Leiderschap & ik (1)

‘Wat is een goede leider?’, het is een vraag die op tientallen manieren beantwoord kan worden. Een vraag die gesplitst wordt door de diversiteit aan antwoorden die je krijgt. Er is ook geen goed antwoord, foute antwoorden daarentegen zijn er zeker. In ieder geval, foute antwoorden als we het langs de meetlat van Westerse normen en waarden gaan leggen. Idi Amin, Robert Mugabe, Jorge Videla, onze Oostenrijks-Duitse snorrenvriend. Het is een greep uit de bak die per definitie niet tot ‘goed leider’ gerekend kan worden. Hoewel het bij de laatste (Hitler red.) bewonderenswaardig is in wat voor korte tijd hij de Duitse grootmacht op ‘de rails’ heeft weten te krijgen. Ongetwijfeld met ‘goed’ leiderschap, of in ieder geval, het is bijzonder efficiënt geweest.

Misschien moeten we de vraag breder trekken. Op de vraag wat goed leiderschap is is een beter antwoord te geven. Er zijn minder opties, omdat dit een discussiepunt is waar je makkelijker tot een centraal antwoord kan komen. Wat mijn definitie van leiderschap is?

Leiderschap is voor mij het resultaat wat je wilt behalen door het werk uit handen te geven. Leiderschap is voor mij het resultaat behalen op de manier zoals de leider dat voor ogen heeft, zonder daar zelf een pro-actieve rol in te hebben. Leiderschap is voor mij de stimuli weten te raken voor de mensen onder je zonder dat de mensen onder je dat merken. Leiderschap is voor mij een ondersteunende rol bieden binnen het proces wat tot het resultaat moet leiden.

Dat is een vrij uitgebreide definitie. Kort gezegd, voor mij is een goede leider een vriend die naast je staat als je hulp nodig hebt, maar die ervoor zorgt dat mijn intrinsieke motivatie datgene is wat geraakt wordt. Ik rendeer het beste als ik het vertrouwen krijg, als ik een bepaalde vrijheid krijg om mijn eigen ding op los te kunnen laten. Als voorbeeld: Ik schrijf verhaaltjes voor het muzikale platform ThisIsOurHouse. Daarbij word ik ondersteund door de huisbaas Mark van Bergen, muziekliefhebber van de allerhoogste plank. Een man met heel veel kennis over dance en house (hij heeft zelfs een boek over 25 jaar dance in Nederland geschreven, een must read) waar ik veel van mag leren.

Wat de kracht is tot het schrijven van een verhaaltje. Mark past in het proces leiderschapsstijl 3 van Ken Blanchard (en Hayes) toe. Dat wil zeggen: veel support, het vertrouwen geven aan de kwaliteiten die ik als verhaaltjesverteller heb, máár bijspringen als dat nodig is. Ik krijg het vertrouwen dat het verhaal zo geschreven wordt dat het binnen de huisstijl van ThisIsOurHouse past. Ik krijg wel ondersteuning door de opbouwende kritiek, maar daar kan ik alleen maar van leren. Het triggert mijn intrinsieke motivatie om het de volgende keer (nog) beter te doen.

De leider in Tjeerd 
Hoe ik mezelf als ‘leider’ zou omschrijven? Als iemand die naast zijn ondergeschikten zou staan. In mijn tijd als promotor bij Hot Networkz ben ik een tijdje captain geweest. Dat wil simpelweg zeggen dat je een team promotors onder je hebt staan, waarbij je samen voor het gewenste resultaat gaat zorgen. We haalden lang niet altijd onze targets, omdat ik niet een persoon bent die snel tegen mensen gaat schreeuwen. Of met vingers gaat wijzen of één individu op het matje roept, dat zit niet in mij. Ik ben denk ik het sterkst als ik een team onder me heb die met veel input komen, omdat ik van mening ben dat je als groep sterker bent. Daarnaast ben ik , ondanks dat ik zelf snel(ler) negatief denk, iemand die problemen als uitdagingen ziet en een positieve twist mee wil geven. Het is namelijk makkelijker om tegen iemand anders positief te zijn dan tegen jezelf.

Wat daarin verbeterd kan worden? Ik ben een enorme twijfelaar (ik weet niet of het aan de boxspring ligt waar ik op slaap), een slechte planner en een totale chaoot. Buiten dat kan ik moeilijk ‘nee’ zeggen en kan ik volledig gefixeerd zijn op één bepaald ding. Om Daniel Ofman toe te passen, dat enthousiasme wat een ‘waarde’ is kan een valkuil worden doordat ik teveel focus op één ding en daardoor het overzicht verlies.

Om terug te pakken naar mijn leiderschapskwaliteiten, op het gebied van ‘managen’ heb ik nog veel te leren. Ik kan nog leren om prioriteiten te stellen, maar ook om een grens te trekken. Een grens die mezelf beschermd voor invloeden van buiten. Daarnaast moet ik leren loslaten, vertrouwen op de capaciteiten waar ik de leiding over zou hebben. Ik wil me soms noV te graag bemoeien met het eindresultaat. Ik moet meer open staan voor ideeën van buitenaf, omdat, zoals ik eerder aangaf, een groep weet tenslotte meer dan één.