หนึ่งเรื่องประทับใจจาก TEDxBangkok2017

วันนี้มีโอกาสได้ดู Live งาน TEDxBangkok 2017 ผ่านทาง Facebook มีหนึ่งเรื่องราวที่อยากนำมาแบ่งปันเนื่องในโอกาสที่อีกไม่กี่วันก็จะถึง “วันแม่”


เรื่องนี้เป็น session สุดท้ายของงานวันนี้ค่ะ มีชื่อว่า “บ้าน&นาฬิกาทราย” ถ่ายทอดโดยคุณพาย ภาริอร วัชรศิริ เป็นเรื่องราวของเด็กผู้หญิงอายุ 16 ที่ต้องเผชิญกับเหตุการณ์ที่คุณแม่มาป่วยด้วยอาการอัมพฤกษ์ คุณพายต้องดูแลคุณแม่โดยลำพังมาตลอดระยะเวลา 10 ปี คุณพายเล่าเรื่องในรูปแบบที่เป็นเหตุการณ์ประกอบกับสอดแทรกแง่คิดที่เธอได้รับจากทุกช่วงเวลาที่ผ่านมา มีช่วงหนึ่งของเรื่องราวที่คุณพายเล่า และทำให้รับรู้ได้ถึงความรักอันบริสุทธิ์ที่แม่มีต่อลูก เธอเล่าว่า วันหนึ่งเธอพยายามบอกให้คุณแม่ของเธอหัดเดิน แต่แม่ของเธอบอกว่าแม่ทำไม่ได้ เธอจึงถามคำถามนึงกับแม่ว่า ถ้าแม่คิดว่าแม่ทำไม่ได้แล้วแม่จะมีชีวิตที่เหลืออยู่ไปเพื่ออะไร แม่ของเธอตอบกลับมาว่า แม่ก็อยู่ดูพายยังไงล่ะ แค่แม่ได้เห็นเวลาพายกลับบ้าน ได้เห็นสีหน้าพาย ได้มองดูว่าวันนี้พายมีความสุขไหม หรือกำลังมีความทุกข์อะไรอยู่หรือเปล่า แค่นี้ก็มากพอที่เป็นเหตุผลให้แม่มีชีวิตอยู่


ตลอดช่วงเวลาที่คุณพายกำลังเล่า บรรยากาศผู้ฟังต่างนิ่ง เงียบ และบางคนก็กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เชื่อว่าประสบการณ์ของเธอต้องสะกิดทุกความรู้สึก ทำให้ทุกคนได้มองย้อนกลับมาดูตัวเอง กลับมาถามตัวเอง กลับมาสนใจ กลับมาห่วงใย กลับมาดูแลคนในครอบครัวมากขึ้น เข้าใจว่าในทุกวันทุกคนต่างมีภาระหน้าที่ที่ตัวเองต้องรับผิดชอบมากมายหลายสิ่งอย่าง จนบางครั้งความเป็น routine มันก็อาจจะทำให้เรามองข้ามสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิต เพียงเพราะเรา focus สิ่งที่อยู่ไกลตัว สิ่งที่เราอยากได้ อยากไขว่คว้า จนลืมไปว่าจุดโฟกัสที่ใกล้ตัวเราที่สุด มีความสำคัญที่สุด และมีค่าที่สุดคืออะไร


“ขอบคุณเรื่องราวดีๆของคุณพาย ที่มาสะกิดจิตใจที่บางทีก็อาจเผลอเบลอจุดโฟกัสใกล้ตัวไปบ้าง :) ถึงโลกจะหมุนเร็วขึ้นมากเท่าไหร่ ตัวเราจะวิ่งตามโลกมากแค่ไหน เราต้องมีเวลาที่จะ pause ตัวเอง เพื่อทบทวนชีวิตอยู่เสมอ”

ปล.ทีมงานกำลังจัดทำคลิปย้อนหลัง อย่าลืมรอชมกันนะคะ

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.