Oude paden en gladde wegen

Even een paar dagen vakantie! Een goede gelegenheid om wat meer van het land te zien. Vanuit Amman nemen we een dag om via de bochtige ‘Kings Highway’ af te zakken naar het zuiden door een bergachtig gebied. Het is een oude route die al meer dan 3000 jaar door pelgrims, kooplieden en legers is genomen. Mozes met in zijn kielzog het Israëlische volk werd de toegang tot deze koninklijke weg ontzegd. (Numeri 20:17).

Maar wij kunnen zonder problemen de route volgen langs tal van bijzondere historische plaatsen en eindigen de dag in Wadi Musa (Petra). Daar logeren we een nachtje in de prachtig gelegen B&B ‘Petra Fig Tree Villa’ van de Nederlandse Jolanda. Wanneer we bij haar aankomen, doet de ondergaande zon de hemel in brand staan. Zodra het donker wordt, daalt de temperatuur flink. Met plaid, warme kruik en kat op schoot om ons warm te houden, trakteert Jolanda ons op thee met heerlijke zoetigheden en verhalen over het leven in Petra.

De volgende ochtend vertrekken we vroeg naar Wadi Rum. Fawaz, onze jonge stoere Bedoeïen gids, rijdt ons twee dagen rond in zijn Toyota Pick-up. Hij vraagt of we het leuk vinden om even bij zijn grootvader langs te gaan. Natuurlijk! We rijden verder de woestijn in om bij een tent van zwart en wit geitenhaar terecht te komen. Bij een rokend vuurtje drinken we zoete thee.

op bezoek bij de grootvader van onze gids Fawaz in Wadi Rum

Opeens horen we geklingel buiten. Zijn vrouw keert met de schaapskudde terug naar de tent. Een prachtig gezicht in dit filmisch woestijnlandschap met majestueuze vergezichten, rotsen en woestijnduinen waarbij je elk moment verwacht dat het reisgezelschap van Lord of the Rings aan de bergkam zal verschijnen.

’s Nachts slapen we buiten onder een overhellende rotswand bij een vuurtje. Al met al een mooie ervaring!

De laatste dag van het jaar zitten we samen in de zon op het strand van Aqaba aan de Rode Zee. Om middernacht vullen de wegen in Aqaba zich met luid claxonnerende auto’s om het nieuwe jaar te verwelkomen.

Vanuit Aqaba reizen we de volgende dag met de bus terug naar Amman. Reizen hoeft hier niet duur te zijn. Voor 10 euro per persoon zijn we na vijf uur weer in de stad. De overgang is extreem te noemen aangezien het in Amman 20 graden kouder is en auto’s rondtollen op de met natte sneeuw bedekte de straten. Taxichauffeurs die hun kans schoon zien, vervijfvoudigen hun tarieven. Maar wanneer we even aan de overkant van het station in een klein supermarktje wat proviand inslaan, krijgen we gelijk een lift aangeboden van een stadsgenoot die ons in zijn gloednieuwe Pick-up (geïmporteerd uit de VS) graag thuis wil brengen. Mensen zijn écht heel vriendelijk hier. Na een comfortabele maar ook avontuurlijke rit — we wonen boven aan een steile heuvel en zout strooien is niet iets waar men zich hier mee bezig houdt — zeulen we met de bagage ons koude en klamme appartement binnen. Gaskachel, CV en kaarsen worden aangedaan om de boel op temperatuur te krijgen.

We moeten daarbij gelijk denken aan al die vluchtelinggezinnen die hier ontheemd in vochtige en tochtige onderkomens zitten en zich proberen warm te houden. Het is oneerlijk verdeeld in de wereld. We gaan ook in dit nieuwe jaar proberen iets voor deze mensen te betekenen.

Vanaf deze plek wensen we jullie een goed 2016!

René en Wilma

Show your support

Clapping shows how much you appreciated Welcome to Jordan’s story.