Παλιές ιστορίες ενος προγραμματιστή

Το τελευταίο καιρό έχει τύχει να ανατρέξω σε παλιούς κώδικες που είχα γράψει για να δω τι είχα κάνει (μεγάλωσα γαρ).

Κατα τύχη βρήκα κάτι δισκέτες 3.5 (720 kb) που έγραφα τις εφαρμογές στην αγαπημένη μου Qbasic το 1995–97. Το παράδοξο είναι οτι δούλευαν και διάβασα ενα κομμάτι κώδικα που είχα γράψει τότε για μια εφαρμογή διαχείρισης φροντιστηρίου ξένων γλωσσών ( #wtf ).

Μου έκανε εντύπωση μια loop που είχα κάνει για το μενού. Στην ουσία το μενού τότε το έφτιαχνες μόνο σου και έψαχνες του παρακάτω ascii χαρακτήρες

Up Arrow — CHR$(0) + CHR$(72)
Down Arrow — CHR$(0) + CHR$(80)
Right Arrow — CHR$(0) + CHR$(77)
Left Arrow — CHR$(0) + CHR$(75)

Όταν λοιπόν ο χρήστης πάταγε το κουμπί άλλαζα εγώ το background color στο ανάλογο text εφόσον έκανα locate το X,Y που με ενδιέφερε.

Το μεγάλο πρόβλημα στα παλιά pc (8086 , 8mhz Ram) γεμιζε ο keyboard buffer και άρχιζαν τα beep και τα drop των χαρακτήρων.

Η κακή λύση που είχα βρεί ήταν σε κάποιο αριθμό χαρακτήρων , save το status στη δισκέτα και μετά clear μνήμη και φτου πάλι απο την αρχή. Φυσικά ο χρήστης έτρωγε ενα flash στην οθόνη αλλά απο το τίποτα…

Πλέον έχουν όλα αλλάξει , δεν ασχολείται κανείς με το που τρέχει και το πως τρέχει μια εφαρμογή. Το μόνο που σου λένε είναι πάρε μεγαλύτερο μηχάνημα και όλα θα παίξουν τέλεια.

Θα αλλάξω επάγγελμα και θα γίνω χειριστής χαρταετού.

Like what you read? Give Dimitris Moutsatsos a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.