Alwaar de grond opslokt

Waar afstoten als de zwaartekracht is

Daar vinden cellen géén rust

Kan de ziel zich geenszins laven

Is dat wat gegeven wordt geen geschenk

Sluiten de sluizen van barmhartigheid

Blijven de akkers der liefde onbevloeid

Wordt lezen van boeken en geesten

Een vermaledijde opdracht

Kwijnt de passie in vergetelheid

Rest louter de weg naar de stilte

Alwaar de grond opslokt

Opdat de pijn draagbaar kan worden

Kruip Ruimte

04–19–2016

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.