Veldslag verloren…

… maar de oorlog duurt nog wel een tijdje. In de Engelse competitie dan, want op het Europese slagveld is het rijk van de Portugese Napoleon voorlopig weer even uit. Kaiser Klopp daarentegen marcheert voort met zijn rode leger en kijkt uit naar de loting van vrijdag 16 maart.

Als ik op zaterdag 10 maart al hooggespannen verwachtingen had over de afloop van Man. Utd v Liverpool, dan hield ik ze goed verborgen. De Reds mogen dan weer spetterend voetbal spelen en tot de absolute smaakmakers van de competitie horen, op Old Trafford boekt Liverpool doorgaans weinig overwinningen.

Op de jaren onder Gérard Houllier na, toen vrijetrap- en penaltyspecialisten Patrik Berger en Danny Murphy voor legendarische overwinningen zorgden, oogt de balans van Liverpool FC uit bij ManU eerder bleek. We maken nog even met heel veel plezier uitzondering voor de magnifieke 1–4 onder Benítez (in 2009) en de al even overtuigende 0–3 onder Rodgers (2014), but that’s it really.

No love lost.

Ik hield me dus redelijk gedeisd toen ik iets voor 7 uur de Ryanair-vlucht in Charleroi opstapte. Als Liverpool-supporter was ik redelijk in ondertal (1 tegen 30 of zo) en ik wilde absoluut geen haan zijn die te vroeg kraaide. Hopelijk zou de uitslag mij de gelegenheid bieden om op zondagavond met een smile zo breed als de rivier Mersey terug de vlieger op te stappen.

Wegens gebrek aan sympathieke reisgezellen was het uitzien naar de komst van de trolley. “Wie om 3 uur opstaat, mag omstreeks 7u30 een aperitiefje nuttigen”, is het motto van de Liverpool-reiziger. Het is dan per slot van rekening al eigenlijk middag, niet?

Zo’n dubbele G&T is trouwens niet alleen goed voor de zenuwen, hij zorgt ook voor enige inspiratie voor een artikeltje voor dit medium. Een kleine twee uur later ben ik in het gezelschap van een aantal liefdevolle Scouse-metgezellen en zitten we aan het echte ontbijt in de bar van een hotel in Manchester (we doen alles om het United-plebs in de platte pubs te ontlopen).

Na een paar pinten pale ale is er niets mis met een fles of twee St. Emilion bij een typisch Engels ontbijt. Tegen dat we iets voor 12 uur een taxi naar het stadion nemen, zit de stemming er goed in. De bril is al wel iets aangedampt en dat heeft zijn gevolgen voor de verslaggeving.

Wine for my men.

Ik heb blijkbaar wel het volgende onthouden:

  • de thuisploeg kiest voor een opstelling met 6 verdedigers (2 buffers voor een 4-mansachterhoede), Klopp dropt Oxlade-Chamberlain in het middenveld en kan moeilijk nog aanvallender voor de dag komen;
  • meestergenie Mourinho laat zijn ploeg lange ballen trappen naar het hoofd van Lukaku;
  • de Liverpool-verdediging maakt 1 cruciale fout: Van Dijk gaat niet op Lukaku spelen na de 1–0 (een fraaie treffer van Rashford, het mag gezegd);
  • Lovren verliest voor de 2de keer een duel tegen Lukaku en een tweede, via een capriool tot stand gekomen, United-treffer op 10 minuten is even slikken voor de Reds;
Trent Alexander-Arnold, een fijnbesnaarde rechtsachter met groeipotentieel.
  • Liverpool komt goed weg wanneer Mata volledig vrijstaand over en naast volleyt;
  • de tweede helft speelt Liverpool nagenoeg volledig op de thuishelft; Mourinho haalt er nog een aanvaller af en dropt de antipode van een voetballer erin (Fellaini);
  • de Belgische poedel valt op met enkele klungelige overtredingen (met onze excuses voor het pleonasme), waarvan 1 fout best wel mag leiden tot een strafschop voor de Reds;
  • extra tactische zet van meesterbrein Mourinho: veins blessures en leg het spel zoveel mogelijk stil, zodat het ritme volledig uit de bezoekende ploeg wordt gehaald;
  • laat de voorhoede van Liverpool (Mané-Firmino-Salah) nu uitgerekend vandaag een dag hebben om snel te vergeten, ze kwamen amper in het stuk voor.

Goed, dat is dan ook weeral achter de rug. Zoals al eerder gezegd: United away is dikwijls moeilijk. Op naar de volgende match. Dat Liverpool nu op 5 punten van de 2de plaats staat, maakt eigenlijk niet veel uit. De top-4 is zeker van rechtstreekse plaatsing voor de Champions League en met Man City dat de titel nu toch wel binnen handbereik heeft, maakt het voor Liverpool niet uit of het nu 2de, 3de of 4de wordt.

Over de European Cup gesproken, Liverpool zit nog bij de laatste 8 en hoeft daarin over twee wedstrijden van niemand bang te zijn. Echt niet. Ik zeg niet dat het een makkie wordt, verre van, maar ik ben er zeker van dat de troepen van Klopp nog voldoende in de tank hebben om het ook Europese grootheden als Bayern, mijn droomtegenstander in de kwartfinale, moeilijk te maken.

Wie dem auch sei (ik zal mijn Duits al maar beginnen oefenen), 1 ploeg zal alvast niet de tegenstander van Liverpool worden. Muchas gracias, FC Sevilla.

Een oude grap die ook nu nog dienstdoet.