Laatste maandelijkse column

Ik merk de laatste tijd dat de drang om te zeuren over de slechte kwaliteit van het web aan het verdwijnen is. Het is natuurlijk niet zo dat alles tegenwoordig hartstikke goed is. Er worden nog altijd voornamelijk hele slechte dingen in elkaar geflanst. Saai. Voorzichtig. Conservatief. En vooral ook heel veel van hetzelfde. Maar de laatste jaren zijn er toch ook wel echt fantastische dingen gemaakt.

The Government Digital Service heeft de lat voor overheden gigantisch hoog gelegd met hun digital first, en bovendien accessible first aanpak. Daar heeft een team van briljante mensen de kans gekregen om een echte visie neer te zetten. Alle documenten van de Engelse overheid staan online. En bij elke online publicatie wordt er gelet op taalgebruik (begrijpt iedereen dit wel? Zit er niet te veel jargon in?), waarna het ook nog eens getest wordt met echte mensen. Een van de briljantste ideeën van ze vind ik toch wel de zogenaamde info-pagina’s: als je /info/ tussen het domein en de rest van de URL zet dan krijg je een pagina te zien die onder meer uitlegt waarom de pagina bestaat, en hoe vaak hij bezocht wordt. Niet alleen voor overheden een goed voorbeeld, iedereen zou dit niveau moeten ambiëren.

Het Rijksmuseum is een ander prachtig voorbeeld van een fantastisch team dat de mogelijkheid kreeg een briljante visie uit te werken. Tot de site van het Rijks live ging toonden alle musea alleen maar hele kleine fotootjes van een paar werken op hun site. Het Rijks heeft laten zien hoe het moet: geen logo, geen navigatie, geen widgets. Alleen maar fullscreen, hoge resolutie plaatjes waar je ook nog op kunt inzoomen. Zij hebben echt begrepen dat de content voorop moet staan, en dat al het andere secundair is. En bovendien hebben ze begrepen dat ze zo ook de kunstschatten kunnen laten zien die in het depot liggen. Briljant. Ik verzucht regelmatig, als ik het Rijks uitloop: Ik vond de website toch beter.”

Ook op vormgevingsgebied gebeuren er interessante dingen. Bij Bloomberg bijvoorbeeld zijn ze serieus aan het experimenteren geslagen. Daar zal je geen laffe Bootstrap-frutsels tegenkomen, of ingekleurde Wordpress themes. Enorme koppen en felle kleuren over het hele scherm. Daar werken een paar mensen die snappen wat er kan. Erg fijn om te zien dat er door zo’n grote organisatie geëxperimenteerd wordt. Misschien zijn we de wat laffe flat design fase eindelijk voorbij, en breekt het tijdperk van bold design aan. Dat tijdperk mag wat mij betreft nog erg lang duren, er valt nog zo veel te ontdekken op visueel gebied! CSS is echt enorm in ontwikkeling. We kunnen nu dingen die we ons nog niet eens kunnen voorstellen.

We hebben viewport relative units waarmee we eindelijk gewoon de hele viewport kunnen gebruiken voor onze layouts. Ook typografisch zijn dit erg interessante units. En zeker ook in combinatie met flexbox en slimme CSS selectors. Prachtige, superresponsive oplossingen kan je hier mee maken die zich niet alleen aan de viewport aanpassen, maar ook aan de content. En dan komt er ook nog eens zoiets prachtigs als CSS Grid Layout aan. Ik kijk echt enorm uit naar de dingen die hier mee gemaakt gaan worden, zodra mensen eens wat meer gaan experimenteren. Maar daarnaast hebben we natuurlijk mix-blend-mode, we hebben de beschikking over krachtige open type features, we kunnen prachtige animaties maken, we hebben de ongelooflijke, nauwelijks onderzochte kracht van SVG tot onze beschikking. En dit alles in een idyllisch browserlandschap. We kunnen nu eindelijk écht goede dingen gaan maken.

Dit is mijn laatste column voor Webdesigner Magazine. Vier jaar lang heb ik er met plezier elke maand een geschreven. Maar ik merk dat papier, zoals ik in mijn eerste column vier jaar geleden al schreef, toch niet echt mijn ding is. Ik ben een webmens. Ik link graag naar dingen. Ik spreek jullie dus graag nog eens op Twitter. Of in de reacties op mijn blog. Maar ik ben ook een IRL-mens. Dus ik kom jullie ook graag eens tegen op een congres, of op een van de meetups die ik organiseer bij de CMD in Amsterdam. En tot dan, maak vooral fantastische dingen. Ik zal er met plezier naar linken.


Originally published at Nerd.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.