Verslag evenement Safety@Corebusines met TNO en Safety Changer

Op 30 juni spraken we met bedrijven en adviseurs over de Safety@Corebusiness methodiek, en hoe deze ingezet kan worden om de veiligheid in hun core businesses in kaart te brengen.

Tijdens een interactieve sessie wordt duidelijk hoe de methode haarfijn in beeld brengt hoe de werkvloer, het middenkader en het management denken over de factoren op de gebieden ‘mens’, ‘organisatie’, ‘techniek’ en ‘cultuur’ die van invloed zijn op veiligheid. Een groep werd gevraagd zich onder de helmen van de collega’s op de werkvloer te verplaatsen, een andere groep in de schoenen van het management. Vanuit deze posities werd hen gevraagd een aantal stellingen met eens of oneens te beantwoorden. Al snel werd duidelijk dat er op allerlei thema’s verschillen tussen werkvloer en management bestaan. Verder werd in de toelichting die men gaf op grote discrepanties duidelijk hoezeer de perspectieven verschillen en een gezamenlijke dialoog nodig is om tot ‘alignment’ en werkende processen te komen.

Paul Hogewooning van Gasunie, en Henk Meijer van Het Perspectief deelden hun positieve ervaringen met de methode.

Jop Groeneweg sprak bij de toelichting van de Safety@Corebusiness methodiek over de ‘bureaucratic fallacy’. De valkuil die voor de meerderheid van de bedrijven op de loer ligt: de verwarring van echte (safety) performance met papieren compliance. Hij riep op tot implementatie van een systematisch verbetermodel. Een verbetermodel dat start bij de vraag door welke factoren veiligheid in het bedrijf bepaald wordt. Waarbij je die factoren meetbaar maakt. En tegelijkertijd per factor interventies tot verbeteren verzint, waarbij je alvorens een interventie te plegen een 0-meting doet, en vervolgens na interventie het resultaat meet. Een logische, procesmatige methode, waarbij het doel tweeledig is: ten eerste de “leading indicators” te vinden die de uitkomsten van je bedrijfsproces bepalen, en ten tweede om die interventies te vinden die het meest effectief zijn in het verbeteren van de bedrijfsprocessen en de veiligheidsperformance.

In de gesprekken die ontstonden werden nog twee belangrijke zaken duidelijk:

  1. verbetering van de processen die leiden tot echte veiligheidsperformance heeft als side-effect ook positieve uitwerkinging op andere performance-gebieden in het bedrijf, bijvoorbeeld kwaliteit, duurzaamheid en potentieel zelfs winstgevendheid. Anders gezegd, de wortel van “echte” veiligheid, is grotendeels dezelfde wortel als die van kwaliteit, duurzaamheid en winstgevendheid.
  2. en waar daadwerkelijk procescontrole ontstaat, ofwel “grip op de zaak”, kan deze grip natuurlijk net zo goed worden ingezet voor het proactief verbeteren van die andere performancegebieden, inclusief de ‘bottom line’, mits dit natuurlijk wel een verbetering over de hele linie betreft.

Mij trof de verwantschap met online marketing, waarbij je op basis van hypotheses zowel meetpunten als verbeteringen aanbrengt aan een website om vervolgens per ‘interventie’ te testen welk effect deze heeft op de verschillende meetpunten, en natuurlijk uiteindelijk op de ‘conversie’. Een logische, procesmatige methode, die al jaren toegepast wordt in het verbeteren van de user experience van websites en apps.

Verder viel mij de logica van het “meten is weten” op, en hoe vernieuwend dit eigenlijk is in het land van veiligheid, en hoe nodig dit is in situaties waar tussen managementsystemen en werkvloer realiteit een enorme spanning bestaat.

Mij trof daarbij tevens hoe goed Safety@Corebusiness aansluit bij onze Cloud-based Business Control Apps visie tot het verbinden van de werkvloer-realiteit aan die managementsystemen, simpelweg omdat we data verzamelen, structureren en daardoor inzicht creëren. Vanuit dat inzicht kan in organisaties een zinvolle dialoog gevoerd worden tussen management, middenkader en werkvloer over de voor verbeteren benodigde interventies.

Like what you read? Give Capptions a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.