A Bridge Too Far?

Martin Klomp
Jul 10, 2017 · 4 min read
De afsluiter onder brug van By The Creek 2016

Op één van de mooiste festivallocaties van Nederland, Recreatieterrein Middelwaard in Vianen, werd voor de tweede keer in successie het festival ‘By The Creek’ georganiseerd. Vorig jaar was de eerste editie bijzonder goed bevallen zowel muzikaal als organisatorisch. Dit jaar waren er twee extra podia en was het terrein ook een stukje groter. De line-up was om te smullen dus alle seinen stonden op groen om weer richting Vianen te gaan.

Met goede ervaringen komen ook hoge verwachtingen en daar liet ‘By The Creek’ dit jaar wat steekjes vallen. Nu ligt de lat in festivalland sowieso heel erg hoog en staan de beste stuurlui altijd mijlen ver op de kant om commentaar te geven. Toch moet ik de smetjes die op deze editie zaten even kwijt want ik vraag me namelijk waar deze onvolkomenheden vandaan kwamen.

Zoals gezegd is zeiken makkelijk en zijn ‘Wij Nederlanders’ daar ook heel erg goed in. Dat het linkje op de website naar het festivalterrein je op een safari stuurt met ‘chicanes’ en andere hindernissen is prima overheen te komen en ook de nogal kale, vernieuwde binnenkomst is misschien even wennen maar scheelt ten opzichte van vorige jaar wel een flinke wandeling. Het halen van de muntjes (kon ook vooraf online al) en de lockers zijn keurig ingericht.

Op een festival zijn echter een aantal zaken van levensbelang en één hele belangrijke is de catering. Bij een dansje hoort namelijk een drankje. Hier ging het afgelopen zaterdag helemaal mis. Ten opzichte van vorig jaar waren er namelijk wel meer mensen uitgenodigd maar niet meer barren neergezet. Op zich geen probleem wanneer er een gesmeerde machine achter de bar staat. Echter, dit was verre van het geval. De eerste bar die ik aandeed stond 5 rijen dik met dorstige bezoekers. Aan de andere kant was 1/3e van de bar leeg. Geen mensen achter de tap en geen mensen om uit te serveren. Eén jongen deed zijn best om dat deel een beetje te voorzien van drank maar hij verzoop. Het leek wel of de eerste ploeg in de ploegendienst gisteren een pre-party had gehad en de helft zich had verslapen. Dat gevoel kregen we helemaal toen de barmanager ons kwam vertellen dat ‘wachten aan deze kant van de bar toch geen zin had omdat dat gedeelte van de bar dicht was.’ Mijn mond viel open. Achter me begon Broederliefde aan hun live optreden en het veld stond al rammetje vol. Het duurde 25 minuten voordat ik kon bestellen.

Naast onderbezetting was er nog een reden dat het afhandelen van de drank minder soepel liep dan vorige jaar. Er werd namelijk gewerkt met een statiegeld systeem. Bij je eerste bestelling betaalde je een half muntje en als je dan je glas weer meenam bij je volgende bestelling dan betaalde je één muntje voor je biertje. Klinkt in theorie bijzonder soepel, milieuvriendelijk en handig werkt in de praktijk als een draak. Want: hoofdrekenen is sowieso al een uitdaging en als er dan 4 bier, 2 baco, 2 wodka en 3 sinas wordt besteld en er worden 9 glazen ingeleverd en er staat 100 man naar je te kijken hoe jij dat even moet verrekenen dan worden er veel ‘uitzendbarmensen’ bijzonder zenuwachtig. Gevolg: nog langer wachten.

Nu denk je misschien: ‘ja Mart, dat zal dan het eerste uurtje zolang hebben geduurd en toen iedereen zijn plekje had gevonden was dat wel over zeker?’ Absoluut niet. Ook aan het einde van het festival heb ik nog bijzonder lang op het afhandelen van mijn bestelling moet wachten.

Wat ook opvallend was is dat ik bij een kleine bar een tijdje heb moeten wachten omdat het bier op was. Nu werd dat nog aangevuld maar lopende het festival raakte dingen op. Van de Smirnoff tot de Chinees, ik zag steeds meer afgeplakte menukaarten.

De partij die de catering verzorgde, inkocht en managede had het dus allemaal niet echt goed voor elkaar. Ik word dan bijzonder nieuwsgierig hoe dat in zijn werk gaat. Vooral ook omdat het vorig jaar echt top was geregeld. Heb je je als organisatie dan verkeken op de hoeveelheid mensen die je kwijt kunt? Ik kan het me niet voorstellen. Ook de afhandeling van de drank, bijvoorbeeld geen tapmachines maar één voor één het biertje tappen, geen duidelijk overzicht van wat welke drank is (bv. Cola of Cola Light) en het verrekenen van het statiegeld door de barmensen zelf, kwam bijzonder amateuristisch over.

Zonde, zonde, zonde want juist daar pak je als organisatie neem ik aan je winst.

Waarom ik dit schrijf? Ik vind het een fantastisch festival. De locatie is super, de programmering is erg sterk met heel veel diversiteit en de organisaties die er aan meedoen hebben mijn sympathie. Ik hoop dan ook dat ‘By The Creek’ in 2018 een vervolg krijgt. Er zit nog meer potentie in dit festival maar de vraag is of de groeimogelijkheden (die er zeker zijn) ook optimaal benut moeten worden. De stappen die nu werden genomen voelden namelijk een beetje te groot.

Tot volgend jaar.

Martin Klomp

Written by

Welcome to a place where words matter. On Medium, smart voices and original ideas take center stage - with no ads in sight. Watch
Follow all the topics you care about, and we’ll deliver the best stories for you to your homepage and inbox. Explore
Get unlimited access to the best stories on Medium — and support writers while you’re at it. Just $5/month. Upgrade