Er was eens … de Croky Cup

Wat doet een mens die om 6 uur wakker wordt en nog wel even tijd heeft voor hij naar zijn werk vertrekt? Juist, hij zet de tv op, kiest “Play Sports” en kijkt nog ca. 20 minuten naar een helft van Liverpool v Chelsea. Rechtstreeks vanuit de Rose Bowl in Pasadena. Een in de VS gespeelde onbeduidende voorbereidingsmatch wordt rechtstreeks uitgezonden op een Vlaamse sportzender. Ook al zeggen wij Liverpool-supporters al wel eens “there’s no such thing as a friendly”, dit soort wedstrijden heeft eigenlijk niets om het lijf, behalve dan de nieuwe shirts misschien. Die moeten getoond worden en geld opbrengen. En menig modern tv-kijkend voetbalfan, de echte “armchair fan”, zal dit ook geen onbeduidende voorbereidingsmatch vinden. Nee, mijnheer, het gaat immers om een wedstrijd in de Champions Cup! “De wat?”, vraag ik dan. Ik ken the European Cup, the UEFA Cup, the FA Cup and the League Cup. Doe er nog de Europese Supercup bij en het rijtje is wat mij betreft volledig. Maar nu is er dus ook de Champions Cup.

Serieuze business

En dat is een toernooi dat gespreid over een paar weken in de zomer gespeeld wordt in de Verenigde Staten, Australië en China. Overal dus behalve in Europa — op een paar matchen van Celtic en Barcelona na. En dus al zeker niet in het arme Afrika, maar daar heeft bij wijze van spreken toch niemand geld om naar het stadion te gaan. Voor alle duidelijkheid: om de Champions Cup wordt gestreden door het kruim van het Europese voetbal (en Leicester City) en in Australië ook door Melbourne Victory.

Ook Fabregas neemt de Champions Cup best serieus.

Ik weet niet precies hoe het in zijn werk gaat, maar ik vermoed dat iedere ploeg een paar matchen speelt en dat men dan per zone de punten optelt. Komt er dan nog een driehoekstoernooi met de winnaars van de 3 zones (VS-Europa, Australië en China)? Is er een finale? Of wordt de beker uitgereikt aan de ploeg die het deze zomer op merchandisinggebied het beste heeft gedaan? Of die het vetste contract in de wacht heeft gesleept om op tournee te gaan? Want daar draait het natuurlijk allemaal om. Platte commercie, verkocht als het neusje van de zalm. Het zal mij eerlijk gezegd worst wezen.

Bobby Firmino showt de nieuwe fluogele/gifgroene “Waar is mijn zonnebril?”-outfit.

Maar ja, als de Reds spelen, dan moeten we dat toch zien! Want we zijn uiteindelijk wel een beetje benieuwd hoe het team er onder Klopp gaat uitzien. Make no mistake, nu begint het pas. Vorig seizoen was het roeien met de riemen die hij had, nu mag hij zelf de bemanning kiezen, als de rederij (FSG in dit geval) hem de nodige fondsen ter beschikking wil stellen. Dus programmeer ik netjes alle matchen die de Reds in de VS of op Wembley (Barcelona) spelen. In 2004 ben ik zelf nog naar New York en Toronto getrokken om Liverpool tegen respectievelijk Celtic en Porto te zien spelen. Erg leuk om te doen natuurlijk, al moesten we goed lachen met al wat typisch Amerikaans is in de stadions (een omroeper die meedeelt dat het corner is bijvoorbeeld) en hey, ik heb de enige niet-owngoal ooit van Stéphane Henchoz in een Liverpool-shirt live meegemaakt. Dat kan ook niet iedereen zeggen. Maar al bij al, geef me toch maar echt onbeduidende voorbereidingsmatchen op Tranmere Rovers, Plymouth Argyle, Lokeren of Alemannia Aachen. And guess what… het gerucht doet de ronde dat Herr Klopp daar net hetzelfde over denkt.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.