IMPRESSIONISM

จุดนี้ไม่ได้ถึงงานศิลปะ

แต่หมายถึงแรงกระตุ้นที่ส่งผลต่อการเต้นของหัวใจ

เราเป็นคนนึงที่เกิดมาแล้วยังไม่เจอlove at first sight อาจจะเป็นเพราะว่ายังเจอโลกไม่กว้างพอล่ะมั้ง จะเรียกว่าชอบdefendการมองคนจากภายนอกก็ได้นะ

อยากรู้เหมือนกันว่าการต้องตากับใครซักคนเพียงไม่กี่นาทีจะทำให้หัวใจเต้นถี่จนแทบสั่นได้ขนาดไหนกันเชียว เรามีเพื่อนสนิทที่เจอกับไอ้รักแรกพบจริงๆ มีทั้งคนสมหวัง ไม่สมหวัง อย่างไรก็ตามเราก็ทำหน้าที่กองเชียร์มาโดยตลอด

สำหรับคนที่สมหวังแล้วรักกันเราขอแสดงความยินดีด้วย คุณคือผู้ชนะมิชชั่นอันอภิมหาโหด

ก็ลองนึกภาพดูว่าถ้าเราอยากรู้จักคนแปลกหน้าที่ไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรในจักรวาลมาเชื่อมเรากับเค้าเลย เราจะจัดการมันยังไง

เคสที่จำได้แบบขึ้นใจคือเรื่องราวของเพื่อนสนิทเราที่ปิ๊งกับใครบางคนเข้าขณะนั่งรถโดยสารของมหาลัย นั่นแหละ แค่แวบเดียว เราก็หาคำตอบไม่ได้ว่าเพื่อนมันโดนเสกมนต์ดำหรือคุณไสยอะไรถึงได้ชอบตั้งแต่แวบแรกที่เจอ

บ่นไปงั้นแหละ ความจริงเราก็อยากเจออย่างนั้นบ้างเหมือนกัน

องค์ประกอบของความรักนี่มันอธิบายยากจริงๆ

ไม่รู้เลยว่าสถิติวันนึงมีคนเจอรักแรกพบกี่คนต่อวัน มันน่าจะเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นยากนะ แต่ไอ้เคสที่เราเป็นอยู่เนี่ยมันเกิดจนคลีเช่ไปแล้ว

เราขอเรียกไอ้องค์ประกอบหลักบ้าๆนี่ว่า ความประทับใจ

สำหรับเราการชอบใครซักคนนี่เกิดขึ้นง่ายมาก

นึกภาพง่ายๆว่าเราไปเคาะประตูเพื่อนบ้านแล้วทำความรู้จักเพื่อนบ้าน เราค่อยๆรู้จักกันมากขึ้นเรื่อยๆ เห็นมุมบ้าๆ เลว โหดเหี้ยม ทารุณ จนไปถึงมุ้งมิ้ง

เจ้าบ้านจะต้อนรับเราหรือไม่นั่นอีกเรื่อง

เราค่อยๆศึกษาชีวิตเขาทีละนิด ถ้าเกิดว่าเขาทำให้เราประทับใจ เราจะชอบเก็บไว้ในซอกหลืบความทรงจำว่าเจ้าของบ้านนี่เขาก็น่ารักดีนะ

แล้วเราก็จะโหยหาช่วงเวลาเหล่านั้นมากขึ้น

ตัดภาพกลับมาที่เพื่อนสนิทสุดว้าวุ่นที่กำลังตามล่าหาประวัติชายหนุ่มที่หลงรัก มันเหมือนการหาโจรทั้งๆที่ไม่มีหลักฐานอะไรมายืนยันตำรวจ นอกจากว่าคุณจะมีเพื่อนเป็นนักสืบสุดเซียนที่เจนทุกเรื่องในย่านนั้นๆ

กลับมาที่สาวข้างบ้านที่กำลังนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นของเพื่อนบ้านอย่างเรา พอมาเยี่ยมบ้านเค้าบ่อยๆเราก็เริ่มชอบเหมือนกันนะ เพื่อนบ้านที่ตกแต่งบ้านน่ารัก อัธยาศัยดี มีอะไรมาแลกเปลี่ยนให้เราฟังบ่อยๆ เราเองก็ชวนเขามาแวะบ้านเราบ้าง

เพื่อนบ้านจะมาบ้านเรามั้ยมันก็อีกเรื่องหนึ่งเช่นกัน

ถ้าเราจูนกับเขาติด เขาอาจจะพาเราเข้าไปในห้องที่ลึกขึ้น ห้องครัว สวนหลังบ้าน ห้องน้ำ ห้องทำงาน ถ้าลึกๆใจๆก็ห้องนอน

อย่างไรก็ตามความสัมพันธ์มันเริ่มที่ห้องรับแขก แต่จบตรงไหนก็ไม่ทราบ

ยิ่งเราได้เข้าไปลึกเท่าไหร่ รายละเอียดที่เราได้มันก็จะลึกตาม ความประทับใจจะยิ่งเกาะติดเกินกว่าจะดึงออกจากกล่อง แทบจะล๊อคทุกภาพที่ชอบเอาไว้

จนเราอยากเก็บเพื่อนบ้านคนนี้ไว้กับเราแค่คนเดียว

ในระหว่างที่เขามาเยี่ยมบ้านเรามันก็บททดสอบเช่นกัน ถ้าเรารู้สึกสบายใจ เราก็จะพาเขาเข้าไปห้องอื่นๆ ให้เขาได้เจอมุมอื่นๆของเราบ้าง ทำยังไงก็ได้ให้เขาอยากอยู่ในบ้านของเราให้นานที่สุด

ถ้าเป็นไปได้ก็อยากให้อยู่บ้านเดียวกันไปเลย

แต่ความยากในการเข้าไปในห้องอื่นๆคือการเข้าใจโลกของเขาน่ะสิ

เราต่างก็ตั้งกำแพงในใจเราเอาไว้ทั้งนั้นแหละ

โลกส่วนตัวมันเข้ายากกว่าสิ่งอื่นใดบนโลก

ไอ้คนชอบเคาะประตูบ้านอย่างเราเลยได้แต่เก็บความประทับใจไว้คนเดียว อยากเข้าไปลึกกว่านี้อีกจัง แต่กับบางคนแค่ห้องรับแขกก็คุ้มแล้ว

ความประทับใจมันก็ร้ายอย่างนี้ไงล่ะ