Slecht nieuws……

……..en politiek niet echt verrassend natuurlijk . Normaal gesproken is politiek niet zo mijn ding. Mooie woorden die weinig zeggen. Ik heb altijd respect voor mensen die dit kunnen. Prachtige zinnen, prachtige woorden maar wat is nou eigenlijk het antwoordt op mijn vraag? Begrijp ik jou niet of begrijp je echt mijn vraag niet? Herken je dat gevoel?…..In mijn ogen worden er veel beloftes gedaan om kiezers te trekken, maar komt er in de praktijk van veel beloftes niet veel terecht. Natuurlijk doen ze ook heel veel dingen goed en sta ik niet graag in de schoenen van een politicus. Je zult die verantwoordelijkheden maar moeten dragen. En dan de bedragen waar we het over hebben, mijn hemel om je soms dood van te schrikken. Ik ben niet zo van het geld, geld kan makkelijk zijn maar ook heel belemmerend. Nee dank je, dat is niets voor mij…

Dat geld belemmerend kan zijn werd me vandaag weer duidelijk. Op twitter kwam er een bericht langs waaruit blijkt dat, en ik citeer nu: de ‘motie -Westerveld c.s over niet bij voorbaat bezuinigingen op het onderwijsachterstandenbeleid ( 27020, nr76)” is verworpen.

Ja, ja….betrapt. Jij moest het ook twee keer lezen toch? Ik beken…ik ook. Nee, jij wist het meteen? Knapperd, waarschijnlijk is politiek wel jouw ding. Waar het om gaat is het volgende: D66, de onderwijspartij was tegen. Nou ja!! De onderwijspartij, de enige partij waarvan ik dacht zij begrip hadden voor mensen in het onderwijs. Mensen die begrijpen wat leerkrachten nodig hebben. Nee hoor, niets van dat alles. Ze gaan voor de formatie en niet voor de inhoud.

Nou Rotterdamse kinderen en Rotterdamse leerkrachten, dat wordt nog wat……

Het onderwijsachterstandenbeleid startte in de jaren 70 van de vorige eeuw. Kinderen mochten niet de dupe worden van het gebrek aan adequate culturele hulpbronnen thuis. Een voorspoedige schoolloopbaan zou succesvol zijn wanneer de thuissituatie zou lijken op de onderwijssituatie. Iemand je wel eens verteld dat je geen invloed hebt op de thuissituatie? Geen invloed op de sociaaleconomische status van het gezin? de problemen? de armoede? de rijkdom? Hoe kunnen we de thuissituatie dan zo goed mogelijk laten aansluiten bij de onderwijssituatie?

Er werd van alles bedacht om hier aan tegemoet te komen. De gewichtenregeling, wel /niet/wel/niet. VVE kinderen/Niet VVE kinderen. Doelgroep kinderen/niet doelgroep kinderen. Klassenverkleining/ Geen klassenverkleining. Peutertoetsen/kleutertoetsen/observatiesystemen. Passend onderwijs, of het nou past of niet! Helaas is van dit alles niet vastgesteld dat het effectief is of is geweest in het bestrijden van achterstanden. En de leerkracht voor de klas? Tja…die moet gewoon zijn dagelijks werk doen. Het werk dat hen wordt opgedragen.

Hoe kunnen we dan aan achterstandsbestrijding doen? Door ons nuchter verstand te gebruiken. Door af te gaan op de expertise van de ouders en de leerkracht voor de klas. Door samen te kijken wat er nodig is voor een leerling, zónder beperkt te hoeven worden in geld. Zorgen dat de leerkracht les kan geven , aandacht geven aan ieder kind, die niet uren aan administratie kwijt is, aan prullebakken legen of het schoonhouden van het plein. Aan commissie hier en daar. Door kinderen passend onderwijs te bieden dat past. In het reguliere of het speciale onderwijs.

Laat broedplaats010 eens meedenken over de aanpak in het achterstandsbeleid. Kansengelijkheid! Misschien wel door het schrijfonderwijs op te pakken! Zie hier:

https://decorrespondent.nl/7340/leer-kinderen-beter-schrijven-het-werpt-op-heel-veel-vlakken-vruchten-af/626378336320-9f103333?utm_content=buffer31966&utm_medium=social&utm_source=linkedin.com&utm_campaign=buffer

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.