<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" version="2.0" xmlns:cc="http://cyber.law.harvard.edu/rss/creativeCommonsRssModule.html">
    <channel>
        <title><![CDATA[Stories by Whiter on Medium]]></title>
        <description><![CDATA[Stories by Whiter on Medium]]></description>
        <link>https://medium.com/@whiter?source=rss-ff34cabb72a8------2</link>
        <image>
            <url>https://cdn-images-1.medium.com/fit/c/150/150/1*cW45O-DlcZ5akw32D6GN7w.jpeg</url>
            <title>Stories by Whiter on Medium</title>
            <link>https://medium.com/@whiter?source=rss-ff34cabb72a8------2</link>
        </image>
        <generator>Medium</generator>
        <lastBuildDate>Mon, 18 May 2026 06:28:57 GMT</lastBuildDate>
        <atom:link href="https://medium.com/@whiter/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
        <webMaster><![CDATA[yourfriends@medium.com]]></webMaster>
        <atom:link href="http://medium.superfeedr.com" rel="hub"/>
        <item>
            <title><![CDATA[Safra kesesi ameliyatı. Korkulacak bir şey yok…]]></title>
            <link>https://medium.com/@whiter/safra-kesesi-ameliyat%C4%B1-korkulacak-bir-%C5%9Fey-yok-8ab18a0ce0d8?source=rss-ff34cabb72a8------2</link>
            <guid isPermaLink="false">https://medium.com/p/8ab18a0ce0d8</guid>
            <category><![CDATA[cholecystotomy]]></category>
            <category><![CDATA[mentorship]]></category>
            <dc:creator><![CDATA[Whiter]]></dc:creator>
            <pubDate>Fri, 04 Mar 2016 22:08:03 GMT</pubDate>
            <atom:updated>2016-03-04T22:08:03.568Z</atom:updated>
            <content:encoded><![CDATA[<p>Yıllardır ertelediğim ameliyatı nihayet olmaya karar verdim ve oldum… Şimdi düşününce nasıl cesaret geldi de oldum ben de şaşırıyorum. Çünkü hastaneler ve doktorlar beni korkutur…</p><p>Yaklaşık 7 yıl önce ultrasonda tesadüfen çıktı taşlarımın olduğu. Ben aslında miyomlarım için gitmiştim doktora.</p><p>Doktor “sürpriiiizz safra kesende küçük taşlar var” dediğinde şaşırmıştım çünkü hiç bir ağrım sızım yoktu.</p><p>Yıllar geçti ve bu arada bir kaç kere kontrol ettirdim. Safra kesesi taşlarımın küçük olması nedeniyle tehlikeli olduğu söylendi. Çünkü safra kanalını tıkayabilirmiş. Büyüklerde böyle bir tehlike yokmuş. Hatta bir doktor bunu ‘saatli bomba’ya benzetmişti. Ne zaman sorun çıkaracağı belli olmazmış.</p><blockquote>Ama benim hiç bir şikayetim yoktu ki…</blockquote><p>Taa ki 5-6 ay öncesine kadar…Yavaş yavaş ağrılarım başladı. Ama şiddetli değil, ara ara hafif ağrılar… Hiç ağrı kesici almadım ya da günlük hayatımı etkilemedi.</p><p>O sıralar doktora gittim ve ameliyat için gün aldım. Fakat başka işler ağır bastı (tamam biraz da korktum).</p><p>Neyse… Geçenlerde işlerimi hafiflettim ve artık ameliyat olmaya karar verdim. Bunda bir komşumuzun safra kesesinin iltihaplanması ve ölümlerden dönmesi de etkili oldu tabii…</p><p>Ameliyat öncesi kan tahlilleri, EKG, ultrason ve akciğer röntgeni isteniyor. Doktorum çok tecrübeli ve tanınan bir doktor. Ona güvenim sonsuzdu. Bence bu önemli… Bu da korkumu oldukça hafifletti…</p><p>Sabah 8:30’da hastanedeydim. 9:20’de ameliyathaneye girdim. Uyandığımda bir UFO ısıtıcısının önünde sedyedeydim. ‘Bitti mi?’ diye sordum. Bir hemşire ‘Bitti’ dedi. ‘Bir sıkıntı var mı?’, ‘Yok’ ‘Ohhhh’. Çok şükür kendimi gayet iyi hissediyordum. 10:40’da ameliyathaneden çıktım. Çıkışta anneme bir öpücük attım. Odada ağrı kesici iğne yaptılar. Sonra bir arkadaşımla kuzenim geldi. Onlarla sohbet ettik. Aslında biraz uyurum diye düşünmüştüm ama akşama kadar sürekli ziyaretçilerim geldi. Sağolsunlar. İnsan böyle zamanlarda anlıyor dostunu, sevenini… Herkes gittikten sonra ağrılar başladı. Akşam 6 gibi kalkıp yürümeye başladım. Yataktan kalkmak ve tekrar yatmak beni biraz zorladı. Gece pek uyuduğum söylenemez. Hastane çok gürültülü insanlarımız çok kaba ve görgüsüz… Çalışanlar pek oralı değil…</p><p>Ertesi sabah 5 buçuk gibi ayaktaydım. Gece biraz çorbayla meyve suyu içmiştim ama sabah kendimi çok aç hissettim. Kahvaltı 7 gibi geldi. Yemeğe başladım ama o da nee? Yiyemiyorum. Alt ve üst azı dişlerim birleşmiyor. Sadece ön dişler buluşuyor. ☺ Çenem kaymış. Bu durum 3 gün sürdü. 4. gün sabah uyandığımda kendiliğinden düzelmişti.</p><p>Ameliyatın ertesi günü eve çıktım. Allahıma çok şükür iyiyim.</p><figure><img alt="" src="https://cdn-images-1.medium.com/max/1024/1*1pgrpBTV8GTtkxQM489X3w.jpeg" /></figure><img src="https://medium.com/_/stat?event=post.clientViewed&referrerSource=full_rss&postId=8ab18a0ce0d8" width="1" height="1" alt="">]]></content:encoded>
        </item>
    </channel>
</rss>