De Nieuwste Generatie.

En ze staan te trappelen

Ze zijn ambitieus, ze zijn talentvol en ze zijn kwetsbaar.

De meesten uit deze groep eindejaars studenten op universiteiten in Rotterdam en Amsterdam hebben hun wortels in Afrika. Dat enorme continent met onze gezamenlijke geschiedenis als mensheid. Ze studeren business, finance, marketing en willen bijna allemaal hun stempel gaan drukken door zelf ondernemend in het leven te gaan staan. Dit is de Nieuwste Generatie. En ik filmde een aantal van hen.

Wat is hun droom over het werk dat ze straks als ze klaar zijn met hun studies willen gaan doen?, vroeg ik hen. Wat opvalt is dat ze allemaal, en dan bedoel ik allemaal, naar de wereld om hen heen kijken en daar iets aan willen toevoegen. Door zelf een onderneming op te zetten die van betekenis is, zoals een fantastisch plan om een landbouwbedrijf op te zetten in West-Afrika. Van het verbouwen van voedsel, naar logistiek, naar verkoop, alles zit al in het hoofd. Zodat het geleerde hier daar ingezet kan worden.

Ook de drang om anderen te ondersteunen in hun weg. Jongeren helpen die moeite hebben hun eigen weg te vinden in een ingewikkelde Nederlandse cultuur. Jonge mensen te ondersteunen in hun idee over een eigen onderneming. Vrienden te helpen hun studie af te maken. Er is een groot solidariteitsgevoel in deze groep. Dat is bemoedigend aan deze Nieuwste Generatie. Ze herkennen elkaar.

‘Ik wil geen nummertje zijn in een bedrijf.’

En er is twijfel, onzekerheid. Hoe doe ik het? De verwachting van familie dat zij, juist zij die alle kansen krijgen, het nu wel goed moeten doen. De twijfel en onzekerheid herken ik als iets typisch van deze generatie. Facebook staat weliswaar vol met prachtige avonturen en geweldige verhalen, maar ik weet dat daarachter ook het kleinere kind zit dat zich constant afvraagt of ze het wel zullen redden in deze wereld. Maar deze Nieuwste Generatie heeft met een extra issue te maken, namelijk de familie en vrienden. De torenhoge verwachting.

Na het lange gesprek dat we hadden, bleek dat ze niet veel ervaring om in een groep zo open te zijn naar elkaar. Natuurlijk vertelde ik ook over mijn avonturen in mijn loopbaan. De geweldige valkuilen waar ik in gedonderd ben, over de angsten en de persoonlijke missers. Maar ook over ‘de ballen hebben’ om er maar in te stappen, de gedrevenheid om het maar gewoon te doen, het oneindige vertrouwen in jezelf omdat je voelt dat het goed is. Ik zag dat ze dat herkende, met soms een wankel gemoed.

Zij zijn de nieuwe helden in onze samenleving. De nieuwe leiders in organisaties. De nieuwste ondernemers in een andere wereld.

Ron van Es — Young and Rebel