Escape Plan

Toen ik als jonge kerel heel wat minder kritisch was dan nu het geval is, gingen films van Sylvester Stallone en Arnold Schwarzenegger er in als zoete koek. Toegegeven, de heren hebben ook pareltjes op hun palmares staan (Rocky, Cop Land, Terminator, True Lies) maar vele van hun films zijn echte no-brainers met een goede portie actie en geweld. Toen ik in het aanbod van Netflix op Escape Plan botste waarin beide heren een rol wisten te versieren was mijn nieuwsgierigheid geprikkeld.

Het verhaal : Ray Breslin (Sylvester S.) is een voormalig procureur die zich vrijwillig laat opsluiten in gevangenissen. Zijn doel is proberen te ontsnappen zonder slachtoffers te maken. Zijn vrouw en kind werden ooit vermoord door een ontsnapte crimineel die hij liet veroordelen en hij wil er zich van verzekeren dat ontsnappen uit een Amerikaanse gevangenis onmogelijk wordt. Als hij benaderd wordt door de CIA om een nieuwe gevangenis voor extreem gevaarlijke criminelen uit te testen, gaat hij op het voorstel in. Er is echter 1 voorwaarde : niemand uit zijn omgeving mag weten waar ze hem heen zullen brengen om zeker te zijn dat hij geen hulp van buitenaf kan krijgen. Ray wordt verdoofd en ontwaakt in een gevangenis met glazen cellen en zonder vensters naar de buitenwereld toe. Als hij hardhandig aangepakt wordt door de bewakers en de directeur wordt het hem snel duidelijk dat er iets niet pluis is. Alleen… ontsnappen lijkt deze keer echt onmogelijk. En dan komt Emil Rottmayer (Arnold S.) op de proppen. Een man die er al een aantal keer in slaagde om te ontsnappen uit een gevangenis. Hij stelt Ray voor om samen te ontsnappen. Maar is hij wel te vertrouwen ?

Het verdict : Een plezante film voor mensen zoals ik die vroeger met volle teugen genoten van de films die in de jaren ’80 werden gemaakt. Niet te veel nadenken en gewoon genieten van de actie op het scherm en de talloze, vaak grappige oneliners. Het acteerplezier bij de twee oude rotten, die duidelijk in hun sas zijn om nog eens een actieheld te mogen spelen, druipt er van af. Verwacht je niet aan een film met sterke acteerprestaties of een beresterk verhaal. Dan kom je zeker van een kale reis thuis. Maar als je daarentegen in “the mood” bent voor een heerlijk, ouderwetse actiefilm die zich afspeelt in een gevangenis (vraag me niet waarom maar gevangenisfilms hebben altijd wel iets) dan zit je zeker goed met Escape Plan.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.