ากันตามตำแหน่งหน้าที่การงานผมคล่องตัวที่สุด ผมจึงอาสารับหน้าที่เป็นหัวเรือเอง คิดหาข้อมูล วิเคราะห์ ดูความเป็นไปได้ ถือเป็นก้าวข้ามความกลัวครั้งใหญ่จริงๆ เพราะปกติแล้วการทำงานในอดีตผมเคยเป็นแต่ผู้ตามเท่านั้น แต่ครั้งนี้ผมต้องปรับเปลี่ยนความคิดใหม่หมดว่าผู้นำจะคิดยังไงถึงจะทำเป้าหมายที่วางไว้ได้สำเร็จ

ตอนนี้เรากำลังเตรียมแผนงานโปรเจ็คแรกครับ ผมวางแผนไว้ให้แผนนี้ใช้เป็นใบเบิกทางให้ mooban team สามารถเข้าถึงแหล่งเงินทุนสนับสนุนของ อบต. ได้หรืออย่างน้อยก็ถือว่าจะทำให้เป็นจุดขายของหมู่บ้าน
โสกงูเหลือมแลน by Mooban Team
อิอิอิ งานวิ่งเล่นรอบหมู่บ้านที่จะจัดแค่ปีละครั้ง เพื่อเสริมความสัมพันธ์ในชุมชน ผมหวังให้เป็นกิจกรรมเพื่อความบันเทิงที่จะช่วยให้คนในหมู่บ้านห่างไกลจากยาเสพติดและรักการออกกำลังกายมากขึ้น
ตอนนี้ในหัวของผมมองเห็นภาพของงานออกมาเป็นรูปร่างแล้ว ภาพในหัวมันโลดแล่นออกมาเป็นฉากๆ ผมมั่นใจว่าภาพรวมที่เห็นอยู่มันสามารถเกิดขึ้นได้จริงๆ
อ้อ ลืมบอกวันจัดงานคือวันสงกรานต์ 14 เมษายน 2562 (2020) นะครับ ผมคิดงานล่วงหน้าก่อนครึ่งปีเชียว 5555
ตอนต่อไปผมจะมาเล่าถึงจุดประสงค์ การหาข้อมูลมาเสริมแนวคิด และวิเคราะห์ความเป็นไปได้ครับ
