
หนังสือที่ไม่เคยคิดว่าจะชอบ
กลับอ่านสนุกจนวางไม่ลง
- เนื้อหาเหมือน Diary ดัดแปลง รู้สึกเหมือนเพื่อนเล่าเรื่องยาวๆสักเรื่องให้ฟัง มีเขียนผิดบ้าง แต่ก็ไม่รู้สึกข้องใจเหมือนเล่มอื่น อาจเป็นที่เนื้อหาน่าติดตามต่อจนมองข้ามไปต่างจากบางเล่มที่ดัดจริตเขียนละเอียดจนไม่น่าจะผิด แต่ก็ผิด
- อธิบายเรื่องหนังสือเล่มนี้ไม่คิดว่าจะชอบ เพราะเป็นที่ตัวเองที่คิดว่าคงเหมือนหลายๆเล่มที่ใช้คำพูดสวยหรูอธิบายจนน่าเบื่อ หรือภาษากันเองแล้วแต่ก็ไม่อิน ซึ่งก็ไม่ใช่ความผิดของนักเขียนแต่อย่างใด กูแค่อ่านแล้วไม่ชอบเท่านั้นเอง ต่างจากเล่มนี้ อย่างว่าแหละ เหมือนเพื่อนเล่าให้ฟัง มีอารมณ์ต่างๆ อ่านแล้วมีหลุดขำจนคนมอง แต่ก็ขำต่ออย่างไม่แคร์โลก
- 2 เล่มนี้ อ่านจบในเวลา 3 วัน ถ้าไม่ติดว่าไปฝึกงานที่โรงพยาบาลกลับบ้านมาแล้วหลับกับต้องนอนเร็ว (อนุโลมแค่ตี 2) เพราะต้องไปออกหน่วยรับบริจาคเลือดตามประสาเด็กฝึกงานก็คงอ่านจบภายในวันเดียวเป็นแน่แท้ นับเวลาอ่านจริงๆคงไม่น่าจะเกิน 12 ชั่วโมง เหมือนเวอร์ แต่ก็เป็นมาแล้วจริงๆ จากคนที่ไม่เคยอ่านหนังสือเล่มไหนจบ (เพราะเบื่อตั้งแต่กลางเล่ม แล้วก็วางทิ้งไว้จนลืมว่าอ่านอะไรไปแล้ว)