In Praise of Slowness “ชีวิตนั้นสั้นเกินกว่าจะเสียเวลาไปกับความเร็ว”

Review หนังสือว่าด้วยความเนิบช้า ในแง่มุมต่างๆ ทั้ง การทำงาน การกินอาหาร การเลี้ยงดูเด็ก การฝึกฝนจิตใจ การแพทย์ แม้กระทั่งการมี Sex !

หนังสือเปิดประเด็นด้วยการบอกเล่าถึงประวัติของกาลเวลา ในสมัยก่อน มนุษย์ยังไม่มีเวลาสากล ทุกคนกำหนดเวลาของตัวเองได้ อยากทำงานแค่ไหน ก็แค่นั้น เหนื่อยก็พัก แต่เมื่อโลกเริ่มหมุนเร็วขึ้นจนถึงยุคปฎิวัติอุตสาหกรรม เกิดการคิดค้นเวลามาตรฐานขึ้น เพื่อให้ทุกๆคนใช้เวลาร่วมกัน จากนั้นไม่นานทั้งโลกก็มีเวลาเพียงแค่เวลาเดียว และไม่นาน เข็มนาฬิกาทั่วโลกก็เริ่มก้าวเดินในความเร็วที่เท่ากัน

ช่วงเวลานี้เอง ที่เราสูญเสียความสามารถในการควบคุมเวลาของตัวเองไป ทุกคนต่างอยู่บนทางด่วน เพื่อไล่ตามเวลาให้ทัน เรามีอาหารฟาสต์ฟู้ด ซึ่งใช้เวลากินไม่ถึง 30 นาที เพื่อรีบวิ่งไปตอกบัตรเข้าทำงานให้ทันเวลา เราให้ลูกเรียนพิเศษเพิ่มเติมนอกหลักสูตร เพราะกลัวจะตามเพื่อนๆไม่ทัน ยัดกิจกรรมมากมายโดยลืมไปว่า เด็กมีความสุขหรือเปล่า ? เรามีเวลาพบหมอเพียงแค่ 5 นาทีเพื่อบอกอาการเจ็บไข้และรับยามา 1 ชุด เรารีบๆอ่านหนังสือให้จบ เพื่อที่จะได้อ่านเล่มถัดไป โดยแทบไม่รู้เรื่องด้วยซ้ำ

ท่ามกลางกระแสชีวิตแห่งความเร็วสูง ณ มุมต่างๆของโลกได้เกิดกลุ่มเล็กๆ ที่ไม่แยแสต่อความเร็วเหล่านั้น โดยจุดมุ่งหมายคือ ชะลอความเร็วของโลกใบนี้ลง เพื่อให้เราสังเกตุเห็นความสุขและคุณค่าได้มากขึ้น ทำอาหารกินเองและกินช้าลงไป เพื่อรับรู้รสชาติได้มากขึ้น

“ชีวิตนั้นสั้นเกินกว่าจะเสียเวลาไปกับความเร็ว”

เราจะได้เรียนรู้ความหมายของประโยคนี้ผ่านการพลิกหนังสือไปทีละหน้าๆ ได้เห็นกลุ่มคนต่างๆที่ทุ่มกายทุ่มใจ สู่วิถีแห่งความเนิบช้า วิถีแห่งการลดทอน วิถีแห่งการทำน้อยได้มาก โดยหนังสือแบ่งประเด็นใหญ่ๆไว้ 10 บท

• บทที่ 1 ว่าด้วยการก่อตัวขึ้นของโลกแห่งความเร็ว ทำไมโลกถึงเร็วขึ้น
• บทที่ 2 ความเนิบช้าที่งดงาม การต่อสู้ระหว่างความเร็วและความเนิบช้า
• บทที่ 3–10 จะพูดถึงประเด็นต่างๆ เช่น อาหาร , การออกแบบเมือง , การแพทย์ , งาน, ยามว่าง โดยพูดถึงในมุมที่ความเนิบช้าเข้ามามีบทบาท มีแนวคิดน่าสนใจมากมาย ถือเป็น Main Course ของหนังสือเล่มนี้

ประเด็นสำคัญของหนังสือเล่มนี้คือ “หาจังหวะเวลาที่เหมาะสมของแต่ละกิจกรรมให้เจอ” หรือที่เรียกว่า Tempo Guisto ซึ่งจังหวะของแต่ละคนใช่ว่าเท่ากัน ทุกคนมีช่วงเวลาที่เหมาะสมต่างกันไป บางคนอาจมีความสุขที่ได้ทำอะไรอย่างรวดเร็ว บางคนอยากทำอะไรอย่างช้าๆ แต่สิ่งสำคัญคือ

“เราสามารถกำหนดเวลาเหล่านั้นได้ด้วยตัวเองหรือไม่ ?”

จงอย่ารีบเร่งไปกับทุกสิ่ง อย่าใช้ชีวิตราวกับว่า คุณมีเวลาไม่เพียงพอในการทำทุกอย่าง เพราะการทำทุกอย่าง ไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์พึงทำได้ดี แต่การคัดกรอง เลือกสรรแต่สิ่งที่เหมาะกับคุณ และทำให้มันดีที่สุด อาจนำพาคุณไปสู่ความสุขอย่างเนิ่นนานได้มากขึ้น