อะไจล์ — กระจาย

ตอนนี้ทีมทำงานแบบไม่เป็นระบบ จับต้นชนปลายไม่ถูก งานเสร็จไม่ตรงเวลา บางทีต้องตัดเฟสเทสทิ้งไป ทีนี้บั๊กก็เลยเยอะ ลูกค้าไม่ปลื้ม คนในทีมทำงานดึก เหนื่อยแต่เหมือนไม่คุ้มกับพลังงานที่เสียไปเลย

ผมอยากให้อะไรๆมันดีกว่านี้ครับ … พอดีได้รับรู้ข่าวสารมาบ้างว่าเดี๋ยวนี้ใครๆก็อะไจล์กัน คิดว่าน่าจะช่วยได้ ผมก็เลยลองดู

กู๊ดลัก ฮ่าๆๆ …

นั่นหนะสิ … เหนื่อยแต่เหมือนไม่คุ้มกับพลังงานที่เสียไปเลย และมันจะยิ่งเหนื่อยกว่านี้ถ้าพยายามจะเป็นอะไจล์แต่แนวคิดในการทำงานยังเหมือนเดิม

ผมว่าถ้าทุกอย่างยังเป็นแบบนี้พวกเค้ากำลังเดินหน้าเข้าสู่คำว่า “กระจาย” ซะมากกว่า

  • ผู้บริหารไม่เข้าใจว่าอะไจล์คืออะไร
  • ผู้บริหารต้องการทั้งคุณภาพ ความเร็ว และปริมาณงานพร้อมกันแบบทันที
  • ผู้บริหารไม่สนับสนุนการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้อย่างจริงจัง … การอบรม ความรู้ใหม่ เครื่องมือใหม่
  • คนในทีมยังเป็นคนเดิน คิดแบบเดิม ทำแบบเดิม (ก็เพราะคนกลุ่มนี้แหละที่ทำให้กระบวนการมันเละเทะอยู่ทุกวันนี้ ไม่เกี่ยวๆ อย่าไปโทษวอเตอร์ฟอลล์)

อะไจล์โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเลือกที่จะประยุกต์ใช้แนวทางปฎิบัติแบบใดแบบหนึ่งอย่างเคร่งครัด (ไม่ว่าจะคันบันหรือสกรัมหรือเอ็กตรีมโปรแกรมมิ่ง) มันไม่ใช่ทางออกของปัญหาที่น้องคนนี้กำลังเผชิญอยู่

การหยิบอะไจล์มาใช้ด้วยความไม่รู้และพิจารณาอย่างรอบด้านจะยิ่งทำให้หลายอย่างมันแย่กว่าเก่าเพราะการเปลี่ยนแปลงนี้มันคือการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ไม่ใช่แค่เรื่องของวิธีการทำงานแต่มันเป็นเรื่องของวัฒนธรรม คุณค่า และแนวคิดที่ทุกคนต้องยึดถือ

และแน่นอนมันจะมีค่าใช้จ่ายที่ต้องเกิดขึ้น มันต้องมีการลงทุนที่มาพร้อมกับความเสี่ยง และมันต้องมีการผ่าตัดที่ทำให้เราเจ็บปวดไปนาน … กลุ่มคนที่จะก้าวข้ามเวลาช่วงนี้ไปได้ต้องมีจิตใจห้าวหาญต้องมีแรงผลักดันที่มากเพียงพอ

วันนี้เรามีพร้อมมั้ย? … ที่สำคัญวันนี้เจ้านายผู้บริหารเจ้าของเงินเค้าพร้อมมั้ย? ถ้าไม่แน่ใจก็อย่าเพิ่งเปิดรับอะไรใหม่ๆมาทั้งหมด สิ่งที่ควรทำคือหนึ่งยอมรับว่าเรามีปัญหา สองวิเคราะห์ดีๆว่าอะไรคือต้นเหตุที่สำคัญที่สุดของปัญหาเหล่านั้น และสามเริ่มแก้ไขไปทีละเล็กละน้อยแต่ปรับปรุงอย่างสม่ำเสมอ

เช่น วิเคราะห์มาแล้วว่ารีไควเม้นต์เราไม่ค่อยชัดเจนและเปลี่ยนแปลงบ่อยมาก ก็แค่ลองกำหนดธีมให้กับการทำงานในแต่ละรอบดีมั้ย สองวีคนี้เป็นเรื่องของรีพอร์ต สองวีคหน้าเป็นงานที่เกี่ยวกับแดชบอร์ด อย่าเพิ่งร้อนวิชาบังคับให้คนในทีมเขียนสตอรี่การ์ดตามกฎเกณฑ์เป๊ะ มีการประเมินแต้ม พร้อมกำหนดเวโลซิตี้เสร็จสรรพ … (ส่วนตัวผมเคยลองมาแล้วเมื่อเจ็ดปีที่แล้ว เจ๊งกระจาย ฮ่าๆ)

เช่น วิเคราะห์มาแล้วว่าซอร์สโค๊ดเรามันตีกันมั่วไปหมด เวอร์ชั่นเก่า เวอร์ชั่นใหม่ ของที่อยู่บนสเตจจิ้งและโปรดักชั่น ก็แค่ลองคิดหาระบบการจัดการซอร์สโค๊ดมาใช้ก่อนดีมั้ย? อย่าเพิ่งรีบร้อนทำซีไอ/ซีดี (Continuous Integration / Continuous Delivery) อะไรแบบนั้น

อะไจล์ไม่ใช้ยาวิเศษที่กินหนึ่งเม็ดหลังอาหารเช้ากลางวันเย็น … สามวันโรคร้ายหายขาดเป็นปลิดทิ้ง … อะไจล์คือยาพิษสำหรับคนที่ไม่มีภูมิต้านทานเพียงพอ

วันนี้เราไม่จำเป็นต้องพยายามตามเทรนด์ด้วยการพูดว่า ผมเป็นอะไจล์ หนูเป็นสกรัมทีม (ตัวผมเองไม่เคยพูดแบบนั้นกับใครเลยเพราะความจริงผมเองก็มั่วๆอยู่เหมือนกัน) … บอกคนอื่นไปอย่างภาคภูมิใจว่า “หนูไม่รู้ว่ามันคืออะไรแต่หนูพยายามทำให้งานของหนูออกมาดีขึ้นเรื่อยๆทุกวันค่ะ”


คิดและเขียนคือสิ่งที่ผมชอบ แบ่งปันคือสิ่งที่ผมรัก เพราะแบบนี้ทุกวันผมเขียนเพื่อถ่ายทอดเรื่องราวจากชีวิตจริง จากประสบการณ์ จากแนวคิด จากอนาคตที่ดีผมมองเห็น และทุกอย่างที่ผมประยุกต์ใช้เพื่อสร้างให้อินเท็นติกเป็นบ้านที่น่าอยู่ บ้านที่เป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงเล็กๆที่สร้างความแตกต่างในสังคมได้ — มันน่าภูมิใจที่ผมรู้ว่า … ไม่ใช่มีแค่ผมคนเดียวที่อยากเห็นการพัฒนา :)

Inthentic On Facebook | Inthentic On Twitter | Inthentic On Instagram