bazen ben hümanistim diyor, bazen sayntolojist oluyor
Selin Naz Aktaş
172

İnsanların çoğu, asansörde kaldıklarını anladıkları anda, şaşkınlıkla “Alla-allah” deyip bir besmele çekmeye başlar ama sonunu getirmeden korku ve panikle varsa asansörün kapı penceresini ve niyeyse aynasını kırar, ardından kapıyı yerinden çıkarmaya çalışır. Sonra çaresiz olduklarını anladıkları anda dışarıya yardım için bağırır, alarm ve telefon düğmelerine vururlar(!). Birilerinin dikkatini çektikten ve (niyeyse) orada sonsuza kadar unutulup kalacakları ve boğulup ölecekleri fikri ortadan kalktıktan sonra ancak tanrılarına dua etmeye, ondan yardım dilemeye veya şükretmeye başlarlar. Genel olarak süreç böyle işliyor.

Show your support

Clapping shows how much you appreciated Tuncer Demir’s story.