Prinsjesdag

I’m sorry, international friends. I felt like writing in Dutch today. Please use google translate and if you really want to I might translate this entry later.

Deze doe ik in het Nederlands. Niet om tweetalig te doen of zoiets, maar gewoon, omdat ik daar zin in heb. Misschien vertaal ik hem nog wel een keer.

Er gebeurt inmiddels steeds minder. Dat is vervelend, want als er niks te doen is ga ik tijd verspillen achter mijn computer, en daar word ik niet gelukkig van. Ik wil geen dingen doen waar ik niet gelukkiger van word want… daar is geen verder argument voor, denk ik. Nouja, het punt is dat de lessen begonnen zijn (voor iedereen) en dat limiteert je mogelijkheden ‘s avonds als je vroeg op moet staan, en overdag omdat je dan in een les moet zijn. Al mijn lessen heb ik in ieder geval wel. CHIN9522 gaat over Chinese geschiedenis en cultuur tot aan de opiumoorlogen. Op zich best interessant maar het voelt alsof de informatie die we krijgen niet zinvol is, maar dat wordt hopelijk beter. Gelukkig zegt de leraar dingen als bladdahood (brotherhood, red.) en greatestest, en daar kun je leuke grapjes over maken. Ook zijn het weer wat uren waarin je niks leuks kunt doen, dus een uitstekend moment om Chinese karakters te oefenen. Da’s weer een leuk bruggetje naar de Chinese les, CHIN9502. Daar is niet veel over te zeggen. Niet al te moeilijk of zo, maar veel werk om die tekens te leren. Misschien moet ik maar eens TCDS proberen. ENGL2075 is een studie van het idee van China zoals dat in Engelse literatuur bestaat. Lekker cross-cultural enzo, en met onzin praten in moeilijke woorden moet ik me best kunnen redden. PHIL2430 is de leukste. De leraar is een Canadees/Amerikaan en de materie (Chinese oude filosofie) is erg interessant. Behalve cultuur in het algemeen, en huizen die niet van klei waren, hadden de Chinezen dus ook al een idee van ethiek, lang voordat wij daar mee kwamen. De ethiek was wel heel anders dan waar wij ooit op zijn gekomen. Een van de eerste vormen was technisch gezien wel deugdethiek, maar het lijkt toch voor geen meter op wat Aristoteles bedacht. En met utilisme is er net zo iets. Ik kijk nu al uit naar het moment van mijn verlichting, wanneer ik mijn dào voor mij zie en niets meer een probleem is. Ofzo.

De haven van Cheung Chau

Behalve lessen volgen doen we nog wel leuke dingen hoor. Dit weekend waren we naar Cheng Chau, een outlying island, zoals dat heet. Ze hebben er heel lekker en goedkoop seafood en geschaaft ijs (typisch iets voor een vissersdorpje natuurlijk) en ook mooie natuur. En een tempel, maar die heb je in Wan Chai (da’s vlakbij hier) ook gewoon. Ook is er een grot. Daar zijn we naartoe gelopen, wat best een eind was en ook heel warm. Eenmaal daar aangekomen lag er een man in de schaduw met wat zaklampjes. Die hadden wij niet, en de grot was echt een gat in de grot waar je in moest klauteren. De man was zo stoned als een garnaal, wat verder irrelevant is, en wij kochten voor pakweg 10 euro van die kleine zaklampjes van hem die je hier voor een halve cent op de markt ook kan kopen. Het ergste komt nog: Binnen een minuut waren we de grot door. Gelukkig was het er binnen erg donker en voelde het toch nog een beetje als een avontuurtje. Daarna zijn we naar een strandje doorgewandeld waar we even zijn aan zwemmen. Als laatste stops hebben we bier gedronken (anderhalve euro voor een liter is hier de norm) en Indisch gegeten.

Mijn nieuwe vlam in Cheung Chau. Dit is dan straatfotografie, met gebruik van leading lines

Verder heb ik me aangemeld voor wat clubjes. Dragonboating, Kendo, en de Magic Society. Photographic society lijkt me ook leuk maar daar heb ik nog geen mailtje van gezien. Nog niet veel te melden hierover want er is nog niks begonnen.

Een pleintje in Cheung Chau

Fotografie in het algemeen vind ik steeds leuker. Zeker als ik echt een heel leuke foto te pakken krijg kan ik daar echt heel blij van worden en dat zet me weer aan om nieuwe te maken. De meeste foto’s maak ik natuurlijk om de tripjes te documenteren maar af en toe mag ik best even artistiek doen, vind ik. Dat komt meestal in de vorm van foto’s van mensen. Het is heel leuk om een candid (niet geposeerde) foto van iemand te nemen waar diegene toch leuk opstaat. Gelukkig heb ik fotogenieke vrienden! Als je op mijn facebook kijkt zie je dat vooral Alicia eigenlijk niet slecht op foto’s kan staan. Behalve als ze eet. Inmiddels kan ik een mensen-die-eten-collage maken maar dat wordt denk ik niet gewaardeerd. Ik ga binnenkort denk ik naar de botanische & zoölogische tuin om macrofoto’s te maken.

Seafood in Cheung Chau

Gisteren en ook vandaag was het Typhoon niveau 8 alarm van kracht. Dat kwam door de tyfoon Kalmaegi die vanaf de Stille Oceaan, over de filipijnen heen, op ongeveer vierhonderd kilometer langs Hong Kong kwam.

Even tussendoor: Iedereen schreef op facebook dat er een tyfoon over Hong Kong raasde, of dat we er met z’n allen middenin zaten of zo. Niet om van de spanning af te doen (er zijn vast wel bomen omgevallen) maar vierhonderd kilometer is de uiterste afstand waarop T8 wordt afgegeven en daarbij ook best wel heel ver. Utrecht-Parijs is dezelfde afstand. Geen reden tot paniek, dus.

Bij niveau acht gaat de stad eventjes op stand-by. Niks werkt meer. Geen bedrijven, geen scholen, geen ov, niks. Het was ook wel spannend, toen het begon. Ik keek erg uit naar mijn eerste tyfoon en toen het zo hard waaide dat een spaak van mijn paraplu kapot ging moest ik breed lachen, totdat een windvlaag een hoop water op mij gooide. Toen was het nog niveau 3. Om een vergelijking te geven, als het in Nederland hetzelfde zou zijn zou de NS het al hebben opgegeven, en het KNMI een waarschuwing zwart met een rood randje en duivelsoortjes hebben afgegeven. Ik begaf mij naar mijn kamer en wachtte de T8 af.
Toen die eenmaal kwam, was ik teleurgesteld. Ik woon op de eenentwintigste verdieping, en bij T8 verwachtte ik regen de tegen mijn raam kletterde, enzo. Nou, niks daarvan dus. Bij het opendoen van mijn raam bleven zelfs de losse A4-tjes op mijn bureau rustig liggen. Slapen dan maar, en hopen dat die tyfoon morgen nog raast, zodat ik de ochtend geen les heb. Die wens kwam uit. Toen dacht ik dus lekker iets te gaan doen, maar zoals ik al schreef, Hong Kong slaapt eventjes. Dan zit je dus thuis met eigenlijk te weining eten in je koelkastje, en verder verspil je tijd op je computer, en we zijn weer terug bij af. Ik snap nu waarom Hong Kongers niet van tyfoons houden. Gelukkig is Hong Kong’s standby net als die van een laptop, als het weer opstart is dat ook zo gebeurt. De MTR en bussen zetten even extra personeel in, alles gaat weer open en gaan met die banaan.

De situatie op het moment van schrijven

Ook was het vandaag prinsjesdag en dat was een beetje saai want dat heb je hier niet. Gelukkig is er muziek over. Die zie je hieronder, en dat is dan ook weer de afsluiter. Doei!

Er is geen youtube-video maar via deze link kom je er ook.
http://www.puna.nl/2013/09/17/de-jeugd-van-tegenwoordig-prinsjesdag/