มองดราม่าผ่าน AI แบบงู ๆ ปลา ๆ

ผมเห็นข่าวเกี่ยวกับกรอบกาลเทศะ เกิดความคิดขึ้นมาถ้าคนเป็น agent ที่ใช้ AI กรอบกาลเทศะ อาจเป็น fuzzy set ที่แต่ละตัวก็มี indicator function ของตัวเองและอาจจะต่างกันไป

indicator function คำนวณผ่าน perception ที่ใช้ artificial neural network (ANN) ที่ได้ปรับค่าไปเรื่อย ๆ จากสัมผัสต่าง ๆ ที่รับมาตั้งแต่อดีต; ANN ไม่จำเป็นต้องอธิบายตัวเองได้ ดังนั้นมันก็ไม่จำเป็นต้องอธิบาย กรอบกาลเทศะ ของตัวเองได้

ถ้าพวกนี้เต็มไปหมด การที่มันทั้งหลายจะอยู่ด้วยกันหรือทำงานด้วยกันได้ ก็น่าจะต้องสื่อสารกัน จะให้แลกค่า weight ภายในของ ANN เลยก็คงยาก เพราะว่ามันเองก็ไม่รู้ด้วยซ้ำ ใช้กฎที่เป็น propositional logic และใช้ set แบบไม่ fuzzy น่าจะเหมาะเพราะชัดและง่าย ถึงแม้ว่าแต่ละตัวจะตีความกฎต่างกัน เพราะว่าตีความกฎก็ใช้ perception ด้วยอยู่ดี แต่อย่างไรก็ชัดเจนกว่าไม่บอกอะไรกันเลยแน่ ๆ

สุดท้ายกฎก็เป็นตัวแทนของ indicator function ของแต่ละตัว พอจะสร้างกฎที่เป็นตัวแทน indicator function ของแต่ละกลุ่มขึ้นมา ก็อาจจะใช้เสียงส่วนมากตัดสินเอา หรืออาจมีบางตัวที่มีอำนาจมากออกกฎไปบังคับตัวอื่นเลยก็ได้ หรืออื่น ๆ เช่น อาจจะสุ่ม ๆ เอา

กฎพอใช้ ๆ ไปก็อาจจะมีปัญหาว่าไม่ครอบคลุมหรือเข้มงวดเกินไปหรือเปล่า ก็มีประเด็นต่อไปว่าจะยอมให้มีบางตัวอยู่เหนือกฎหรือไม่ หรือมีกฎว่าบางตัวทำอะไรก็ได้ออกกฎเพิ่มได้ตลอดหรือเปล่า หรือบางทีอาจจะเขียนกฎว่าแล้วแต่ กรอบกาลเทศะ กรอบศีลธรรม อ้าวมันก็กลับไปใช้ indicator function ของตัวไหนก็ไม่รู้ก็เหมือนไม่มีกฎหรือเปล่า

#เพ้อ

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.