No pity Martínez

River Plate haalde in heroïsche omstandigheden de finale van de Copa Libertadores. En wie wacht er in de finale? Niemand minder dan Boca Juniors. De beslissende wedstrijd is op 24 november, tijdens de top van de G-20 in Buenos Aires. The Donald zal zijn eigen lijfwacht moeten meenemen, want er zullen niet veel politieagenten beschikbaar zijn die dag. Die zullen een cordon rond “el Monumental” vormen of thuis voor de buis zitten. River-Boca, de superclásico voor de eerste keer als finale van de continentale cup, nu herdoopt tot de Megaclásico.

“We kunnen niet wachten om in Porto Alegre te gaan spelen,” dat was het zinnetje van Marcelo “Napoleon” Gallardo na de zuinige overwinning tegen het bescheiden Aldosivi uit Mar del Plata in één van de laatste matchen voor de Argentijnse Superliga. Jeugdproduct Cristian Ferreira van 19 jaar jaagde een mooi schot in de winkelhaak en deze overwinning was duidelijk goed voor “de moraal”, ondanks het feit dat er een B-ploeg op het veld stond. De hele ploeg, behalve King Kong Armani had rust gekregen met oog op de return in Brazilië.

Porto Alegre is de regerende kampioen van de Libertadores, maar was met een bijzonder povere attitude afgezakt naar Buenos Aires. Met 11 man voor de goal en op de counter mikken en dat bracht nog op ook: een kopbalgoal na een stilstaande fase en de Brazilianen gingen met een geruststellende 0–1 terug naar hun Vrolijke Haven in het Zuiden van Brazilië.

Met de uit-goals die ook zwaarder doorwegen leek dit een zware opdracht voor de millonarios, maar dit River is verschillend dan vorige edities. Het grote verschil zit hem onder meer in de trainer: Marcelo Gallardo. Als voormalige spelverdeler en coryfee van River was Gallardo misschien niet zo bekend buiten Argentinië, maar behoorde hij net als Ariel “het ezeltje” Ortega tot de laatste grote spelers van het River van vóór het fatale jaar 2011 (toen de glorierijke club van Nuñez voor het eerst naar de 2e klasse degradeerde). Gallardo had een fijne baltoets, goede traptechniek en een schitterend overzicht, maar vooral mentaliteit: een enorme gedrevenheid.

Gallardo met plastron in de wind

Een beetje zoals dat andere River-product Diego Simeone. Maar terwijl el Cholo wel eens de hakbijl durft boven te halen en keihard resultaatvoetbal predikt, staat Gallardo voor offensief technisch voetbal.

Toen Gallardo als trainer werd binnengehaald in 2014 om een andere club-legende Ramón Díaz te vervangen (de kale Díaz had River uit de comateuze toestand gehaald na de degradatie en promotie), bracht hij niet alleen de resultaten terug maar vooral de reden waarom River-supporters naar het Vespucio Liberti-stadion trekken: het oogstrelende voetbal.

Gallardo werd kampioen met River, won de beker, won de Sudaméricana (de Zuid-Amerikaanse Europa League) en de Libertadores. Maar dit jaar zag het er erg bleek uit in de halve finale: in de terugwedstrijd kwam Gremio 1–0 voor, zonder het echt verdiend te hebben. Maar je voelde toch, een goede twintig minuten in de 2e helft, dat het er nog inzat. En de figuur van Gallardo had daar alles mee te maken. Van el muñeco of de pop Gallardo, gaat zo’n intensiteit uit dat hij onwillekeurig een beetje aan Chucky doet denken met zijn groot rond hoofd en bolle ogen.

De River-gezinde commentator Costa Febres heeft de trainer van de Millonarios op zijn beurt de bijnaam van Napoleon gegeven en men kan de trainer van River inderdaad voorstellen, gezeten op een veel te groot paard, het zwarte sluike haar Playmobil-gewijs op het voorhoofd geplakt.

Macercelo Gallardo, vrij naar Andrea Appiani.

Er brandt een heilig vuur bij Gallardo, een tomeloze ambitie en dat heeft ongetwijfeld te maken met de ultieme vernedering van de degradatie naar 2e klasse. De enige manier om deze smet uit te wissen lijkt te zijn vanaf nu af aan alles te winnen wat er te winnen valt en dan nog eens met stijl. En tussendoor aartsrivaal Boca wat trappen te verkopen, want de Xeneizes hebben natuurlijk een volksfeest gehouden op de koude winterdag van juni 2011, toen ze als enige Argentijnse club overbleven die nooit degradeerde uit eerste.

Gallardo heeft een uitstekend rapport tegen Boca. In de laatste Superclásico ging River nog winnen in la Bombonera (het stadion van Boca) met 0–2 en wie maakte een goal om in te lijsten: Gonzalo “Pity” Martínez, de onbetwistbare nummer 10 van de roodwitten. Geen speler of trainer van River van niveau of hij heeft een bizarre bijnaam (we denken aan de rosse Reinaldo “Mosterd” Merlo en “el Bambino” Veira) en Martínez kreeg zijn roepnaam blijkbaar in Mendoza waar een soort winterkoninkje rondvliegt dat ook zo’n onnozel kuifje heeft. Nu goed, Martínez was er in Porto Alegre ingekomen na de rust en schilderde na een half uur een voorzet op het hoofd van de snelle Colombiaan Santos Borré: 1–1. River moest nog één goal maken en die hing in de lucht.

Plots werd er een penalty gefloten nadat Scocco op de arm van een Gremio-verdediger schoot. Niemand had een penalty gezien, zelfs de River-spelers niet. Niemand verwachtte ook een cadeau van deze scheidsrechter, een Paraguayaan die vorig jaar vergat een penalty te fluiten in de halve finale tegen Lanús, waardoor River de finale misliep en Lanús mocht aantreden tegen Gremio. Maar de scheids haalde de VAR erbij en effectief: handspel. Penalty en de supporters van Gremio ontploften. Pity Martínez bleef onverstoord in de heksenketel waarin het stadion herschapen was en jaagde de bal onverbiddelijk voorbij de Braziliaanse keeper (ik ben zijn naam vergeten maar hij heette waarschijnlijk Washington of Jefferson. Of gewoon Bert.)

Dat willen we zien vandaag: el Pity Martinez in actie.

Gremio had zoveel tijd gewonnen na hun lucky goal dat ze nu alle zeilen moesten bijzetten om alsnog te scoren maar het spreekwoordelijke kalf was natuurlijk al verdronken. Er bestaat (af en toe) nog rechtvaardigheid in het voetbal. Gremio probeerde na de match nog via een achterdeur River uit de finale te houden: trainer Gallardo die geschorst naar de tribune verwezen was, was immers tijdens de rust naar de kleedkamers afgezakt om zijn spelers moed in te spreken. En werd daarbij betrapt door een Braziliaanse cameraploeg. Maar de klacht bij de Conmebol in Asunción had alleen als gevolg dat Gallardo voor nog eens zes speeldagen uit de dug-out weg moet blijven. Zou het iets uitmaken?

Waarschijnlijk niet. Je ziet het al aan het zuinige trekje om de mond van Boca-trainer Guillermo Barros Schelotto. Hij is er niet gerust in. De tweelingbroer zegt “dat Boca thuis het verschil zal moeten maken.” Wees maar zeker Guille! Ook de steeds arrogante Boca-supporters (“we zijn de helft plus 1”) zijn niet zo zeker van hun stuk. Ze klagen over de penalty in cadeauverpakking in Porto Alegre. Ze hadden duidelijk dit River in de finale liever vermeden.

De voorzitters van Boca en River kwamen al overeen dat de twee 2 finales gespeeld zullen worden zonder het publiek van de tegenpartij, om rellen te vermijden. Afgelopen nacht (Europese tijd) zou het eerste luik van de finale in La Boca gespeeld worden en wat gebeurde er? De (weer)goden lieten al duidelijk merken wie hun favoriet is: het veld van Boca werd gisteren herschapen in een soort Olympisch zwembad. De match wordt normaal vandaag herspeeld, of volgende week. In ieder geval nog meer druk voor de Boca-spelers die thuis het verschil moeten maken vooraleer ze afzakken naar El Monumental eind november. Eén ding is zeker: er wacht hen een warm onthaal in Nuñez.

De Bollendoos van Boca herschapen tot een plonsbad.