De #1 denkfout van falende ondernemers
(Waarom ondernemers een aai over hun bol willen.)
In 2014 heb ik een half jaar startende ondernemers geadviseerd bij Open Circles Academy. In dat half jaar heb ik honderden kleine ondernemers gesproken, welke voornamelijk in de startfase van hun onderneming zaten.
Wat mij altijd fascineert aan (startende) ondernemers, is hun ongeremde verliefdheid op hun product.
Die verliefdheid lijkt in veel opzichten op échte verliefdheid: ze zien namelijk de fouten in hun producten (of in hunzelf, als dat een belangrijk onderdeel van het product is..) vaak niet in.
Ik ga in dit artikel niet in op deze irrationele verliefdheid op hun product — daar wijd ik een volgend artikel aan.
Waar ik in dit artikel wél over wil hebben, is de irrationele excuses die deze ondernemers maakten wanneer ze beseften dat hun onderneming na 1–2 jaar nog steeds niet geslaagd was.
Hun irrationele excuses wanneer ik hun confronteerde met fouten die ze hebben gemaakt.
Deze excuses/denkfout maken we allemaal.
Ook jij en ik.
Lees verder om deze denkfout ook bij jezelf te herkennen (en er iets aan te doen).
Excuses van ondernemers
Een ondernemer die niet slaagt heeft vaak allerlei excuses die buiten zijn eigen ‘cirkel van invloed’ liggen.
Dit is een klassieke denkfout, wat psychologen ook wel de ‘self-serving bias’ noemen.
Kort gezegd houdt dit in dat mensen geneigd zijn om hun prestaties toe te wijzen aan hun persoonlijke eigenschappen (‘Ik verdien zo veel geld omdat ik ondernemerstalent heb’), maar hun fouten toe te wijzen aan externe factoren (‘Ik verdien momenteel niet veel geld omdat de crisis nog steeds niet voorbij is’).
Voor mij is deze denkwijze de ultieme manier om je ego te bewaken.
Immers, je ziet jezelf als succesvolle en talentvolle ondernemer, en je hersenen doen er alles aan om dit beeld over jezelf te bewaken.
Al moet het daarvoor hele kromme excuses verzinnen.
Je komt simpelweg weinig tot geen ondernemers tegen die deze denkfout de baas zijn. Dat is omdat het verdomd lastig is om het positieve beeld dat zij over zichzelf hebben, aan te passen. Laat staan dat zij dit toegeven aan de buitenwereld..
Is dit herkenbaar voor jou??
(ik kan me voorstellen dat jij dit bij anderen herkent, maar zeker niet bij jezelf :)
Lees verder om erachter te komen wat hier zo dom aan is, en wat de oplossing is van deze denkfout.
Wat zo ongelofelijk dom is (en ironisch) aan deze denkfout
1. Je houdt anderen niet voor de gek.
Oke, we zijn er over uit wat de belangrijkste reden is dat mensen hun fouten toewijzen aan externe factoren: dit is om hun zelfbeeld (ego) te bewaken.
Maar waarom bewaak je je ego?
Omdat je wilt dat de belangrijke mensen om jou heen jou ook blijven zien als een succesvol en uitermate geweldig persoon.
Dit doe je door ervoor te zorgen dat ook zij jouw fouten toewijzen aan externe factoren, en niet aan jouw persoonlijke eigenschappen.
En hier komt vervolgens de ironie van dit verhaal -> dat doen andere mensen never nooit niet.
Andere mensen wijzen jouw fouten nooit toe aan externe factoren.
Zij wijzen jouw fouten altijd toe aan jouw karakter eigenschappen.
Deze denk ‘bias’ wordt de fundamentele attributiefout genoemd.
Dit is (volgens Wikipedia) ‘de neiging om gedrag van anderen toe te schrijven aan de persoonlijkheid of het karakter van die ander. Externe factoren (factoren die buiten een persoon liggen) worden onderschat, terwijl persoonlijkheid factoren (factoren die binnen een persoon liggen) worden overschat.’
And there you have it.
Andere mensen wijzen jouw fouten toe aan jouw persoonlijkheid, terwijl jij ze toewijst aan externe factoren.
HOE ANDEREN JOUW WERELD ZIEN:
Jij maakt een fout — — — → ‘Hij is niet competent of slim genoeg’
HOE JIJ JOUW WERELD ZIET:
Jij maakt een fout — — — → ‘Dit heeft niets met mij zelf te maken’
Begrijp je nu de ironie hiervan? Ondernemers zoeken dus hun fouten niet bij zichzelf, om het beeld van anderen te managen. Dit terwijl alle andere mensen automatisch de fout van deze ondernemer toewijzen aan zijn karakter of persoonlijkheid.
2. Het is zo lekker om zelfmedelijden te hebben.
Persoonlijk vind ik het enorm pijnlijk om volwassen mannen te spreken die zichzelf als slachtoffer zien wanneer er iets misgaat.
Dit komt enerzijds omdat ik een persoonlijke overtuiging heb dat mannen niet in een slachtofferrol horen te zitten. Een man hoort verantwoordelijkheid te nemen voor zijn falen, en hierop actie te ondernemen.
Maar waarom zitten mannen dan toch vaak in een slachtofferrol?? (noot aan jou: elke keer als je iemand of iets de schuld geeft van jouw situatie, ben je een slachtoffer. Period.)
1. Omdat je in het diepste van je oerhersenen het liefste een aai over je bol wil van je moeder
Het is zo aandoenlijk als ‘stoere’ mannen in een slachtofferrol duiken. Ik wil hier niet te Freudiaans overkomen, maar in iedere man zit nog dat kleine jongetje die graag een knuffel wil van zijn moeder.
Vooral als het misgaat.
Dus als een man een fout maakt, dan is het vaak een natuurlijk instinct om zielig te zijn (wijzen naar externe factoren) zodat hij een ‘knuffel’ krijgt.
Trap hier niet in. Als je dit zelf doet: STOP HIERMEE. Als een ander dit doet, vraag dan altijd: ‘Wat kun jij zélf aan deze situatie veranderen?’
2. Omdat je geen verantwoordelijkheid wil dragen
Mensen die externe factoren de schuld geven, doen dit vaak omdat ze geen verantwoordelijkheid willen dragen. Ga maar na: zodra jij alle oorzaken uitsluitend buiten jezelf legt, dan zeg je eigenlijk dat je daar geen invloed op hebt.
En zodra je ergens geen invloed op hebt, hoef je daar dus ook niks aan te doen. Geweldig toch?
Je duikt lekker in dat lauwwarme bad van zelfmedelijden, gooit er wat lekkere eucalyptus in, om er vervolgens nooit meer uit te komen.
Alle verantwoordelijkheid is weg.
Trap ook hier niet in. Denk altijd aan deze quote:
‘If you don’t like the situation, change it. If you can’t change it, change your attitude.’ — Maya Angelou
Hoe jij hiermee kunt stoppen
Het herkennen is 1. Daarom ben ik zo blij dat je dit artikel hebt gelezen tot dit punt (dank daarvoor).
Vervolgens wil ik je nog twee tips geven om te ontsnappen aan deze denkfout:
1. Bedenk dat anderen altijd door jouw excuses heen prikken.
Dit doen ze. Echt.
2. Zie jezelf als een ‘work in progress’.
Je ziet dit vaak bij ondernemers, vooral mannelijke ondernemers. Ze zien karaktereigenschappen als iets dat niet te veranderen is.
Kortom: als je zo bent, dan ben je zo en blijf je zo.
De fout hiervan is, is dat jij ook jouw eigenschappen als ‘fixed’ ziet.
Dit is niet waar. Je hersenen zijn te veranderen tot je dood — zelfs je karakter eigenschappen! Psychologen schrijven de laatste twee jaar enorm veel artikelen over het verschil tussen een ‘fixed mindset vs een growth mindset’. Ik raad aan om hier eens in te duiken. (vooral belangrijk om ook je kinderen op te voeden met een growth mindset…) Lees eerst dit: http://jamesclear.com/fixed-mindset-vs-growth-mindset
3. There are no failures, only results — Tony Robbins
Stop met denken in termen van ‘success/failure’. Succes is een breed begrip.
Bepaalt die ene fout van jezelf of jij een succesvol of minder succesvol persoon bent?
Bepaalt die ene fout of jij een goede of minder goede ondernemer bent?
Bepaalt die ene fout of jij een slim of een dom persoon bent?
Nee dus.
Geloof me: de fout is niet bepalend wat vervolgens gebeurt.
Wat wel bepalend is, is hoe jij die fout interpreteert. Maak vanaf vandaag een belofte met jezelf, door a) je fouten niet meer toe te wijzen aan externe factoren, en b) jezelf daardoor als slachtoffer te zien.
Houd je aan deze belofte en je leven zal ten goede veranderen.
Succes!
