ผมเคยมีความเข้าใจที่ว่าความสุขคือสิ่งที่ยิ่งใหญ่
จนวันที่ผมเริ่มเติบโตผมเริ่มเข้าใจความเป็นไปของมัน

ความสุขไม่ใช่สิ่งที่ยิ่งใหญ่ใดๆเลย
เราต่างหากที่ปรุงแต่งนิยามของความรู้สึกนั้น
ความสุขไม่ได้สูงค่า 
ทว่าก่อให้เกิดความอิ่มเอิบในใจ

ความสุขคือสิ่งที่เรียบง่ายในช่วงเวลาแสนสั้น ณ วินาทีนั้น
และความรู้สึกนั้นเกิดเพียงชั่วครู่ยาม
และตราตรึงในความรู้สึกชั่วขณะก่อนหายไป

ครั้นที่ผมเข้าใจว่าความสุขคือสิ่งยิ่งใหญ่
การได้มาซึ่งความสุขต้องแลกด้วยอะไรมากมาย
ผมเข้าใจมันผิดมาตลอดเลย และผมพบว่าผมไม่เคยมีความสุขจริงๆเลย
เพราะความสุขเป็นเพียงความต้องการส่วนตัวเท่านั้น
ผมตอบสนองแค่ตัวเอง แต่ไม่ได้แบ่งบันสิ่งเหล่านั้นกับใครเลย
และเรื่องเศร้าคือผมแทบไม่เหลือใครในชีวิตชื่นชมความสุขปลอมๆ
ความสุขในอุดมคติของผมเลย

TANAWUT R.