หากให้ยกตัวอย่างนิราศที่มีชื่อเสียงหรือเป็นที่รู้จักในวงกล้างมาสักสามสี่ชื่อ คาดว่านิราศนรินทร์จะเป็นหนึ่งในนั้น เหตุผลหนึ่งเป็นเพราะกระทรวงศึกษาธิการได้คัดเลือกนิราศนรินทร์มาบรรจุลงในแบบเรียนภาษาไทยชั้นมัธยมศึกษา ทำให้หลายคนคุ้นเคยหรือเคยได้ยินชื่อมาก่อน อีกเหตุผลหนึ่งย่อมเป็นเพราะความงามทางวรรณศิลป์ที่ตราตรึงใจผู้อ่าน โคลงนิราศนรินทร์ประพันธ์โดยนายนรินทรธิเบศร์ (อิน) กวีในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย แต่งขึ้นในคราวตามเสด็จกรมพระราชวังบวรมหาเสนานุรักษ์ไปรบพม่าที่ยกมาตีเมืองถลางและชุมพร ในปี พ.ศ. 2352 ลักษณะคำประพันธ์เป็นโคลงสี่สุภาพและมีร่ายนำ 1 บท (รื่นฤทัย สัจจพันธุ์, 2553 : 210–211)

แต่งคำประพันธ์-ถอดโคลงนิราศนรินทร์
แต่งคำประพันธ์-ถอดโคลงนิราศนรินทร์

คำเรียกญาติ คือ คำที่แสดงความสัมพ้นธ์ระหว่างเครือญาติหรือคนในครอบครัวเดียวกัน อาจเป็นความสัมพันธ์ทางสายเลือดหรือความสัมพันธ์ที่เกิดจากการเกี่ยวดองผ่านการแต่งงาน (และอาจรวมถึงความสัมพันธ์แบบอื่น ๆ เช่น การรับบุตรบุญธรรม ฯลฯ) คำเรียกญาติในภาษาไทยอาจไม่ได้เรียบง่าย แต่ก็ไม่ได้ซับซ้อนเกินไปนัก ส่วนใหญ่จะจำแนกตามเพศ ลำดับชั้นความอาวุโส และความสัมพันธ์กับฝ่ายพ่อหรือฝ่ายแม่ เช่น “ปู่” เป็นเพศชาย มีความสัมพันธ์กับฝ่ายพ่อ มีสถานะเป็นพ่อของพ่อ “ป้า” เป็นเพศหญิง มีความสัมพันธ์กับฝ่ายพ่อหรือแม่ก็ได้ แต่ต้องอาวุโสกว่าพ่อหรือแม่ เป็นต้น…

เขย-สะใภ้
เขย-สะใภ้

นิทานเรื่องพระอภัยมณีนอกจากจะมีคุณค่าด้านวรรณศิลป์ที่โดดเด่น ทำให้บทประพันธ์มีความงดงามแล้ว คุณค่าด้านเนื้อหาก็มีความสำคัญไม่น้อยกว่ากัน โดยเฉพาะการสร้างตัวละคร เพราะเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เรื่องสนุกและน่าสนใจ ตัวละครในบทละครเรื่องพระอภัยมณีนอกจากตัวละครหลักซึ่งมีลักษณะเหมือนตัวละครในวรรณคดีเรื่องอื่น ๆ แล้ว ยังมีตัวละครรองและตัวละครประกอบอีกหลายตัวซึ่งมีลักษณะทั้งเหมือนและแตกต่างไปจนถึงขั้นแปลกประหลาดกว่าตัวละครในวรรณคดีเรื่องอื่น ๆ ตัวละคร “นางเงือก” ก็เป็นตัวละครหนึ่งที่มีความน่าสนใจเช่นกัน

การสร้างตัวละคร “นางเงือก” ในเรื่องพระอภัยมณี
การสร้างตัวละคร “นางเงือก” ในเรื่องพระอภัยมณี