VERKEER(d)

ZoMargot
ZoMargot
Jul 27, 2017 · 3 min read

Tussen mij en het rode stoplicht vóór mij stond nog een bestelbusje. Naast mij (voor het stoplicht op de rijstrook "voor linksaf") een kleine auto.

Heel even dacht ik dat er iets goed mis was met die auto en dat de bestuurder hopeloze pogingen deed om hem te starten, tot bleek dat het geluid dat ik als verontrustend duidde, uit zijn speakers kwam en dat het niks te maken had met een haperende startmotor o.i.d. Er was door de bestuurder van de auto zelf voor gekozen: techno beat! Wat ik had beoordeeld als autopech, was "muziek".

De bestuurder van de kleine auto met de bijna-op-zijn-einde-lopende-startmotor-muziek mocht als eerste optrekken: "zijn" stoplicht sprong op groen!

En wat mij ook ooit wel eens is overkomen (alhoewel het meer een gevalletje is van niet goed opletten) overkwam dit keer de bestuurder van de bestelauto vóór mij: hij zag een op groen springend stoplicht en ...... gaf gas. Ik seinde met groot licht, want "ons" stoplicht stond nog op rood. Het had niet het door mij beoogde effect.

Voor de stadsbus die opeens van links kwam, moest hij (ik ging gemakshalve uit van een man achter het stuur) heel hard remmen. Het busje trok naar rechts en ik vermoed dat er bij daglicht wel wat remsporen op de weg te zien zullen zijn. Vermoedelijk dacht de bestuurder dat de bus "fout" zat, want hij trok direct na het passeren op om snel daarna nogmaals krachtig op de rem te moeten trappen: zowel van links als rechts kruiste een aantal fietsers zijn pad. Ze hadden mazzel. De bestuurder dus ook.

Inmiddels was "ons" rode stoplicht op groen gesprongen, mocht ook ik optrekken en belandde ik bij toeval voor het volgende stoplicht naast de "nog-net-geen-brokkenpiloot". Het bijrijdersraam raam was open en mijn raam ook:
"Mevrouw, was het nou rood of groen?"
"Kei-rood!" antwoordde ik. "Je hebt mazzel gehad. En de bus en de fietsers ook!"

Nog net hoorde ik "Sorry!" voordat hij en ik onze weg vervolgden omdat het groen was geworden.
Aan het accent te horen, kwamen het bestelbusje en inzittenden vermoedelijk niet uit deze streek.

We kwamen terecht op één van de uitvalswegen van de stad. Ik ken die weg op mijn duimpje, het busje wellicht niet. Hij reed namelijk een rijstrook waarvan iedere inwoner van de stad weet dat deze na verloop van tijd overgaat in een rijstrook voor rechtsaf. Ik reed achter hen, bewust, want ik moest rechtsaf. En ik schatte in dat de bestuurder er door zijn navi op geattendeerd zou worden dat hij rechtdoor moest en dus van rijstrook moest gaan wisselen.

En ja hoor, zoals verwacht, stuurde hij plotseling naar links (op een positie op de rijstrook waar het volgens de verkeersregels niet meer mag). Ik toeterde, hij ook. De bijrijder zwaaide verontschuldigend waarop ik vriendelijk mijn duim opstak.

Vriendelijk, want ik bedacht me dat ik over een tijdje mijn dochter van Schiphol mag gaan ophalen en ik ben verre van bekend met de verkeerssituatie aldaar …

(Een gentleman in het verkeer is vaak een vrouw … ☺)

    ZoMargot
    Welcome to a place where words matter. On Medium, smart voices and original ideas take center stage - with no ads in sight. Watch
    Follow all the topics you care about, and we’ll deliver the best stories for you to your homepage and inbox. Explore
    Get unlimited access to the best stories on Medium — and support writers while you’re at it. Just $5/month. Upgrade