เพื่อนดี…คือเพื่อนไม่ดี


อ่านครั้งแรกคุณคงจะงงหรือสงสัยว่ามันจะสื่ออะไรของมัน แต่ประโยคนี้จะสมจริงมากขึ้นด้วยการเรียบเรียงใหม่ใส่คำเพิ่มไปไม่กี่คำ ผมเรียบเรียงมันออกมาได้ผลลัพธ์แบบนี้ครับ

เพื่อน(ที่)ดี…คือเพื่อนที่(บอกความ)ไม่ดี(ของตัวคุณ)

วันนี้ผมได้บทเรียนอีกบทนึงที่ผมเองก็ไม่เคยเรียนรู้ถึงแม้ว่ามันจะผ่านหูผ่านตาไปในหลายๆครั้ง เหตุการณ์มันเกิดขึ้นเมื่อตัวผมออกปากวิจารณ์เพื่อนคนหนึ่งด้วยอารยธรรมความคิดในแบบฉบับของเราเอง ยอมรับว่าผมสนุกปากไปพอสมควรกับการพูดด้วยความคะนองตนเพื่อให้เพื่อนยอมรับคำวิจารณ์ของเรา

แล้วไงต่ออ่ะ เสียงตอบรับจากเพื่อนมันสวนทางกับความคิดของผมโดยฉับพลัน เอ… ความคิดผมผิดจุดไหนนะ มันแย่เกินไปหรือเปล่า ผมมั่นใจกับคำพูดทุกคำที่ได้กล่าวออกไปว่ามันเป็นสิ่งที่ดี แต่เมื่อได้สนทนากันต่อไปผมจึงได้รู้ว่า

ความคิด การสื่อสาร คำวิจารณ์ ที่ผมกล่าวต่อเพื่อนมันคือสิ่งที่ดี …สำหรับผมเท่านั้นแหละ
เชื่อมั้ยว่าการได้คุยกับเพื่อนครั้งนี้มันทั้งเจ็บปวดและมีความสุขในวินาทีเดียวกัน คำพูดที่ตอกกลับใส่ผมมันเหมือนกับว่า ไม้บรรทัดของเราถูกวางเพื่อวัดตัวเพื่อนด้วยสเกลของเรา ผมเจ็บปวดมากกับคำว่า “ทำไมมึงต้อง judge กูด้วยวะ ทำไมมึงถึงอยากให้กูเป็นแบบนั้นแบบนี้ แบบที่มึงคิดว่าดี”

แปลกนะที่คนอย่างผมรับฟังเสียงของเพื่อนบ้างในครั้งนี้ เสียงที่มันจริงใจที่สุดและเป็นประโยชน์ต่อผมจริงๆ ภาพในชีวิตลอยย้อนกลับมาอย่างรุนแรงเหมือนดินถล่มดูดผมลงไปในห้วงพสุธา…เจ็บว่ะ ในขณะเดียวกันผมกลับมีความรู้สึกขอบคุณอย่างบอกไม่ถูก เราต้องพูดพล่ามไปอีกเท่าไรโดยไม่รู้ตัวว่ากำลังไปตัดสินคนอื่นจากความคิดในกะลาครอบของตัวเองวะ เพื่อน…กูขอบใจมึงมาก ซึ้งว่ะ

“คนเรามักจะมีเพื่อนที่ดีอยู่ข้างกายเสมอ”

วันนี้คงเป็นอีกวันที่ได้ทบทวนตัวเองว่าความสวะของนิสัยเรามันเหลืออะไรอีกบ้าง ผมสัญญากับตัวเองว่าจะกำจัดมันไปเสียให้หมด เพื่ออะไรน่ะหรอ To be a better man.

Therag-ZN