Reünie

Het decor was dit keer een feeëriek verlichte, ingerichte en aangeklede tuin van één van ons. Een warm onthaal door de gastheer & gastvrouw, maar ook een warm onthaal van iedereen door iedereen. De sfeer zat er al snel in en het leek alsof er in de afgelopen twee jaar niks veranderd was. Iedereen had er hoogstens een rimpeltje, grijze haar of krasje bij. Of een kilootje eraf of eraan. Of een kwaaltje meer of minder.

ZoMargot
ZoMargot
Sep 3, 2018 · 4 min read

Aangezien onze vaders of moeders deel uitmaakten / hadden gemaakt van een groot gezin met 14 kinderen! (waaraan “vanzelf” aanhang en kleinkinderen werden toegevoegd), kwam met het verstrijken der jaren het afscheid van een willekeurige oom of tante van de warme (mijn eigen moeder was de eerste van de warme kant geweest van wie afscheid genomen werd) of koude kant steeds vaker voor. Steevast werd dan na de ceremonie en onder het genot van een kop koffie het idee geopperd een reünie te organiseren voor de neven en nichten “zodat we elkaar ook eens onder vrolijke omstandigheden zouden ontmoeten”. Het idee werd altijd enthousiast ontvangen, ook door degene wiens eigen vader of moeder de directe aanleiding was geweest elkaar weer te ontmoeten. En uiteindelijk leek de tijd rijp om de daad bij het woord te voegen: de reünie werd een feit.

Niet alleen een feit, maar ook een succes. Met dank aan de gastheer en gastvrouw van die avond die alles tot in de puntjes hadden verzorgd en wiens woonkamer en tuin het gezellige decor vormden voor deze familiebijeenkomst. Voor sommigen bood de reünie een enthousiaste en hernieuwde kennismaking met neven en nichten. Anderen haalden de banden wat aan, er werden herinneringen gedeeld, her en der hingen “wist u datjes” om de (soms selectieve) geheugens op te frissen, er werden foto’s bekeken en uitgewisseld en het was vooral erg gezellig. Van de enthousiaste en ongedwongen sfeer leek iedereen te genieten.

Onze oma was een vrouw die er een enorme hekel aan had als er niet voldoende eten was (sterker nog: zij schijnt altijd gezorgd te hebben voor een overvloed aan allerlei heerlijkheden) zou die avond trots geweest zijn. Aan eten en drinken geen enkel gebrek deze avond.

Na de “eindelijk-is-het-ervan-gekomen-reünie” kwam nog dezelfde avond een WhatsApp groep voor de neven en nichten in de lucht. Sommigen sputterden nog dat ze zich “nooit ongevraagd lieten toevoegen” aan een WhatsApp groep en juist zij waren de eersten die een conversatie startten. Via WA werden vanaf dat moment familie-aangelegen en oude foto’s gedeeld die voor de één warme herinneringen opriepen en voor de ander eigenlijk onbekend waren gebleven. Maar er verschenen ook nieuwe kiekjes: van trotse opa’s en oma’s die ons deelgenoot maakten van hun eigen kleinkinderen, of van neven en nichten die juist de kwetsbaarheid van hun eigen nog levende ouders deelden.

We besloten niet lang meer te wachten met reünie 2 , slechts twee jaar na de eerste. Daarvoor was geen andere aanleiding dan dat het de eerste keer zo ontzettend leuk was geweest. En afgelopen weekend was het weer zover. Prachtig weer, idem sfeer en wederom grote belangstelling. De “familiedraad” werd weer opgepakt en verder geweven. En hoewel er overal in de eerder genoemde tuin her en der gezellige zitjes waren neergezet om in groepjes te kunnen eten, drinken en bijpraten, bleken we aan het einde van de avond toch in een grote kring bij elkaar te zijn gaan zitten.

Onder het klimrek van de kleinkinderen van het gastechtpaar was een heus podium gecreëerd. Met gekleurde sfeerverlichting en een lichtornament met discokleuren. Er was volop gelegenheid om muziek te maken: drum, piano, gitaar en zang. De meesten van ons waren niet toon- of tekstvast maar die stonden dan ook niet achter de microfoon of bespeelden geen muziekinstrument. Zij die wel konden musiceren en zingen, genoten zichtbaar. Wij, de luisteraars, genoten niet minder zichtbaar. Soms zongen we mee als we op tijd de songtekst op onze telefoon hadden gevonden. Ach, loepzuiver was het niet de hele tijd, maar we genoten wel erg puur. Het maakte eigenlijk niet uit of we op de juiste toonhoogte zongen, of we de tekst kenden en of de tekst wel zo passend was. Vonden we het niks, dan stopten we en zochten dan een ander nummer. Lol hadden we zeker.

En wederom kon onze oma zaliger gedachtenis ook deze avond trots op ons zijn: er werd eten bereid, er werd geschonken, gegeten en gedronken. Er was meer dan genoeg.

Of we elkaar weer treffen bij een volgende reünie? Wellicht dat we elkaar eerder zullen ontmoeten als we afscheid nemen van één van de laatste 4 overgeblevenen (warme en koude kant) die nu nog in leven zijn en allen inmiddels zeer een respectabele leeftijd bereikt hebben. Ieder op zijn/haar eigen wijze.

Ook deze tweede reünie was in ieder geval een succes en bevestigde wederom de warme familieband. We “delen” een opa en oma, we delen een deel van onze jeugdherinneringen en er stroomt familiebloed door onze aderen, zelfs ook door die van de “aanhang”, ook al is dat biologisch niet mogelijk. Het belangrijkste is de onderlinge vertrouwdheid en verbondenheid. Ik las het ook terug in de WhatsAppjes die na afloop en de volgende dag werden gepost. En last but not least: gezelligheid is ons met de paplepel ingegoten. Net als de boterkoek van oma.

Vreemd genoeg was er niemand die een poging ondernam om te dansen. Wellicht een volgende keer? Het hoeft niet perfect, niet eens op de maat, maar wel met plezier! Desnoods de polonaise of de vogeltjesdans of het simpele “mamaatje” …. een dans die naar mij vernoemd schijnt te zijn omdat hij voldoet aan “ingetogen, niet perfect, niet eens op de maat, maar wel met plezier!” Overigens: toen ik afgelopen beelden zag van de Britse premier Theresa May in Zuid-Afrika waar zij met leerlingen van een school danste, bleek dat ook zij bekend is met het “mamaatje”. Met één verschil: ik lijk meer plezier te hebben als ik dans!

    ZoMargot

    Written by

    ZoMargot

    Een plek om te schrijven, te delen en gelezen te worden. Want “schrijven & delen” verbinden".

    Welcome to a place where words matter. On Medium, smart voices and original ideas take center stage - with no ads in sight. Watch
    Follow all the topics you care about, and we’ll deliver the best stories for you to your homepage and inbox. Explore
    Get unlimited access to the best stories on Medium — and support writers while you’re at it. Just $5/month. Upgrade