İnsan üretmedikçe, üretmeyi bırakıp günü geçirmeye başladıkça kendini daha az değerli hissetmeye de başlıyor aynı oranda.

Ne üretiyorduk da bizi mutlu ediyordu acaba. Ya da mutlu eder. Bir satır yazı, bir melodi, üzerine 5 saniyeden fazla düşündüren bir fotoğraf, resim, fikir, düşünce, konuşma, söz. Senden, içinden çıkan ve bir etkiye sahip her şey. Beyin ve yaratıcılık durdukça kendinden nefret ediyor. Bir sürü belirtiler gösteriyor, çırpınıyor adeta. Kullan beni, durma, yarat. Ortaya bir şeyler çıkart. Birilerine bir şey kat. Sende her ne varsa iyi. Aktar. DURMA!

Bu çığlıkları duymak veya duymazdan gelip içinde kaybolmak senin tercihin.

Benim tercihim…

Like what you read? Give yesari a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.