“Einen guten Rutsch!”

Onze Oosterburen wensen elkaar aan het einde van het jaar “Einen guten Rutsch”. Rutschen betekent glijden. Rustig en zachtjes het nieuwe jaar binnen glijden op de Rutschbahn van de tijd en de zwaartekracht doet de rest. Het klinkt kalm en aantrekkelijk. Mijn aanloop naar Oud & Nieuw ziet er anders uit. Dat is vanaf begin december een combinatie van hordelopen, hoog — en verspringen, balanceren op de toppen van mijn kunnen, even uitrusten en dan de eindsprint.

Te laat begin ik met de sintinkopen, gedichten en de surprise. Ik struin door de stad, zit voor mijn laptop op inspiratie te wachten en constateer op alle fronten een gebrek daaraan. “Onder druk wordt alles vloeibaar” en uiteindelijk komt het natuurlijk allemaal goed. De decemberwedloop is begonnen!

Zo snel als mogelijk daarna gaan we op pad om de perfecte kerstboom te scoren. Dat is voor ons (maar ik hoor en zie ter plekke ook andere gezinnen dezelfde discussie voeren) een klus vol dilemma’s: te kort, te dik, te lang, misvormd, te kaal, te lelijk, te dor of een “net-niet-boom”. Vlak voordat we echt chagrijnig worden, bereiken we opeens een compromis en gaat “de” boom mee naar huis, alwaar de kerstdozen van de zolder worden gehaald, de lampjes en ballen op hun plek worden gehangen.

En wéér neem ik me voor om het hele huis opgeruimd en schoon te hebben met kerst, en weet al bij voorbaat dat het me wéér niet gaat lukken. Dat is het leuke van goede voornemens. Die moeten niet persé. De ramen blinken dus niet, de keuken schittert niet, mijn bureaublad is nog net zo onzichtbaar als 10 weken geleden en ook de tuin is niet kerstklaar. Volgend jaar dan maar.

Mijn hoofd zit nog vol met ideeën voor kerstpakketten en ik zie stapels werk die ik graag weggewerkt zou willen hebben voor de kerstvakantie. Ik wil nog graag een kersttulband bakken zoals wijlen mijn moeder altijd deed en denk na over de samenstelling van het kerstmenu. Dat moet makkelijk, licht verteerbaar zijn met weinig calorieën en koolhydraten. Want ik wil het jaar lichter uit dan ik december in ging. Een uitdaging op zich.

We bezoeken de muzikale kerstconcerten Strijp Zingt” en “Limburg Zingt” (prachtige kerstmuziek en overdenkingen), bellen op de terugweg van Limburg de ANWB omdat de auto wat ziekjes is. Ook hebben we links en rechts nog wat sociale verplichtingen (die vooral ook leuk zijn), wil ik persé iedere dag sporten, neem ik me stellig voor om dit jaar toch echt weer eens kerstkaarten te schrijven (helaas ….) en maak ik nog gauw een last minute afspraak bij de kapper op 24 december: “Kort en blond graag. Veel blond.”

Oh ja, en uit ons nest vliegt een vogel met sneltreinvaart naar haar eigen nest. Ook best “een dingetje”. Een andere vogel in ons nest is wat vleugellam en werkt aan herstel, en de derde zit met haar snavel in een profielwerkstuk.

Eerste kerstdag bezoeken we een mooie kerkdienst en gaan vrienden daarna spontaan in op onze uitnodiging om een bakkie te komen doen. Het programma voor tweede kerstdag gaat een week ervoor nog op zijn kop, omdat mijn broer en zijn gezin ons gezin spontaan uitnodigen voor die dag. Het werd een zeer gezellige en geslaagde familiebijeenkomst. We hebben heerlijk met elkaar gegeten en ontstonden er bijzondere gesprekken. Oh ja, enkelen hebben staan karaoken …….. zelfs ik. Of ik daarna door mijn eigen familie nog voor vol aangezien zal worden, betwijfel ik. Maar ik had wel plezier en dat is ook niet onbelangrijk.

Nu staan op het aanrecht olie, mix, rozijnen en mix om tot oliebol gebakken te worden. Ik weet bijna wie er op tijdens de jaarwisseling wel of juist niet thuis is, denk ik nu al na over goede voornemens voor 2017 (!) en neem ik me voor het volgend jaar in december “toch echt weer anders te gaan doen”.

Ik constateer nu dat ik december 2015 bijna heb doorleefd en doorstaan. Ben klaar om het nieuwe jaar in te rutschen. Aan het einde van de avond van 31 december gooi ik de hordes omver, trek ik mijn sportschoenen uit, spring ik geen meter meer hoog of ver en laat ik het allemaal maar gewoon gebeuren. Er is dan toch geen houden meer aan. Vlak voor middernacht bereid ik vast wat whatsappjes voor die ik na middernacht nog zal versturen, klim ik op de glijbaan en laat ik me door de zwaartekracht van de tijd rustig 2016 in glijden. Einen guten Rutsch.

Ben ik eenmaal in 2016 beland, dan zal ik verwonderd om mij heen kijken om te ontdekken wat er daadwerkelijk veranderd is. Vermoedelijk weinig tot niks. Much ado about nothing dus, dat oud & nieuw. Vooral veel sentiment, vuurwerk, champagne en goede wensen.

“Voor de slak en de haas is het op dezelfde dag Nieuwjaar”.

Die hou ik er in volgend jaar!

De Time Management scheurkalender 2016 ligt ook al klaar. December 2016 wordt zooooo relaxed …. Gewoon een kwestie van keuzes maken.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.