ben yeniyim galiba

Blog okurum ama yazmaya cesaretim hiç olmamıştı. Bu seneye kadar yazdıklarımı kimseyle paylaşamadım. Aslında özgüvenim konusunda herkesin ortak merakı nereden geldiği olmuştur. Hatta bunun sıkıntısını çok kez yaşadım ve çevremdeki pek çok insanı kaybettim. Bana sorarsanız ön yargılılar zaten gitsindi ve bu cümleyle de sanırım benim hakkımda neden böyle düşündüklerini görmüş olduk. Fikirlerimi beyan etmek konusunda da çekincelerim yoktur ki bu da bir bela davetiyesi. Ama iş yazmaya geldiğinde sanki kalem tüm düşüncelerimin hesabını soruyor ve ben bu hesaplaşmadan sağlam çıkamıyorum. Paylaşmaya değer ne yazım ne de fikrim olduğunu düşünüyorum. Fikrim olsa da hiçbir zaman pişmiş olmuyor. İşte bu yüzden buraya bayıldım. Beni buraya davet eden Şeyma’ya selam ederim.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.